ඉසෙඩ් ලකුණ හා පඬියෝ

මෙවර අපේ ප්‍රවාද ලිපිය අංශුවල වලිතය පිළිබඳ සාකච්ඡාවෙන් ඉවත් වී ඉසෙඩ් ලකුණ සම්බන්ධයෙන් ඇති වී ඇති අවුල ගැන සමාලෝචනයකට වෙන් වෙයි. ගර්ඩ්ල් ප්‍රමේයය ගැන කපිල පීරිස් මහතා පතුරුවන දුර්මතවලින් ද පාඨකයා ගලවාගැනීමට අවශ්‍ය මුත් කාලීන අවශ්‍යතාව සලකා ඉසෙඩ් ලකුණ ගැන කතා කරමු. ඉසෙඩ් ලකුණු යනු ප්‍රමිතිකරණයකි. පරීක්‍ෂණවල දී ලබාගන්නා මුල් හෙවත් අමු ලකුණුවල සාපේක්‍ෂතා තිබිය හැකි බැවින් ඒ සාපේක්‍ෂතා අඩුකිරීමට විවිධ ප්‍රමිතිකරණ යොදාගත යුතු වෙයි. ලකුණු ප්‍රමිතිකරණය අවශ්‍ය වන්නේ විශ්වවිද්‍යාලවලට සිසුන් ඇතුළත් කිරීමේ දී පමණක් නො වේ. පංතියේ වාරවිභාගයේ දී ද ප්‍රමිතිකරණයක් අවශ්‍ය වේ. මා කලකට පෙර පෙන්වා දී ඇත්තේ සංයුක්ත ගණිතයෙන් ලකුණු 95ක් රසායන විද්‍යාවෙන් ලකුණු 95කට තුල්‍ය නොවන බව ය. ඒ විෂය අතර ඇති වෙනස්කම්, අමාරුකම්, ප්‍රශ්න පත්‍ර සැකසීමේ වෙනස්කම් සිසුන් පරීක්‍ෂණවලට සූදානම් වීමේ දී ඇතිවන වෙනස්කම් ආදිය හේතුකොටගෙන ඒ ලකුණු තුල්‍ය ලෙස ගැනීම වැරදි ය. එය ඇමරිකන් ඩොලර් 95ක් ලංකා රුපියල් 95කට තුළ්‍ය යැයි සැලකීම වැනි වරදකි. ඩොලරය හා රුපියල සංසන්දනය කිරීමේ දී එහි පරිවර්තන අගය සැලකීමට සිදුවෙයි. සංයුක්ත ගණිතයෙන් ලකුණු 95ක් භෞතික විද්‍යාවෙන් ලකුණු 90ක් සහ රසායන විද්‍යාවෙන් ලකුණු 50ක් ගන්නා ශිෂ්‍යයකු ඒ විෂයන්ගෙන් පිළිවෙළින් ලකුණු 70ක්, 65ක් හා 90ක් ගන්නා ශිෂ්‍යයකුට වඩා ද’ක්‍ෂ යැයි තීරණය වෙයි. එසේ කෙරෙන්නේ ඒ ලකුණු තුල්‍ය යැයි සැලකීම නිසා ය. පරිවර්තන අගයන්් හෙවත් භාර ගැන සැලකිලිමත් වී ප්‍රමිතිකරණයක් කෙළේ නම් දෙවැන්නා පළමුවැන්නාට වඩා මුළු ලකුණු ලබාගෙන වඩා දක්‍ෂයා ලෙස තීරණය වීමට හැකි ය. මෙවර ඉසෙඩ් ලකුණු නිකුත් කිරීමේ දී කලා අංශයේ ගියවර පළමුවැනියා දෙවැනියා බවට පත්වී ඇතැයි වාර්තා වෙයි. මෙහි පුදුම වීමට දෙයක් නැත. පළමුවැන්නා දෙවැන්නා ආදිය යොදාගන්නා පරිවර්තන අගයන්ට සාපේක්‍ෂ වෙයි. අප පාසල් යන අවධියෙහි ඇතැම් පාසල්වල එය සැලකිල්ලට ගෙන ප්‍රමිතිකරණයක් කෙරුණු බව මෙහි ලා සඳහන් කළ යුතු ය. එහෙත් එය වුව ද පරමාදර්ශී යැයි කිව නො හැකි ය.

සාමාන්‍යයෙන් උසස් පෙළ පරීක්‍ෂණයෙහි දී විශ්වවිද්‍යාලවලට ඇතුළත් කිරීම සඳහා සිසුන් තෝරාගැනීමේ දී ඒ ඒ විෂයයෙන් සිසුන් ලබාගත් ලකුණුවල ඉසෙඩ් ලකුණ සලකා බැලෙයි. ඉසෙඩ් ලකුණ ගණනය කරන්නේ අදළ විෂයයෙන් පෙනී සිටි සිසුගහණයෙහි මුල් (අමු) ලකුණුවල මධ්‍යන්‍ය අගය හා සම්මත අපගමනය මත පදනම් වෙමිනි. සිසුවකු ලබාගත් මුල් ලකුණෙන් ගහණයේ මධ්‍යන්‍ය ලකුණ අඩුකිරීමෙන් ලැබෙන ප්‍රතිඵලය මුල් ලකුණුවල සම්මත අපගමනයෙන් බෙදීමෙන් සිසුවාගේ ඉසෙඩ් ලකුණ ලැබෙයි. විෂය තුනෙහිම ඒ අයුරින් ඉසෙඩ් ලකුණු ලබාගෙන ඉන්පසු ඒ ඉසෙඩ් ලකුනු තුනෙහි සාමාන්‍යය (මධ්‍යන්‍යය) ගණනය කිරීමෙන් සිසුවාගේ අවසන් ඉසෙඩ් ලකුණ ලැබෙයි. ශිෂ්‍යයන්ට නිකුත් කෙරෙන්නේ මේ අවසන් ඉසෙඩ් ලකුණ ය.

සිසුන් ඒ ඒ ධාරාවෙන් විශ්වවිද්‍යාලවලට තෝරා ගනු ලැබෙන්නේ ඒ අවසන් ඉසෙඩ් ලකුණුවල අනුපිළිවෙළ අනුව ය. මේ ක්‍රමයෙහි මූලික වැරුද්දක් වෙයි. එනම් එක් එක් විෂයයෙන් ලබාගත් ඉසෙඩ් ලකුණු තුල්‍ය යැයි සැලකීම ය. ඒ ඒ විෂයයෙන් ලබාගත් මුල් ලකුණු තුල්‍ය නොවන්නාසේ ම ඒ ඒ විෂයයෙන් ලබාගත් ඉසෙඩ් ලකුණු ද තුල්‍ය නො වේ. එහෙත් 2001 සිට ම යොදාගෙන ඇත්තේ මේ ක්‍රමය ය. එය මහාචාර්ය තටිල් මහතාගේ නිර්මාණයක් නො වේ. ඔහු මෙරට අනෙක් උගතුන් මෙන් ම කර ඇත්තේ බටහිර තිබූ ක්‍රමයක් ලංකාවට හඳුන්වා දීම පමණකි.

2001 ඉසෙඩ් ලකුණු ක්‍රමය හඳුන්වා දීමට ප්‍රධාන හේතුව වූයේ ඒ වසරේ ද 2011 දී මෙන් ම පැරණි හා නව නිර්දේශ යනුවෙන් නිර්දේශ දෙකක් තිබීම ය. එයට අමතරව ඇතැම් අඳ බාල ජනමාධ්‍යවේදීන්ට තේරුම් ගත නොහැකි තවත් වෙනසක් 2001 දී විය. ඒ වසරේ පැරණි නිර්දේශයෙන් පෙනී සිටි සිසන්ට විෂය හතරක් තිබූ අතර නව නිර්දේශයෙන් පෙනී සිටි සිසුන්ට තිබුණේ විෂය තුනක් පමණකි. එපමණක් නොව පැරණි නිර්දේශයට අනුව තිබූ ශුද්ධ ගණිතය, ව්‍යවහාරික ගණිතය, උද්භිද විද්‍යාව හා සත්ත්ව විද්‍යාව ආදී විෂය නව නිර්දේශයට නොතිබුණි. නව නිර්දේශයට අනුව තිබුණේ සංයුක්ත ගණිතය, ජීව විද්‍යාව ආදී විෂය ය.

ඒ හේතුවෙන් නව නිර්දේශයට හා පැරණි නිදර්දේශයට අනුව පෙනී සිටි සිසුන්ගේ ලකුණු සංසන්දනය කිරීමේ අපහසුතාවක් පැන නගින්ට ඇත. එබැවින් සිසුන්ගේ මධ්‍යන්‍ය ඉසෙඩ් ලකුණු ගණනය කර (අදාළ පරිදි හතරෙන් හෝ තුනෙන් හෝ බෙදා) ඒ ලකුණු එක් ලැයිස්තුවකට සකස් කර අනුපිලිවෙළ අනුව සිසුන් ඒ ඒ ධාරාවෙන් විශ්වවිද්‍යාලවලට බඳවා ගැනීම හැරෙන්නට වෙනත් ක්‍රමයක් මහාචාර්ය තටිල් මහතා ඇතුළු ඊනියා විශේෂඥයන්ට නොතිබෙන්නට ඇත. මේ පිළිබඳ ව විස්තරයක් කිරිමට මට නොහැක්කේ ඒ පිළිබඳ ව අද මෙන් සාකච්ඡාවක් එකල නොතිබූ බැවිනි. අප කවුරුත් පාහේ සිතා සිටියේ මහාචාර්ය තටිල් මහතා හඳුන්වා දුන් ක්‍රමයෙහි වරදක් නොමැති බව ය. එහෙත් ඒ එසේ නො වේ.

ඉසෙඩ් ලකුණු සම්බන්ධයෙන් කිවයුතු ප්‍රධාන ම කරුණ නම් ඒ ලකුණු ව්‍යාප්තියෙහි මධ්‍යන්‍ය ශූන්‍ය බව හා සම්මත අපගමනය එක බව ය. ඉසෙඩ් ලකුණු සකස් කෙරෙන්නේ ම මධ්‍යන්‍ය ශූන්‍ය හා සම්මත අපගමනය එක වන පරිදි ය. එමෙන් ම විශ්වවිද්‍යාලවලට සිසුන් තෝරා ගැනීමේ දී කිනම් ක්‍රමයට ලකුණු සකස් කළ ද අවසානයේ දී එක් එක් විෂයයෙන් එක් ලැයිස්තුවකින් පමණක් සිසුන් ඇතුළත් කිරීමට සිදුවන බව ය. බොහෝ පඬියන්ට මේ බව නො තේරෙයි.

2011 උසස් පෙළ පරීක්‍ෂණයට සිසුන් කණ්ඩායම් දෙකක් පෙනී සිට ඇත. එක් කණ්ඩායමක් නව නිර්දේෂයෙන් ද අනෙක් කණ්ඩායම පැරණි නිර්දේශයෙන් ද පෙනී සිටියේ ය. විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිසමට තිබූ ප්‍රශ්නය වූයේ මේ කණ්ඩායම් දෙකෙන් ඒ ඒ විෂයයට එක් ලැයිස්තුවක් පමණක් සකස් කරන්නේ කෙසේ ද යන්න ය. එහි දීි ඒ සඳහා නිර්දේශයක් කිරීමට මෙරට සංඛ්‍යානය පිළිබඳ විශ්වවවිද්‍යාලයීය ආචාර්ය මහාචාර්යවරුන්ගෙන් සමන්විත කමිටුවක් පත්කරන ලදී. ඒ කමිටුවේ නිර්දේශය වූයේ ඒ ඒ විෂයයෙන් ලබාගත් මුල් (අමු) ලකුණු යම් සූත්‍රයකට අනුව පළමුව එක් ලැයිස්තුවකට ගෙන ඉන්පසු ඒ ඒ විෂයයෙන් ඉසෙඩ් ලකුණු ගණනය කිරීම ය. විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිසම ඒ නිර්දේශය මත විභාග දෙපාර්තමේන්තුවට ඉසෙඩ් ලකුණු ගණනය කිරීමට උපදෙස් දුන්නේ යැයි සිතිය හැකි ය. මෙහි දී අධ්‍යාපන ඇමතිතුමා හෝ උසස් අධ්‍යාපන ඇමතිතුමා හෝ එයට මැදිහත් වී නොමැති බව පැහැදිලි ය. ඒ හුදෙක් ම විශ්වවිද්‍යාලයීය ආචාර්ය මහාචාර්යවරුන් මැදිහත් වී ගත් තීරණයකි.

2011 දී ඒ ඒ විෂයයෙන් සිසුගහණ දෙකක් වෙයි. ඒ ගහණ දෙක එකක් බවට පත්කිරීම අප හමුවේ ඇති ගැටළුව ය. එහි දී විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිසම තමන්ට ලැබුණු නිර්දේශය මත ක්‍රියාකර ඇත්තේ පළමුව විද්වත් කමිටුවේ සූත්‍රය මත පදනම් වී එක් ලැයිස්තුවක් සකස් කර දෙවනුව ඒ ඒ විෂය සම්බන්ධයෙන් ඉසෙඩ් ලකුණ ගණනය කිරීම ය. මෙහි විධික්‍රමයක්් ලෙස කිසිම වරදක් නොමැතිවා පමණක් නොව කළ යුතුව තිබුණේ ද එය ය. එහෙත් එහි වරදක් විය. ඒ විධික්‍රමයෙහි නොව විද්වත් කමිටුව නිර්දේශ කළ සූත්‍රයෙහි ය.

ඒ ඒ විෂයයෙන් පළමුව ඉසෙඩ් ලකුණු ගණනය කිරීමෙන් පසු ඒ ඉසෙඩ් ලකුණුවලට භාරයක් හෝ පරිවර්තන අගයන් යොදාගත නො හැකි ය. එයට හේතුව ඉසෙඩ් ලකුණු ව්‍යාප්තියක මධ්‍යන්‍යය ශූන්‍යය වීම හා සම්මත අපගමනය එක වීම ය. ඒ ඉසෙඩ් ලකුණු කිනම් භාරයකින් වැඩිකර එක ලැයිස්තුවකට ගත්ත ද භාරය වෙනස් වුවත් ලැබෙන්නේ එකම ලැයිස්තුවකි. ඒ ලැයිස්තුව අන් කිසිවක් නොව ඉසෙඩ් ලකුණු තුල්‍ය ලෙස ගැනීමෙන් සකස් කෙරෙන ලැයිස්තුවම ය. මහාචාර්ය තටිල් මහතා හෝ විද්වත් කමිටුව හෝ මේ පිළිබඳව සිතා බැලි දැයි නො දනිමි. ඒ කෙසේ වෙතත් මහාචාර්ය තටිල් මහතා හඳුන්වා දී ඇති ක්‍රමය අනුව නව නිර්දේෂයේ හා පැරණි නිර්දේශයේ ඒ ඒ විෂයයෙන් ලබාගන්නා ඉසෙඩ් ලකුණු තුල්‍ය ලෙස සැලකෙයි. මෙය මුළුමනින් ම සංකල්පීය හා ෙසෙද්ධාන්තික වශයෙන් ගත්කල දෝෂ සහිත ය.

ඉසෙඩ් ලකුණු පළමුවර නිකුත් කිරීමෙන් පසුව කළයුතුව තිබුණේ විද්වත් කමිටුුවේ සූත්‍රය නිවැරදි කර ගැනීම ය. එහෙත් ඒ වෙනුවට සිදු වූයේ ආණ්ඩු විරෝධී උද්ඝෝෂණයකි. කිනම් සටන් පාඨයකින් වුවත් ආණ්ඩුවට පහර දීමට උත්සාහ කරන ඇතැම් වෘත්තීය සමිති නිලධාරීහු ද, ඒ ඒ ආණ්ඩු විරෝධී දේශපාලන පක්‍ෂවලට හිතවත් මාධ්‍යවේදීහු ද තමන්ට වළ ඉහගෙන කෑමට අවස්ථාවක් ලැබිණි යැයි උද්දාමයට පත් වී විවිධ ක්‍රියා මාර්ගවලට අවතීර්ණ වූහ.

දැන් මහාචාර්ය තටිල් ක්‍රමයට ඉසෙඩ් ලකුණු නිකුත් කර ඇත. එහි දී පැරණි නිර්දේශයෙන් පෙනී සිටි සිසුන්ට අසාධාරණයක් වන බව පැහැදිලි ය. මෙහි දී අපට අවශ්‍ය වන්නේ අසාධාරණයක් වීම වැළැක්වීම නොව විශ්වවිද්‍යාලවලට දක්‍ෂයන් තෝරා ගැනීම යැයි පඬි ජනමාධ්‍යවේදියකු තම දේශපාලන පක්‍ෂයට තල්ලුවක් දීම සඳහා ප්‍රකාශ කිරීමට ඉඩ කඩ ඇත. මේ වසරේ පසුගිය වසරවලට වඩා දක්‍ෂයන් පළමු වතාවට පෙනී සිටි සිසුන් අතර සිටිය හැකි නො වේ. එහෙත් පැහැදිලිව ම විවෘත විශ්වවිද්‍යාලයේ මහාචාර්ය ගුණතිලක මහතා පිලියෙළ කර ඇති මේ සමග වූ වගුවෙන් පෙන්නුම් කෙරෙන්නේ වෙනත් කතාවකි. ඒ මහතා පිළියෙළ කර ඇති වගුවලින් වෛද්‍ය පීඨයට අදාළ වගුව පමණක් මෙහි දී ඉදිරිපත් කෙරෙයි. වගුව උපුටාගනු ලැබුයේ පසුගිය ජූලි 22 වැනි දා සන්ඩේ අයිලන්ඩ් පුවත් පතෙනි.

පසුගිය වසරවල වෛද්‍ය පිඨවලට පළමු වරට පෙනී සිටි අයගෙන් තේරී ඇත්තේ 58% ක පමණ ප්‍රමාණයකි. එහෙත් මහාචාර්ය තටිල් ක්‍රමයට මෙවර එය 74%ක් පමණ වනු ඇත. ආණ්ඩු විරෝධී වෘත්තීය සමිති නිලධාරීන්ගේ හා පඬි ජනමාධ්‍යවේදින්ගේ අවශ්‍යතාව ඉටු වී ඇත. පළමු වතාවට පෙනී සිටි සිසුන්ගෙන් මෙතරම් ද’ක්‍ෂයන් පිරිසක් බිහිකිරීම පිළිබඳ ව අප ඔවුන්ට ස්තුතිවන්ත විය යුතු ය. එහෙත් අනෙක් සිසුන්ට නඩුකීම හැර වෙනත් මගක් ඉතිරි වී නැත. මේ සිසුන් හා ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන් ගැන මට ඇත්තේ තදබල කණගාටුවකි. මේ අවුල් ඇතිකිරීම පිලිබඳ ව වගකිවයුත්තේ ඊනියා වෘත්තිය සමිති නායකයන්, පුහු මානව අයිතිවාසිකම් ගැන කතා කරන්නන් හා පුහු පඬියන් මිස දේශපාලකයන් නො වේ.

ඉසෙඩ් අවුලේ පසුබිම හා අනාගතය

ඇතැම්හු සෑම ආයතනයක් ම කරුණක් ම දේශපාලනීකරණයට ලක්කිරීම පිළිබඳ ව ආණ්ඩුවට දොස් පවරති. එහෙත් ඔවුන්ගේ අවධානයට ලක් නොවන කරුණ නම් විරුද්ධ පක්‍ෂ ද, වෘත්තීය සමිති ද, රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ද, විවිධ පුද්ගලයන් ද ආදී වශයෙන් වෙනත් අය ද සෑම කරුණක් ම පාහේ දේශපාලනීකරණයට ලක්කරන බව ය. බටහිර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මෙරට ක්‍රියාත්මක වන්නේ එ පරිදි ය. මෙරට බොහෝ දෙනකු සෑම දෙයක් දෙස ම පාහේ බලන්නේ පක්‍ෂ දේශපාලන ඇසකිනි. ඕනෑම කරුණකින් දේශපාලන වාසියක් ලබාගැනීමට විරුද්ධ පක්‍ෂ ද වෘත්තීය සමිති ද රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ද ක්‍රියාකරයි. අපට කිසිවක් පිළිබඳ ව ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් සකස් කරගැනීමට නොහැකි වී ඇත්තේ ද එබැවිනි. වර්තමානයෙහි විශ්වවිද්‍යාලයීය ආචාර්ය සමිති සම්මේලනය විසින් මෙහෙයවනු ලබන වෘත්තීය සමිති අරගලය, මා ද දායක වී අසූවේ දශකයේ අග සකස් කරන ලද එම සම්මේලනයේ ව්‍යවස්ථාව ඉන්පසු සංශෝධනය වී නොමැති නම්, නීති විරෝධි වන අතර ආණ්ඩුව අස්ථායී කිරීම සඳහා ගෙන යන්නා වූ දේශපාලනික ක්‍රියා මාර්ගයකි. එය අසවල් පක්‍ෂයේ දේශපාලන ව්‍යාපෘතියක් යැයි හැඳින්විය නො හැකි ය. එහෙත් එහි ඇත්තේ ආණ්ඩු විරෝධී දේශපාලනයකි. මේ බව පසුගියදා සරසවි ඇදුරු වැටුප් ප්‍රශ්නය ගැන පැවැත්වුණු රූපවාහිනී සාකච්ඡා දෙකක දී ම පෙන්වා දෙනු ලැබිණි. දළ ජාතික නිෂ්පාදිතය ගණනය කරන්නේ කෙසේ ද යන්න නොදත් ූ දේශපාලන විද්‍යාව උගන්වන කථිකාචාර්යවරු ද වෙති. අන් අය ගැන කියනු කවරේ ද? වැටුප් වැඩිකරන්නේ මෙවැන්නන්ගේ ද?

පසුව සකස් කරන ලද ඉසෙඩ් ලකුණු හේතුවෙන් 2011 උසස් පෙළ පරීක්‍ෂණයට නැවත පෙනී සිටි සිසුන්ට මහත් අසාධාරණයක් සිදු වී ඇත. විවෘත විශ්වවිද්‍යාලයේ ආචාර්ය එච් ඩී ගුණතිලක මහතා සකස් කර ඇති වගු අනුව පසුගිය වසර කිහිපයක මෙරට වෛද්‍ය පීඨවලට ඇතුළත් කරගත් සිසුන්ගෙන් 58%ක් පමණ නැවත පෙනී සිටියෝ වෙති. එහෙත් මහාචාර්ය තටිල් මහතා කී ආකාරයට ඉසෙඩ් ලකුණු වෙන වෙන ම ගණනය කර පසුව ඒ ලකුණුවල මධ්‍යන්‍යය අනුපිළිවෙළට එක් ලැයිස්තුවකට සකස් කර ඒ ලැයිස්තුවෙන් සිසුන් තෝරා ගැනීමේ දී 2011 දී නැවත පෙනී සිටි සිසුන්ගෙන් විශ්වවිද්‍යාලවල වෛද්‍ය පීඨවලට ඇතුළත් වන්නේ 26% ක පමණ ප්‍රමාණයකි. එනම් වෙනත් වසරවල ඇතුල් වූ එවැනි සිසුන් සංඛ්‍යාවෙන් හරි අඩකටත් අඩු ප්‍රමාණයකි. මෙය අසාධාරණයකි. එයට වගකිව යුත්තෝ අදාළ ඇමතිවරුන් නොව ප්‍රශ්නය දේශපාලනීකරණයට ලක්කළ එ ජා ප, ජ වි පෙ ආදී දේශපාලන පක්‍ෂවල නායකයෝ, ඇතැම් ගුරු සංගම් නිලධාරීහු, ජනමාධ්‍ය වේදීහු, අන්තරයේ නායකයෝ ආදීහු වෙති. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනා ඉසෙඩ් අගය ගණනය කරන්නේ කෙසේ දැයි නොදන්නා බව ඉතා පැහැදිලි ය. මේ පඬියන් තේරුම් නොගන්නා කරුණ නම් සිසුන් පැරණි හා නව නිර්දේශවලට පෙනී සිටියත් අවසානයේ දී විශ්වවිද්‍යාලවලට ඇතුළත් කළ යුත්තේ එක් ලැයිස්තුවකින් පමණක් බව ය. ප්‍රශ්නය වූයේ නව හා පැරණි නිර්දේශවලට පෙනී සිටි ගහණ දෙක, ඒකරාශී කර එක් ගහණයක් (සංචිතයක්) ලබාගන්නේ කෙසේ ද යන්න ය. එහි දී විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව තමන් විසින් පත්කරන ලද විද්වත් කමිටුවේ නිර්දේශය මත පළමුව ගහණ දෙක ඒකරාශි කර ඉන්පසු සංචිතයෙහි ඉසෙඩ් ලකුණු ගණනය කර සිසුනට නිකුත් කරන මධ්‍යන්‍ය ඉසෙඩ් ලකුණු ලබාගන්නා ලෙසට විභාග දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ඉල්ලා ඇතැයි අපට සිතිය හැකි ය. මේ ක්‍රමයෙහි වරදක් නැතිවා පමණක් නොව පළමුව ඉසෙඩ් ලකුණු වෙන වෙන ම ගණනය කර ඉන්පසු මධ්‍යන්‍ය සොයා ඒකරාශී කරනවාට වඩා තර්කානුකුල ය. (දෙවියන්ගේ නාමයෙන් ඊනියා විද්‍යාත්මක වීමේ කතාවක් මෙහි නැත.) එහෙත් අවාසනාවකට ලකුණු ඒකරාශි කිරීම සඳහා විද්වත් කමිටුව නිර්දේශ කළ සූත්‍රය දෝෂ සහිත ය. කළ යුතුව තිබුණේ දෝෂ රහිත සූත්‍රයක් ව්‍යුත්පන්න කර (ලබාගෙන) ඒ අනුව සංචිතය පිළියෙළ කර ගැනීම ය. වෘත්තිය සමිති නායකයන්ට, දේශපාලනඳයන්ට හා දේශපාලන පක්‍ෂවලට හෝයියා කියන පුහු ජනමාධ්‍යවේදීන්ට සූත්‍රයෙහි වැරුද්ද පෙන්වා දීමට තිබිණි. එහෙත් ඔවුන් කළේ එය නො වේ. ඒ සියළු ආණ්ඩු විරෝධීහු ප්‍රශ්නය දේශපාලනීකරණයට ලක්කර ඉන් දේශපාලන වාසියක් ලබාගැනීමට උත්සාහ කළහ. ක්‍රම වේදය සකස් කළේ විද්වත් කමිටුව බව දැන දැනත් මේ කුහකයෝ ඇමතිවරුන්ට වැරැද්ද පැටවුහ. ඇමතිවරුනට ඉල්ලා අස්වන ලෙස කීහ. මහාචාර්ය තටිල් මහතා ද ගහණ දෙක වෙන වෙන ම ගෙන ඉසෙඩ් ලකුණු සොයා ඉන්පසු මධ්‍යන්‍ය ඉසෙඩ් අගයන් අනුපිළිවෙළට එක් ලැයිස්තුවකට සකස් කිරීම නිවැරදි යැයි කීවේ ය. අද එ ජා පක්‍ෂයේ එක් මන්ත්‍රීවරයකු නව ක්‍රමයට ඉසෙඩ් ලකුනු ගණනය කළේ කිනම් ක්‍රමයකට දැයි අසයි.

ඒ අන් ක්‍රමයකට නොව තටිල් ක්‍රමයට යැයි ඔහු නො දන්නේ ද? එ ජා පක්‍ෂයේ නායකයන් ද තප්පු ලෑවේ සටිල් ක්‍රමයට වෙන වෙන ම ඉසෙඩ් ලකුණු ගණනය කරන ලෙසට ය. ප්‍රශ්නය දේශපාලනීකරණයට ලක්කළ ඔවුන් ජනතාව රැවටීමට උත්සාහ කරන්නේ අදාළ ඇමතිවරු දෙදෙනා ප්‍රශ්නය දේශපාලනීකරණයට ලක්කළ බව කියමිනි. මම ඇමතිවරු දෙදෙනාට කඩේ නොයමි්. මා ඔවුන් දන්නා නමුත් ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපත්ති ගැන මගේ පැහැදීමක් නැත. මට ඔවුන් ආරක්‍ෂා කිරීමේ අවශ්‍යතාවක් ද නැත. මා ඉදිරිපත් කරන ජාතික අධ්‍යාපනයක් පිළිබඳ මතවාදයට ඔවුහු විරුද්ධ වෙති. ඔවුන් දන්නේ ඉංගිරිසි, තොරතුරු තාක්‍ෂණය ඉගැන්වීමෙන් මෙරට අධ්‍යාපනය ඊනියා ලෝක මට්ටමකට ගෙන ඒමක් ගැන ය. මේ ඇමතිවරු ජාතික අධ්‍යාපනයක් ගැන මා කියන දේ සත පහකටවත් මායිම් නොකරන අනුකාරක උපාධිධාරීහු පමණක් ම වෙති. ඔවුන්ට අනුව මම අන්තවාදියෙක් වෙමි. අධ්‍යාපනය සම්බන්ධයෙන් පමණක් නොව දෙමළ ප්‍රශ්නය ගැන ද මා කියන දේ ඔවුහු ප්‍රතික්‍ෂෙප කරති. එහෙත් ඉසෙඩ් ලකුණු සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් අත වරද නැත. ඒ සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ට දොස් කියන්නෝ ප්‍රශ්නය දේශපාලනීකරණයට ලක්කරන බලලෝභී ආණ්ඩු විරෝධීහු වෙති.

එක් දේශපාලන පක්‍ෂයකට හිතවත් ජනමාධ්‍යවේදියකු කියා තිබුණේ විද්වත් කමිටුව දක්‍ෂයන් තෝරාගැනීම ගැන නොව සිසුන්ට සාධාරණය ඉටුකිරීම ගැන පමණක් කල්පනා කර ඇති බව ය. තම හිතවත් දේශපාලන පක්‍ෂයට ප්‍රචාරය දීම හැරෙන්නට වෙනත් දක්‍ෂකමක් නැති ඔහු දක්‍ෂයන් හඳුනන්නේ ද? නව ඉසෙඩ් ලකුණු නිකුත් කෙරුණේ මේ පඬියන් අනුදැන වදාළ තටිල් ක්‍රමයට ය. වෙනත් වසරවල ප්‍රථම වරට පෙනී සිටින සිසුන්ගෙන් විශ්වවිද්‍යාලවල වෛද්‍ය පීඨවලට ඇතුළත් කෙරෙන ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාව 42%ක් පමණක් වුව ද තටිල් ක්‍රමය මගින් මේ වසරේ දක්‍ෂයන් හඳුනාගනිමින් එය 74% දක්වා වැඩිකෙරී ඇත! (මා වෛද්‍ය පීඨ ගැන සඳහන් කරන්නේ අද මෙරට සමාජ වැදගත්කම අනුව මේ විජාතික පීඨවලට රටේ පිළිගැනීමක් ඇති බැවින් මිස එහි ඉගැන්වෙන රෝග කළමණාකරණයට මගේ ඇති කැමැත්තක් නිසා නො වේ. මේ ආණ්ඩුවට සිංහල වෙදකමට සමාජ වටිනාකමක් ලබාදීමට කටයුතු කළ නොහැකි බව ද මම දනිමි. එහෙත් එය කළ හැකි වෙනත් ආණ්ඩුවක් ගැන ද මට සිතිය නො හැකි ය. ගුණදාස අමරසේකර මහතා වෛද්‍ය හා ඉංජිනේරු පීඨ පමණක් ඇති කළ යුතු යැයි කියන්නේ ඇයි දැයි මට තේරුම් ගත නො හැකි ය. ඒ මහතා බටහිර විද්‍යාවන් කෙරෙහි ඇති විශ්වාසය එයින් හෙළිදරවු වනවා විය හැකි ය. මෙරට වෛද්‍ය පීඨ ද අනෙක් පීඨ මෙන් ම බටහිර ගැති ජාතික විරෝධී පීඨ වෙයි. බටහිර වෛද්‍ය පීඨවලින් මෙරටට වන යහපතක් නැත.) අර ජනමාධ්‍යවේදියා ඊනියා ජනතාවාදී ආණ්ඩු විරෝධී විරයන්ගේ සම්භාවනාවට පත්වු තටිල් මහතාගෙන් හෝ වෙනත් අයකුගෙන් හෝ අසා අපට තේරුම් කළ යුතුව ඇත්තේ 2011 වසරේ පළමු වරට පෙනී සිටි සිසුන් වෙනත් වසරවල පළමු වරට පෙනී සිටි සිසුන්ට වඩා දක්‍ෂයන් වූයේ කෙසේ ද යන්න ය. තටිල් ක්‍රමය මුළුමනින් ම වැරදි ය. විද්වත් කමිටුවේ ක්‍රමය අනුගමනය කළේ නම් මේ වතාවේත් පසුගිය අවුරුදුවල මෙන් ම සරසවිවලට ඇතුළත් කරගන්නවුන්ගෙන් 55% කට වැඩි ප්‍රමාණයක් නැවත පෙනී සිටි සිසුන්ගෙන් සමන්විත වීමට තිබිණි. 2001 දී වෙනත් විකල්පයක් නොමැතිකම නිසා තටිල් ක්‍රමය අනුගමනය කළේ යැයි උපකල්පනය කළ ද 2011 දී විකල්ප ක්‍රම අනුගමනය කිරීමේ හැකියාව තිබිණි. ඉසෙඩ් ලකුණු ගණනය කෙරෙන්නේ ප්‍රමත ව්‍යප්තියක් ලැබෙන අයුරෙනි. ගහණ දෙකේ ඉසෙඩ් ලකුණු වෙන වෙන ම ගණනය කිරීමෙන් පසුව ඒ ගහණවලට භාර එකතුකර අනන්‍ය ප්‍රමත ව්‍යාප්තියක් ඇති සංචිතයක් ලබාගත නො හැකි ය. කිනම් භාරයක් තිබිණ ද සංචිත ව්‍යාප්තියේ මධ්‍යන්‍ය ශූන්‍ය වෙයි. එහෙත් එහි සම්මත අපගමණය එක වන භාර යුගළ අනන්තයක් වෙයි. භාර සමාන ලෙස ගැනීමෙන් පමණක් තටිල් සංචිතය ලබාගත හැකි ය. එහෙත් එහි දී ගහණ දෙකෙහි ඉසෙඩ් ලකුණු තුල්‍ය ලෙස සැලකෙයි. එය වැරදි ය. මේ පිළිබඳ ව විද්වත් කමිටුව හෝ තටිල් අනුගාමිකයන් හෝ කල්පනා කළේ දැයි නො දනිමි.

පරීක්‍ෂණයට නැවත පෙනී සිටින්නන් පිළිතුරු දෙන්නේ වෙනස් ප්‍රශ්න පත්‍රවලට පමණක් නො වේ. ඔවුන්ගේ ආකල්ප, සූදානම ආදිය ද පළමු වරට පෙනී සිටින්නන්ට වඩා වෙනස් ය. අද අවුලට මුල විද්වත් කමිටුවේ නිරදේශ සංශෝධනය කිරීමෙන් පසුවවත් ඉසෙඩ් ලකුණු ගණනය කිරීමට යොදා ගැනීම වැළැක්වු දේශපාලන වාසි ලබාගැනීම සඳහා ක්‍රියා කළ ආණ්ඩු විරෝධින් ය. විිද්වත් කමිටු නිිර්දේශය නැතිව මුලින් ම තටිල් ක්‍රමයට ඉසෙඩ් ලකුණු ගණනය කළත් වත්මන් අවුල වැළැක්විය නොහැකි ය. දැන් නැවත පෙනී සිටි අයගෙන් සරසවිවලට ඇතුලත් කරගන්නා සංඛ්‍යාව වැඩිකළ යුතු යැයි ඊනියා අන්තරය ද අනෙක් ආණ්ඩු විරෝධීන්ද උද්ඝෝෂණය කරනු ඇත. උද්ඝෝෂණ ඇතත් නැතත් මේ සිසුන් සරසවිවලට ඇතුළත් කර ගත යුතු ය. එහෙත් එක්කෝ සිසුන් පිරිසක් යාපනයට යැවිය යුතු වනු ඇත. නැත්නම් අඩුපාඩුකම් සහිත වෛද්‍ය පීඨයකට හෝ අළුතෙන් ඇති කෙරෙන අඩුපාඩුකම් සහිත පීඨයකට හෝ යැවිය යුතු වනු ඇත. ඉන් සිදුවන්නේ ආණ්ඩු විරෝධීන්ට තව තවත් උද්ඝෝෂණ කිරීමට මාතෘකා සැපයීම පමණ ය. ප්‍රශ්නය කිසි දිනෙක මුළුමනින් විසඳීමට නොහැකි වනු ඇත. මෙරට ප්‍රශ්න විසඳනු වෙනුවට වැවෙන්නේ ජරාජීර්ණ විපක්‍ෂ දේශපාලනය ද හේතුකොට ගෙන ය.

Z score and university admissions

The much awaited new Z scores were released by the Department of Examinations over the weekend and it appears that many students who repeated the examination have been left on the street as a result. Their ranks have come down both island wide and district wise and as a result some students who would have been admitted to the universities under the old Z scores would be left out. The UGC is unable to intervene at present as the old Z scores have been cancelled as a result of a Supreme Court decision. In an article published in “The Sunday Island” on 22nd July 2012, Dr. H. D. Goonetilleke of the Open University has shown that the percentage of repeaters who would be admitted to the universities under the new Z scores would be reduced roughly from about 55 to about 25. Since those who repeated the examination for the second time would not get an opportunity to sit the examination again it is a pity that those who would been admitted on the previous Z scores (so called pooled scheme) would find themselves outside the University. Some of them would have ended up as western medical practitioners and engineers and as far as they and their parents are concerned effort of fifteen years would have gone down the stream. These students and their parents have no option but to go before the Supreme Court and as I had mentioned in an article in “Irida Divaina” we are in for a series of court cases over University Admissions. With Courtesy of “The Sunday Island” one of the tables given by Dr. Goonetilleke is reproduced below.

What many people including teacher trade union leaders and human rights agitators, in their rush to criticize the government and gain political mileage either forgot or failed to understand was that final admissions to the Universities had to be based on a single list and not two lists. This is not only according to a previous decision of the Supreme Court but also happens to be the only available practical course of action that could be followed.

It is to the credit of the UGC that it understood the problem early and took action in the form of appointing a committee of University Lecturers and Professors who had specialized in Statistics to advice the commission on the preparation of a common list. The committee came out with a formula to pool the two populations namely those of students who sat the examination in the new syllabus and of those who sat in the old syllabus. The first timers sat the new syllabus question papers while the repeaters sat the papers set in the old syllabus. The formula recommended by the committee of experts was accepted by the UGC that probably advised the Department of Examinations to calculate the Z scores in each subject and the mean Z scores of the students after pooling the two populations according to the formula. The teacher trade unions and the human rights vendors organized a campaign to blame the ministers concerned for adopting a method that was not resorted to in 2001 when there were two populations of students who sat for papers in new syllabus and old syllabus. They were eager to criticize the ministers and the government for political reasons and blamed the ministers for adopting a so called new method, when the latter were not involved in the process. However there was a difference in 2011, which again escaped the minds of some journalists with party loyalties as well as the teacher trade unionists and other parties, as the number of subjects was reduced from four to three in the new syllabus. In addition subjects such as Pure Mathematics, Applied Mathematics, Botany and Zoology that were tested under the old syllabus were not found under the new syllabus. Instead new subjects such as Combined Mathematics and Biology had replaced those subjects. Thus it was not possible to pool the populations in each subject as the subjects were different under the new syllabus and old syllabus at least in some cases. Hence I presume that the pooling was done not only after calculating the Z scores but also after finding the mean Z scores of the students. It has to be emphasized that it was a pooling of two populations and the students were selected to the Universities from the list of pooled mean Z scores. Without pooling students cannot be selected in each stream as one has to find ultimately a way of ordering the Z scores in one list.

There are different ways of pooling and the method that had been adopted by the UGC on the recommendation of the committee of experts was to pool and then calculate Z scores in each subject and compute the mean Z scores of students while in 2001 Prof. Thatil and others had recommended to calculate the Z scores in each subject separately for the new syllabus and old syllabus and find the mean Z scores of students first and then pool to prepare a common list from which admissions were made. In 2001, there would have been a reason for adopting the method of Prof. Thatil and others (It has to be remembered that Prof. Thatil only introduced the Z score standardization to Sri Lanka and not derived the Z score formula as some people believe) as the subjects were not common in the two syllabi. In 2011, there was no such problem and the UGC has to be commended for appointing a committee of experts to find other ways of pooling. I do not agree with the committee of experts on the formula suggested by them as it is not correct but I agree with the committee and the UGC that the pooling should have been done before Z scores were calculated.

As I have argued many times in the newspapers pooling after calculating the Z scores assumes that the Z scores in different subjects are equivalent. In the case of different subjects such as Combined Mathematics and Chemistry perhaps the Sri Lankan experts have not struck a formula to scale the marks in different subjects, though this was practiced in some schools in the fifties and before, and we may excuse them for their unawareness. However, when the subjects are the same in the Old and the new syllabi they could have easily derived a formula to pool the two populations even if no such formula is found in a text book or in a research paper published in a peer reviewed journal which are sought after by the Sri Lankan academics, without resorting to a formula that is not correct.

In any event there is a problem with finding the Z scores of students in each subject first. I am not sure whether the committee of experts or Prof. Thatil who is also supposed to be an expert have taken this aspect into consideration. A distribution of Z scores is already what is known as a normal distribution, with a mean of zero and standard deviation of one and it is not possible to pool two such distributions with weights attached to them to come out with a unique weighted pooled normal distribution. Using a little bit of Algebra taught in schools, let us assume that we have two distributions of Z scores given by z1 and z2 and let us construct another distribution formed with weights a1 and a2 attached to the two distributions respectively. Then the new distribution is given by a1 z1 + a2 z2. It is easy to show that the mean of the new distribution is also zero. However, there are no unique values for a1 and a2 that make the standard deviation of the new distribution equal to one. a1 = 1 and a2 =1 is only one such solution and it is arbitrary as one cannot impose conditions to arrive at this particular solution, except that the Z scores are equivalent which is the assumption that Prof. Thatil has made. It is not the case as the students in the new syllabus and the old syllabus clearly constitute two different populations not only with respect to question papers, but also with respect to their attitudes, experience, preparedness etc. That is the reason for the selection of about 55% of the students to the universities from the repeaters. The moment one considers the Z scores of the two groups to be equivalent the percentages of students admitted to the universities from the repeaters drop drastically and I would not be surprised if hundreds of repeat students and their parents go to Supreme Court to seek justice and thus delaying the whole process of admission to the Universities not only this year but also in the years to come.

Copyright Prof. Nalin De Silva

දේව අංශුව, ප්‍රථම හේතුව හා දේව ගුණය

බොහෝ විට හිග්ස් බෝසෝනයට දේව අංශුව යන නම දෙන්නට ඇත්තේ බටහිර ජනමාධ්‍යවේදියකු විය යුතු ය. ඒ නම දුන් තැනැත්තා ද බටහිර විද්‍යාඥයන් ද අයත්වන්නේ එකම සංස්කෘතියකට ය. බටහිර භෞතික විද්‍යාඥයන් එය තම ඊනියා ශාස්ත්‍රීය ලිපි ලේඛණවල දේව අංශුව නමින් සඳහන් නොකරනවා විය යුතු ය. ඔවුන් සමහරකු අදේවවාදීන් විය හැකි ය. එහෙත් ඔවුන් හිග්ස් බෝසෝනය දේව අංශුව ලෙස හැඳින්වීම ගැන බලවත් විරෝධයක් දක්වන්නේ යැයි සිතිය නො හැකි ය.

හිග්ස් බෝසෝනය දේව අංශුව ලෙස බෞතීස්ම කළ තැනැත්තා බටහිර ජනමාධ්‍යවේදියකු වුව ද නොවූව ද ඔහු අනිවාර්යයෙන් ම බටහිර යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි හැදුණු වැඩුණු තැනැත්තකු විය යුතු ය. ඔහු බටහිර භෞතික විද්‍යාව ගැන එතරම් දෙයක් දැන සිටියත් නැතත් ඔහුට ඒ සංස්කෘතිය ගැනත් හිග්ස් බෝසෝනයෙන් සිදුවන කාර්ය ගැනත් මනා අවබෝධයක් ඇති අයකු විය යුතු ය. බටහිර භෞතික විද්‍යාඥයන්ට ප්‍රසිද්ධියේ කිව නොහැකි දෙයක් ඔහු ප්‍රසිද්ධියේ කියා එය ලොවට ම, එනම් බටහිර යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි නොවන ලොවත් ඇතුළත් මුළු ලොවට ම, දායාද කර ඇත.

බටහිර භෞතික විද්‍යාව බටහිර විද්‍යාවන් අතර වියුක්ත ම මෙන් ම බෙහෙවින් ම වර්ධනය වූ ද විද්‍යාව වෙයි. එබැවින් ම එය ග්‍රීක යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි චින්තනයෙහි ද යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි චින්තනයෙහි ද ඉහළ ම නිෂ්පාදිතයක් වෙයි. එසේ ම එහි ඒ චින්තනයෙහි හා සංස්කෘතියෙහි ප්‍රධාන ලක්‍ෂණ ද විදහා දැක්වෙයි. හිග්ස් බෝසෝනයට දේව අංශුව යනුවෙන් නම් කළේ කවු ද යන්න දැනගැනීම අපට අවශ්‍ය නො වේ. එහෙත් ඔහු එසේ නම් කිරීමෙන් කර ඇත්තේ කුමක් ද? ඉතා පැහැදිලිව ඔහු හිග්ස් බෝසෝනයට දේව ගුණ ඇති බව වටහාගෙන ඇත.

ඔහුට බටහිර භෞතික විද්‍යාඥයන්ට වඩා හොඳ වැටහීමක් ඒ සම්බන්ධයෙන් ඇති බව පැහැදිලි ය. අප මෙහි කතාකරන දේව ගුණ කවරේ ද? බටහිර යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි දෙවියන් වහන්සේ තමන් වහන්සේ හැරෙන්න සියල්ල මැවූහ. ඒ සංස්කෘතියෙහි දෙවියන් වහන්සේ මවනු ලැබුයේ කවුරුන් විසින් ද යන්න නො කියැවෙයි. එසේ ම දෙවියන් වහන්සේට උන්වහන්සේ සතු යැයි කියන ගුණ ලබාදුන්නේ කවුරුන් විසින් ද යන්න ද නො කියැවෙයි. දෙවියන් වහන්සේ අඩුම තරමින් තමන් වහන්සේ විසින් මවන ලද බවක්වත් බයිබලයේවත් යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි වෙනත් ආගමික ලියවිල්ලකවත් සඳහන් නො වෙයි. දෙවියන් වහන්සේ මැවීමට සුපිරි දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු සිටිය හැකි නො වේ.

සූපිරි දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු ඇතැයි උපකල්පනය කිරීමෙන් ප්‍රශ්නයේ කෙළවරක් දැකිය නො හැකි ය. එවිට ප්‍රශ්නය වනුයේ ඒ සුපිරි දෙවියන් වහන්සේ මවන ලද්දේ කා විසින් ද යන්න ය. ඒ ප්‍රශ්නවල කෙළවරක් නැත. එබැවින් එක් මැවුම්කරුවකුගෙන් ප්‍රශ්නයේ කෙළවරක් දැකීමට බටහිරයන් කල්පනා කළා විය හැකි ය. කිසිවකු දෙවියන් වහන්සේ මවා නැත. දෙවියන් වහන්සේ ඕපපාතිකව පහළ වී ද නැත. දෙවියන් වහන්සේ සදාකාලික ද නො වේ. දෙවියන් වහන්සේ කාලය මවා ඇත්තේ ලෝකය මැවීමත් සමග ය. එබැවින් බටහිර යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි කාලයට ද ආරම්භයක් ඇත. කාලයට මැවීමට පෙර කුමක් සිදුවිණි ද යන ප්‍රශ්නය පවා යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි ඇසිය නො හැකි ය. එයට හේතුව පෙර යන සංකල්පය වලංගු වන්නේ කාලය යන්න මැවීමෙන් පසුව බැවිනි.

කාලය මැවීමට පෙර යන්න අර්ථවිරහිත ප්‍රකාශයක් පමණකි. එබැවින් දෙවියන් වහන්සේ සදාකාලික වන්නේ නම් එසේ වන්නේ කාලය මැවීමෙන් පසුව ය. අවශ්‍ය නම් කාලය මැවීමෙන් පසුව දෙවියන් වහන්සේ සදාකාලික යැයි කිවහැකි ය. කෙසේ වෙතත් මවනු නොලැබූ දෙවියන් වහන්සේ කාලය ද ඇතුළු අන් සියල්ල මවා ඇත. එසේත් නැත්නම් ඇතැම් දේ මවා ඉතිරි සියල්ල මැවෙන්නට සලස්වා ඇත. ඒ දේව ගුණයයි.

අප බොහෝ විට කියා ඇති ආකාරයට නූතනත්වය ආරම්භ වීමෙන් පසු බටහිර භෞතික විද්‍යාව ඇතුළු සියළු බටහිර දැනුම බටහිරයන් විසින් නිර්මාණය කෙරී ඇත්තේ ග්‍රීක යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි චින්තනය පදනම් කර ගනිමිනි. කතෝලික නොවන ක්‍රිස්තියානි ආගම් ද නිර්මාණය කෙරී ඇත්තේ එම චින්තනයෙහි ය. ආගමක් වුව ද නිර්මාණය කෙරෙන්නේ යම් චින්තනයක් පදනම් කරගනිමින් යම් සංස්කෘතියක ය. (යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි චින්තනය ඇති වීමට පෙර ක්‍රිස්තියානි ආගම් නොතිබුණ ද අපි එහි ඇති ලක්‍ෂණ හේතුකොටගෙන එය ඒ නමින් හඳුන්වමු.) ආගමක් පමණක් නොව වෙනත් දැනුමක් වුව ද නිර්මාණය කරනු ලැබීමෙණ් පසු ඒ ආගම හෝ දැනුම හෝ අදාළ සංස්කෘතිය විසින් වෙනස් කරනු ලැබෙයි. එය අපට ප්‍රශ්නයක් නො වේ.

එවැනි ප්‍රකාශ ප්‍රශ්නයක් වන්නේ චක්‍රීය චින්තනයක නොව ඒක රේඛීය චින්තනයක ය. ඒක රේඛීය චින්තනයක පටන්ගැන්මක් ඇත. එහි ප්‍රථම හේතුවක් ඇත. ඒක රේඛීය චින්තනයෙහි එක් තැනකින් පටන්ගෙන රේඛාවක් (මේ සඳහා ඕනෑම විවෘත වක්‍රයක් සැලකිය හැකිය) දිගේ මෙන් එකින් එකක් ඇති වී පළමුවැන්න දෙවැන්නහි හේතුවක් වී ගලා යන පිළිවෙළක් වෙයි. සෑම දෙයකට ම හේතුවක් ඇතැයි කීවත් ප්‍රථම හේතුවට හේතුවක් නැත. ප්‍රථම හේතුවට ද හේතුවක් වේ නම් එය ඊනියා ප්‍රථම හේතුව විය නො හැකි ය. බටහිර යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි හා ග්‍රීක යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි චින්තනයෙහි ප්‍රථම හේතුවක් ඇත. මෙය එම චින්තනයෙහි පමණක් නොව රේඛීය චින්තනයක ලෂණයකි.

එයට හේතුව රේඛීය චින්තනයෙහි ආරම්භක ලෂ්‍යයක් වීම ය. ඒ ආරම්භක ලෂ්‍යය සෑම දෙයක ම ආරම්භය වෙයි. එහෙත් චක්‍රීය චින්තනයක ආරම්භයක් නැත. එය සංවෘත වක්‍රයක මෙන් ම එක් තැනකින් ආරම්භ නො වෙයි. සිංහල බෞද්ධ චින්තනය සංවෘත චින්තනයකි. එහි ආරම්භයක් නැත. පටිච්චසමුප්පාදය ද සංවෘත චින්තනයක ක්‍රියාත්මක වෙයි. විශ්වයේ ආරම්භය හෝ අවසානය හෝ ගැන නොසිතන ලෙස බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළහ.

දෙවියන් වහන්සේ පැහැදිලිව ම එවැනි ප්‍රථම හේතුවකි. දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු නිර්මාණය වන්නේ රේඛීය චින්තනයක ය. දෙවියන් වහන්සේ අන් සියල්ලට ම හේතුව (උන්වහන්සේ නිර්මාපකයා ලෙස ගත්කල) නමුත් උන්වහන්සේ පහළවීමට (මේ වචනය නිවැරදි නොවේ. පහළවන්නේ යම් තැනක ය. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ ලෝකය මැවූ හෙයින් එසේ පහළවීමට තැනක් නැත) හෝ ඇතිවීමට හෝ වෙනත් යමකට හෝ හේතුවක් නැත. ප්‍රථම හේතුවට හේතුවක් නැත.

දෙවියන් වහන්සේ පිළිබඳ කතාව බටහිර නිර්මාණය වූවක් නොවන බව ද අමතක නොකළ යුතු ය. එහි උපත පලස්තීනය හා ඒ අවට වෙයි. පලස්තීනය හා අවට වාසය කළ ජනතාවට තිබී ඇත්තේ රේඛීය චින්තනයක් සහිත සංස්කෘතියකි. යුදෙව් ආගම මෙන් ම ඉස්ලාම් ආගම ද ඒ සංස්කෘතියෙහි බිහි වී ඇත. ග්‍රීකයන්ට ද තිබී ඇත්තේ රේඛීය චින්තනයකි. යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතිය වැනි විෂයයක් ග්‍රීසියේ බිහිවී ඇත්තේ එබැවිනි. යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි ආරම්භයක් වෙයි.

යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි ආරම්භයේ දී ම ස්වසිද්ධි කිහිපයක් වෙයි. එයට අමතර ව අර්ථදැක්වීම් කිහිපයක් ද වෙයි. තලයක් යන්න සරල රේඛාවලින් හා ලක්‍ෂ්‍යවලින් අර්ථ දැක්වෙයි. සරල රේඛාවක් ලක්‍ෂ්‍යවලින් අර්ථ දැක්වෙයි. එහෙත් ලක්‍ෂ්‍යය අර්ථ දක්වන්නේ කෙසේ ද? එය සරල රේඛාවලින් අර්ථ දැක්විය නොහැක්කේ සරල රේඛා ලක්‍ෂ්‍යවලින් අර්ථ දක්වා ඇති බැවිනි. රේඛීය චින්තනයක අර්ථ දැක්වීම් ගැන සඳහන් කරන විට කියැවෙන මූලික කරුණක් නම් යමක් දෙවැනි දෙයක් ඇසූුරෙන් අර්ථ දක්වා ඇත්නම් ඒ දෙවැන්න පළමුවැන්න ආශ්‍රයෙන් අර්ථ දැක්විය නො යුතු බව ය.

යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි ලෂ්‍යයකට අර්ථ දැක්වීමක් නැත. ලක්‍ෂ්‍යය යන්න අර්ථ නොදක්වන ලද ජ්‍යාමිතික (ගණිතමය) භූතාර්ථයකි. එය යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි සංකල්ප සම්බන්ධයෙන් වූ ප්‍රථම හේතුවක් ලෙස සැලකිය හැකි ය. ලක්‍ෂ්‍යය එසේ අර්ථ නොදක්වන ලද භූතාර්ථයක් ලෙස ගෙන අනෙක් භූතාර්ථ ඒ ඇසුරෙන් අර්ථ දැක්වෙයි. ඒ අර්ථයෙන් ගත්කල මුළු යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතිය ම අර්ථ නොදක්වන ලද දැනුම් පද්ධතියකි.

එසේ ම යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි ස්වසිද්ධි (ඒවාට ප්‍රත්‍යක්‍ෂ යැයි ද කියන නමුත් ඒ වැරදිය. ඒවා ප්‍රත්‍යක්‍ෂ නො වේ. ස්වසිද්ධි යන්න උචිත යැයි සිතමි) සාධනය නොකරන ලද ප්‍රකාශ වෙයි. දෙන ලද සරල රේඛාවකට සමාන්තරව එම සරල රේඛාව මත නොපිහිටි ලක්‍ෂ්‍යයක් ඔස්සේ ඇඳිය හැක්කේ එකම එක සරල රේඛාවක් ය යන්න යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි එක් ස්වසිද්ධියකි. එය වෙනත් ස්වසිද්ධි යොදාගෙන සාධනය කළහැකි නො වේ. බටහිර ගණිතඥයන් ඒ ස්වසිද්ධිය අනෙක් ස්වසිද්ධි යොදාගෙන සාධනය කිරීමට උත්සාහ කර ඇති නමුත් එය සාර්ථක වී නැත.

යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි දී කෙරෙන්නේ අර්ථ දැක්වීම් හා ස්වසිද්ධිවලින් ආරම්භ කර ඇරිස්ටෝටලීය න්‍යාය යොදා ගනිමින් යම් යම් ප්‍රකාශ ලබා ගැනීම ය. මේ ඇතැම් ප්‍රකාශවලට ප්‍රමේය යනුවෙන් කියැවෙයි. ප්‍රමේය සාධනය කෙරෙන නමුත් ස්වසිද්ධි සාධනය නො කෙරෙයි. එලෙස ගත්කල අදාළ ස්වසිද්ධි යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි ප්‍රථම හේතු කුලකයක් ලෙස සැලකිය හැකි ය. මෙය යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියට පමණක් සීමා වුවක් නොවේ. මුළු මහත් බටහිර ගණිතය ම ගොඩ නැගී ඇත්තේ ඒ ආකෘතියෙහි ය.

බටහිර ගණිතයෙහි ඕනෑම ක්‍ෂෙත්‍රයක කෙරෙන්නේ අර්ථ නොදක්වන ලද නිශ්ශූන්‍ය සංකල්ප කුලකයකින් හා සාධනය නොකරන ලද ස්වසිද්ධි කුලකයකින් පටන්ගෙන ඇරිස්ටෝටලීය න්‍යාය යොදාගනිමින් ගණිතමය ප්‍රකාශ ලබා ගැනීම ය. ඒ ඇතැම් ප්‍රකාශවලට ප්‍රමේය යනුවෙන් කියැවෙයි. ප්‍රමේය යනු වඩා සාධාරණ වූ ද ඇරිස්ටෝටලීය න්‍යාය යොදාගනිමින් වෙනත් ප්‍රකාශ ලබාගත (සාධනය කළ) හැකි වූ ද ප්‍රකාශ වෙයි. ඇරිස්ටෝටලීය න්‍යාය ද උද්ගමන පමණක් බව අමතක නොකළ යුතු ය. මෙයින් පැහැදිලි වන කරුණ නම් බටහිර ගණිතයේ දී යමක් සත්‍යය ද නැත් ද යන්න අර්ථ විරහිත බව ය. ස්වසිද්ධි සත්‍ය දැයි දන්නකු නැත. ඒ ගණිතමය වශයෙන් ද සාධනය නොකරන ලද ප්‍රකාශ වෙයි. ඒ හැරෙන්නට එහි අර්ථ නොදක්වන ලද සංකල්ප (ගණිතමය භූතාර්ථ) වෙයි.

දෙවියන් වහන්සේ, ගණිතය ආදිය රේඛීය චින්තන මත පදනම් වී ඇත යන්නෙන් ඕනෑම රේඛීය චින්තනයක දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු ඇතිවිය යුතු ය යන්න නො කියැවෙයි. එමෙන් ම ඕනෑම රේඛීය චින්තනයක බටහිර ගණිතය බටහිර විද්‍යාව වැනි විෂය ඇතිවිය යුතු ය යන්න ද නො කියැවෙයි. ග්‍රීකයන්ට දෙවියන් වහන්සේ කෙනකු නො වී ය. එමෙන් ම යුදෙව් චින්තනය ද රේඛීය වූ නමුත් ඔවුන්ට ජ්‍යාමිතියක් නො වී ය. ඇතැම් රේඛීය චින්තනවල ඒ ඒ සංකල්ප, අදහස්, දැනුම් පද්ධති නිර්මාණය වෙයි.

ප්‍රථම හේතුවට හේතුවක් නැත. එය දෙවියන් වහන්සේ මෙනි. හිග්ස් බෝසෝනය දේව අංශුව ලෙස බෞතීස්ම කෙරුණේ කා අතින් වුව ද ඔහුට ග්‍රීක යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි චින්තනය ගැන මනා අවබෝධයක් තිබී ඇති බව පැහැදිලි ය. හිග්ස් බෝසෝනය දෙවියන් වහන්සේ මෙනි. එය අනෙක් බෝසෝනවලට ස්කන්ධය ලබා දෙයි. එනම් අනෙක් අංශුවල ස්කන්ධය මවයි. එහෙත් එහි ස්කන්ධය නිර්මාණය කරන්නකු හෝ අංශුවක් හෝ නැත. එයටත් වඩා දේව ගුණයක්් අංශුවකට තිබිය හැකි ද?

මෙරට දෙමළ සංස්කෘතිය නැති කිරීම

අවුරුදු පනස්දෙකකට පමණ පසුව පසුගිය සතියේ යාපනය, කිලිනොච්චිය මුලතිව් ප්‍රදේශවල සංචාරයක යෙදීමේ අවස්ථාව මට ලැබිණි. ඒ ප්‍රදේශවල දී දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කිරීමේ ගෞරවය එයට දේශපපාලන නායකත්වය දුන් ජනාධිපතිතුමාටත් එයට අවශ්‍ය සියළු කටයුතු ඉදිරි දැක්මකින් යුක්තව කලමණාකරණය කළ ආරක්‍ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතාටත් හිමිවෙයි. එහෙත් රණවිරුවන්ගේ කැපකිරීම, දක්‍ෂතාව, ජාති වාත්සල්‍යය ආදී ගුණ නොමැතිව එය කිසිසේත්ම ඉටු නොවනු ඇත. අප කලින් සිතා සිටියේ මේ ජයග්‍රහණයට අපෙන් ද යම්කිසි දායකත්වයක් වූ බව ය. එහෙත් රණවිරුවන් හමුවේ අප හිරු දුටු කදෝපැණියන් බව මා අත්දුටුවේ ඒ ප්‍රදේශවල කරන ලද සංචාරයෙන් පසුව ය. අපේ ඊනියා කාර්යභාරයක් ගැන කතාකිරීමට පවා අප පෙළඹීම ගැන මම දැන් ලජ්ජා වෙමි. ඒ ප්‍රදේශ දෙමළ ත්‍රස්තවාදයෙන් මුදාගෙන දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කළ රණවිරුවන්ගේ අසළකටවත් පැමිණීමට විශ්වවවිද්‍යාලයීය ආචාර්ය සමිති සම්මේලනය විසින් ඊනියා විශේෂිත පුද්ගලයන් ලෙස මහා උජාරුවෙන් අගය කෙරෙන ආචාර්ය මහාචාර්යවරුන්ට නො හැකි ය. මෙරට විශේෂිත පුද්ගලයෝ අන් කවරකුවත් නොව රණවිරුවෝ ය. රණවිරුවන් විසින් කර ඇති සේවය (එය සේවයක් නො වේ. ඒ උදාර කාර්යය විස්තර කිරීම සඳහා මට වචනයක් නැත) හමුවේ උදාර නොව උදර සේවයෙහි යෙදෙන ආචාර්යවරුන්ගේ ඉගැන්වීම් හා ඊනියා පර්යේෂණ තඹ දොයිතුවක්වත් නො වටී. රණවිරුවන්ගෙන් අති මහත් බහුතරය විශ්වවිද්‍යාලයකට පය ගසාවත් නැත. නිලධාරි මට්ටමේ බොහෝ දෙනා ද (නිලයන්) විශ්වවිද්‍යාලයීය අධ්‍යාපනයක් නොලැබුවෝ වෙති. ඒ මානව සම්පත පුහුණු කෙරුණේ සම්මත අධ්‍යාපන ක්‍රමයෙන් පිටත ය. විශ්වවිද්‍යාලයීය ආචාර්යවරුන්ගෙන් දෙමළ ත්‍රස්තවාදය හා ඊනියා ජාතික ප්‍රශ්නය ගැන ලියූ අය අතරෙන් ආචාර්ය නිර්මාල් දේවසිරි ඇතුළු බහුතරය කියා සිටියේ දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කළ නොහැකි බව ය. ඔවුහු සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියේ ඊනියා ආධිපත්‍යයක් ගැන ලිවූහ. විශ්වවිද්‍යාලවලින් පුහුණු කෙරෙන ඊනියා මානව සම්පත් මගින් පසුගිය අවුරුදු හැත්තෑවක කාලය තුළ (ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයේ බාහිර උපාධි ආයතනය ද ගතහොත් අවුරුදු අනූවක පමණ කාලයක්) රටට සිදු කර ඇති සේවය කුමක් ද? මේ ඊනියා මානව සම්පත අද රටේ දුෂණවලට හා අකර්මණ්‍යයට දේශපාලනඥයන්ට ද වඩා වගකිව යුතු ය. ඒ ඊනියා සම්පත නොවන්නට රටට යම් භාග්‍යයක් උදාවීමට ඉඩ තිබිණි. විශ්වවිද්‍යාලයීය ඇදුරන්ට තරම් මුළු වැටුප් වැඩිවීමක් රාජ්‍ය අංශයේ කිසිම ක්‍ෂෙත්‍රයක සිදු වී නැත. ඔවුන්ට සත පහක වැටුප් හෝ දිමනා වැඩිවීමක් නොකළ යුතු ය. ආණ්ඩුවට වැඩිපුර මුදල් ඇත්නම් කළ යුත්තේ රණ විරුවන්ගේ සුභ සාධනයට ප්‍රතිපාදන වෙන් කිරීම මිස දළ ජාතික නිෂ්පාදිතය ගැන හෝ දළ ගෘහස්ථ (දේශීය) නිෂ්පාදිතය ගැන හෝ හයක් හතරක් නොදත් කිසිම නිර්මාණශීලීත්වයක් නොමැති අනුකාරක සරසවි ඇදුරන්ට තව තවත් දීමනා ගෙවීම නො වේ. ඔළුව ඉදිමී ඇති මොවුන්ට මොවුන් විසින් එතරම් උගතකු ලෙස නොසැලකෙන ඇමති එස් බී දිසානයක මහතා පසුගිය දා දළ ගෘහස්ථ නිෂ්පාදනය ගැන මූලික පාඩමක් ඉගැන්වී ය. අනුකාරකයන් බටහිරයන්ගේ මතිමතාන්තර දෙසාබාද්දී රණවිරුවෝ තම නිර්මාණශීලීත්වය විදහා පාමින් ත්‍රස්තවාදය පරාජය කළහ. ඔවුහු බටහිරයන්ගේ ආධාරයෙන් අවසානයේ දී නන්දිකඩාල් කලපුව ඔස්සේ මුලතිව් වෙරළින් පැන යෑමට සැලසුම් කළ ප්‍රභාකරන් නන්දිකඩාල් කලපුවේ දී අවසාන සටනේ දී අපායට යැවූහ.

කිලිනොච්චි ප්‍රදේශය වත්මන් සංවර්ධන ආකෘතියෙහි ගමන් අරඹා ඇත. පුදුකුඩුඉරිප්පු හා අවට ප්‍රදේශවලට චෙල්වනායගම්ලා ප්‍රභාකරන්ලා කර ඇති විනාශය වෙනුවට වත්මන් සංවර්ධනයක් ඇතිකිරීමට තරමක කාලයක් ගතවනු ඇත. බටහිරයන්ගේ ආධාර අනුග්‍රහ ලැබූ ප්‍රභාකරන්ලාගේ කෙරුවාව එතරම් ම දරුණු ය. යාපනය නගරය හා අවට තවමත් ඇත්තේ හැත්තෑවේ් දශකයේ මුල යැයි කිව හැකි ය. මේ ප්‍රදේශවල කළ යුතු කාර්යයන් බොහෝමයක් වෙයි. එහෙත් බටහිර සංවර්ධනයක් ඔස්සේ මේ ජනතාව දිනගත හැකි යැයි මම නො සිතමි. ආණ්ඩුවට වෙනත් සංවර්ධන ආකෘතියක් දැනට නොමැති බැවින් බටහිර සංවර්ධන ආකෘතිය පසුපස යෑම වරදක් නො වේ. එහෙත් චෙල්වනායගම් ඉදිරියට පැමිණියේත් ප්‍රභාකරන්ට මග පෑදුවේත් ජී ජී පොන්නම්බලම්ගේ කර්මාන්ත ප්‍රතිපත්තිය යටතේ කන්කසන්තුරේ සිමෙන්ති කම්හල, පරන්තන් රසායනික කම්හල, නැගෙනහිර පළාතේ විවිධ කම්හල් ඇතිකිරීම මධ්‍යයේ බව අමතක නොකළ යුතු ය. දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කළ ආණ්ඩුවට හා රණවිරුවන්ට අද දෙමළ ජාතිවාදය පරාජය කිරීම සඳහා බුද්ධිමත් ව කටයුතු කිරීමට සිදු වී ඇත. ගැමුණු රජු එළාර රජු පරාජය කර තම සතුරා වෙනුවෙන් ස්මාරකයක් ඉදි කළේ ය. එළාර රජු ද්‍රවිඩ වී යැයි මම නො සිතමි. ඒ කෙසේ වෙතත් ඔහු ධාර්මිෂ්ඨ වී යැයි මහාවංසයේ සඳහන් වෙයි. ඔහුගේ ඊනියා ධර්මිෂ්ඨ බව, ගැමුණුගේ ඊනියා දුෂ්ට බව මහරජ ගැමුණු කෘතියෙහි සඳහන් ආකාරයට ඔහුගේ පුරෝහිතයාගේ සටකපට ප්‍රචාරාත්මක ව්‍යාපෘතියක ප්‍රතිඵලයක් විය හැකි ය. එහෙත් එළාර රජු පිටුපස විදේශිකයෝ නො වුහ. එමෙන් ම ගැමුණු රජු බෝධිසත්වයකු වේ යැයි කියැවේ. ප්‍රභාකරන් වෙනුවෙන් ස්මාරකයක් ඇති කළ යුතු යැයි විශ්වවවිද්‍යාලයේ හෝ ඊනියා රාජ්‍ය නොවන ආයතනයක පඬියකු යෝජනා කළහොත් අප ඒ ගැන පුදුම විය යුතු නැත. මේ පුස්සන් දන්නා එකම දෙය බලය බෙදීම හා බලය බෙදීම පමණ ය. එහෙත් මේ ඊනියා බලය බෙදෙන්නේ වෙල්ලාලයන්ට බවත් එය අවසානයේ දී ඊළමක් සඳහා ම යොමු වන බවත් ජනතාවට ලැබෙන බලයක් නොමැති බවත් පුහු පඬියෝ නො කියති. හැරත් ප්‍රභාකරන් පැරදවීමට නොහැකි යැයි කී පඬියන් පුනරුච්චාරණය කරන බටහිර පඬිවදන් බටහිර අසත්‍ය ප්‍රවාද මත පදනම් වී ඇති බව අප අමතක නොකළ යුතු ය.

අද පඬියන්ගේ ඊනියා කතිකාවත යුද්ධය දිනීමට හැකි වූ ආණ්ඩුවට ඊනියා සාමය දිනාගත හැක්කේ නොහැකි මන්ද යන්න ය. සාමය දිනාගෙන ඇත. එහෙත් සාමය පවත්වාගෙන යෑමට බටහිරයෝ ද පඬියෝ ද ඉඩ නො දෙති. ඒ සඳහා බටහිර රටවල විසිරුණු දෙමළ ජනයා ද සම්බන්ධන් ඇතුළු දෙමළ ජාතිවාදී නායකයෝ ද යොදා ගැනෙතිි. යාපනයේ හා අනෙක් ප්‍රදේශවල සංචාරය කරද්දී මට පෙනී ගිය කරුණ වූයේ පොන්නම්බලම් රාමනාදන්, අරුණාශලම්, ජී ජී පොන්නම්බලම්, චෙල්වනායගම්, අමිර්තලිංගම් ප්‍රභාකරන් ආදීන් දෙමළ ජනයාගේ අභිමානය මරා දමා ඇති බව ය. සිංහලයන්ගේ සංස්කෘතිය, අදීනත්වය හා අභිමානය මරා දැමීමට දෙමළ ජාතිවාදය බිහිකර ත්‍රස්තවාදයක් බිහිකළ බටහිරයන් අවසානයේ දී කර ඇත්තේ දෙමළ ජනතාව විනාශ කිරීම ය. අද සම්බන්ධන් දෙමළ ජනයාගේ සංස්කෘතියත් මරා දැමීමට සැරසෙයි. ඔහු නූතන චෙල්වනායගම් කෙනෙකි. ඔහු දෙමළ ජනතාවගේ ඊනියා අයිතීන් දිනාගැනීම සඳහා යැයි කියමින් විසුරුණු දෙමළ ජනයා හා වෙල්ලාලයන් වෙනුවෙන් තවත් දෙමළ තරුණ තරුණියන් පිරිසක් බිලි දීමට අහිංසා සටන් කිරීමට සැරසෙයි. ජනයා සහභාගි කරගනිමින් කරන ඊනියා අහිංසා සටන් නැත. අහිංසාව ආයුධයට විරුද්ධ නිරායුධ උපක්‍රමයක් බවට පත්වන්නේ තනි පුද්ගලයකු අතින් ඒ කෙරෙන්නක් නම් පමණකි. එවැන්නකු ගැන කිවහැක්කේ බුදුන් වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් පමණකි. මහාත්මා ගාන්ධි ද ඊනියා අහිංසාව මගින් සිදු කළේ ජනතාව හිංසාවට පෙළඹවීම ය. චෙල්වනායගම් ද එසේම ය. සම්බන්ධන් ද එසේම වනු ඇත. මේ අයගේ සිංහල බෞද්ධ විරෝධය තවමත් සංසිඳී නැත. බටහිරයෝ ද, විසුරුණු දෙමළ ජනයා ද, සම්බන්ධන් වැනි දෙමළ ජාතිවාදී නායකයෝ ද සාමාන්‍ය දෙමළ ජනයා සිංහලයන්ට විරුද්ධව මෙහෙයවීමට උත්සාහ කරති. මොවුන්ට අවශ්‍ය තවත් ඊනියා යුද්ධයක් ද? එමගින් මහින්ද රාජපක්‍ෂ, ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතුන් දංගෙඩියට යවා සිංහලයන්ට ආර්ථික තහංචි පමුණුවා සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය විනාශ කීිම ද? මොවුහු සිංහල බෞද්ධයන්ගේ යුද හැකියාව තවමත් නො දනිත් ද? අසවේදෝලාගේ සිට ටොරිංටන්ලා දක්වා නූගත් පාඩම හිලරි ක්ලින්ටන්ලා, කැමරන්ලා ඉගෙන ගනීවි යැයි සිතිය හැකි ද? සම්බන්ධන්ලා බටහිරයන්ගේ අනුග්‍රහයෙන් සූදානම් වන්නේ දෙමළ සංස්කෘතිය විනාශ කිරීමට ය. උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වලින් හමුදා කඳවුරු ඉවත් කරන ලෙස ඉල්ලා චෙල්වනායගම් අනුගමනය කරමින් ඊනියා අහිංසා සටන්වල යෙදීමට මේ දෙමළ ජාතිවාදී නායකයෝ බලාපොරොත්තු වෙති. ඒ අතර වවුනියා හිර කඳවුරේ ද්‍රස්තවාදී හිරකරුවෝ කැරළි ගසති. සම්බන්ධන් කියන්නේ කොටි ත්‍රස්තවාදී සිරකරුවන් නිදහස් කරන ලෙස ය. ගොනා හැරෙන්නේ කුමකටදැයි යන්න පිළිබඳ ව සිංහලයෝ දනිති.

මෙරට හමුදා කඳවුරු තිබිය යුත්තේ කොතැනක දැයි තීරණය කරන්නේ ජනාධිපතිතුමා, ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය හා හමුදාව ය. අද අනුරාධපුරයේත් වෙනත් ප්‍රදේශවලත් හමුදා කඳවුරු වෙයි. ඒවා ඉවත්කිරීමට උද්ගෝෂණ නැත. අද උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල හමුදාව නොවන්නට ඉතිරි වී සිටින කොටි ත්‍රස්තවාදීන්, කොටි සිරකරුවන් ද සමගින් නටන්නට යන නැටුමේ පසුබිම් වාදනය එංගලන්තය ප්‍රමුඛ බටහිරයන්ගෙනි. හමුදා භටයන්ට උතුරු පළාතේ හා නැගෙනහිර පළාතේ තවත් බොහෝ කාර්යයන් සිදු කිරීමට ඉතිරි වී ඇත. බිම් බෝම්බ ඉවත් නොකෙරුණු ප්‍රදේශ එමට ය. එසේ බිම් බෝම්බ ඉවත් කෙරෙන්නේ ඉතා සෙමින් ය. ඒ කුමක් වුවත් දෙමළ ජාතිවාදය නැති කරනතුරු හමුදාව ඒ පළාත්වල තබාගත යුතු ය. දෙමළ ජාතිවාදය තිබෙනතාක් සාමයක් නැත. සාමය පවත්වාගෙන යෑමට ඉඩ නොදෙන්නේ දෙමළ ජාතිවාදීන් ය. බටහිරයෝ දෙමළ ජාතිවාදය පවත්වාගෙන යති. ඒ කෙරෙන්නේ මූලික වශයෙන් ම විසුරුණු දෙමළ ජනයා හා සම්බන්ධන්ලා යොදා ගෙන ය. සම්බන්ධන්ලාගේ දෙමළ ජාතිවාදය පරාජය කරන තෙක් හමුදාව උතුරේ හා නැගෙනහිර පවත්්වාගෙන යා යුතු ය. එසේ නොමැති වුවහොත් සම්බන්ධලා දෙමළ තරුණ තරුණියන් පිරිසක් බිල්ලට දී ඉහත කී ප්‍රදේශ ලේ විලක් බවට පත්කර මෙරට දෙමළ සංස්කෘතිය නැති කරනු ඇත.

God Particle and God like properties

It appears that some readers including Bodhi Dhanapala have misunderstood the objective of my letter to the Editor on who or what gave mass to the God particle. At the outset it has to be said that in my letter to the Editor I had mistakenly referred to the Higgs Boson as God’ particle when it should have been referred to as the God particle. I was not interested in finding out who gave the name God particle to it.

As the title very clearly indicated I wanted the readers to ponder on the question how the Higgs Boson got its mass. The Higgs Boson gives the other Bosons their masses when those particles interact with the so-called Higgs Field, which is supposed to be everywhere. Thus, the Higgs Boson plays God in this case as far as the mass is concerned. It is omnipresent and gives mass to other Bosons and has a mass without appealing to any other particle.

In fact this is what I had to say in my said letter to the editor. "It is no wonder that the particle has been christened the God’s particle as in the Judaic Christian culture who else would have given it a mass.Is God, the God Father of the Higgs Boson?

Western science with a beginning or a creation (though supposed to be without a creator) cannot but invoke the God or the equivalent of the God, as linear thinking and not circular thinking is fundamental to it. Western science is created (not discovered) in the Judaic Christian culture and has to play God at sometime or the other."

Not only the God particle but the entire western corpus of knowledge is created in what I call the Greek Judaic Christian Chinthanaya which is a linear Chinthanaya and a first cause is a must in such linear Chinthanyas. One finds these first causes in the axioms and undefined elements of western Mathematics. The point in Euclidean Geometry, for example, is not defined, though the other concepts are defined in terms of points in the final analysis. The point in Euclidean Geometry also has God properties though the westerners and their imitators in the other parts of the world (including those who have migrated to the west ) may have not realised it. In the case of the God particle at least some journalists appear to have understood this in their "subconscious".

Nalin De Silva

සරසවි ඇදුරන්ගේ වර්ජනය හා Z ලකුණේ අවුල