Main Logo

Showing posts with label ආධිපත්‍යය. Show all posts
Showing posts with label ආධිපත්‍යය. Show all posts

Friday, 29 March 2013

හලාල් නොවන රජරට වකුගඩු ප්‍රශ්ණය

හලාල් කෑම කෑවයි කියා හෝ නොකෑවයි කියා කෙනෙකු මිය ඇදෙන්නේ නැත. නමුත් රජරට වකුගඩු රෝගයෙන් දිනපතා මිනිස්සු මිය යති. එහෙත් රටේ අභාග්‍යයට හලාල් සම්බන්ධයෙන් සිංහල බෞද්ධයින්ට තිබූ දේශපාලන ජවය වකුගඩු රෝගය සම්බන්ධයෙන් පෙනෙන්නට නැත. මට හිතෙන අයූරින් ඊට ප්‍රධාන හේතුව බටහිර කෘෂිකර්මය ජාතියේ ස්වාධිපත්‍යයට අභියෝග කරන බව බහුතරයක් සිංහල බෞද්ධයින් අවබෝධ කර නොගැනීමය. නමුත් හලාල්, ජාතියේ ස්වාධිපත්‍යයට අභියෝග කරන බව ඔවුහු තේරුම් ගනිති.
ගැඹුරේ මට්ටමින් සැලකූවිට සිංහලුන්ගේ නිදහස් සටන් දෙආකාරයකින් සිදුවේ. එක් ආකාරයක සටන් බටහිර ආධිපත්‍යය මුලු මනින්ම ප්‍රතික්‍ෂේප කරයි. අනිත් ආකාරයේ සටන් බටහිර ආධිපත්‍යය පිළිගෙන ඒ තුල තම අයිතිවාසිකම් රැක ගැනීම සඳහා සිදු කෙරෙයි. සිංහල බෞද්ධයින්ගේ ජනප්‍රිය දේශපාලන අරගල බොහොමයක් මේ දෙවෙනි ඝනයට වැටේ. හලාල් ප්‍රශ්ණය පටු මුස්ලිම් විරෝධයක් වන්නට ගියේ එය අයිතිවාසිකම් සටනක් බවට සුලු කරගත් නිසාය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ නවි පිල්ලේට විරෝධය පෑමද බටහිර ආධිපත්‍යය පිළිගෙන ඒ තුල තම අයිතිවාසිකම් රැක ගැනීමට කෙරෙන සටනකි. අපි අපේ අයිතිවාසිකම් සඳහා සටන් කල යුතුවෙමු. නමුත් අපට නිදහසේ උසස් ඵල නෙලා ගත හැකි වනුයේ බටහිර ආධිපත්‍යය මුලු මනින්ම ප්‍රතික්‍ෂේප කරන සටන් වලින් පමණි. රජරට වකුගඩු රෝගයෙන් සුවපත්වී ඉන් මතුද නිරෝගී ජාතියක්ව සිටින්නට නම් බටහිර කෘෂිකර්මය මෙන්ම බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාවද ප්‍රතික්‍ෂේප කල යුතුව තිබේ (මින් කියැවෙන්නේ ඉස්පිරිතාල වසා වෛද්‍යවරුන් ගෙදර යැවීමක් ගැන නොවේ). නමුත් අවාසනාවකට අද ජනප්‍රිය දේශපාලනයේ නියුතුවන බෞද්ධ සංවිධාන, එහි නායකයින් සහ ඒ පසු පස සිටින මධ්‍යම පංතික සිංහල බෞද්ධයින්ට බටහිර ආධිපත්‍යය මුලු මනින්ම ප්‍රතික්‍ෂේප කිරීමට තරම් සංස්කෘතික හා ආධ්‍යාත්මික ශක්තියක් නැත. 

නගර අවට වාසය කරන මධ්‍යම පංතියේ උගත් සිංහල බෞද්ධයින්ට සාමාන්‍ය නූගත් බෞද්ධයින්ට නැති සමාජයේ ඉහලට යාම සඳහා කෙරෙන තරඟයක් ඇත. තරඟය ඇතිවී තිබෙන්නේ ඔවුන් බටහිර ජීවන ක්‍රමයක් අනුගමනය කරන නිසාය. නමුත් ඔවුන්ට ප්‍රශ්ණයක් වී ඇත්තේ ඒ තරඟයෙන් ජය ගෙන සමාජයේ ඉහලට යන්නට සිංහල බෞද්ධකමින් ඈත් වන්නට සිදුවීමය. එසේ කිරීමට බහුතරයක් මධ්‍යම පංතික සිංහල බෞද්ධයින් තවම සූදානම් නැත. ඒ නිසා ඔවුහු දෙලොවක් අතර ජීවත් වෙමින් අසහනයට පත්ව සිටිති. ඔවුහු ජාතිකවාදීන්ද වෙති. නමුත් ඔවුන් ජාතියේ ස්වාධිපත්‍ය යනු කුමක්දැයි තේරුම් ගන්නේ තමන්ට කරන්නට සිදුවී තිබෙන පෞද්ගලික සටන හරහාය. එහි වරදක් කිව නොහැකිය. නමුත් ඔවුන්ගේ දේශපාලන චින්තනය බටහිර ආධිපත්‍යය මුලු මනින්ම ප්‍රතික්‍ෂේප නොකරයි. මේ අඩුව මාතලේ කැරැල්ලෙන් පසු සිංහලුන් දියත් කල සියලු නිදහස් සටන් වල පෙනෙන්නට ඇත. එදා සිට අද දක්වා ඔවුන් කල සටන් තුල ඒ අඩුව නොතිබුනේ දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කල සටනෙහි පමණි.

උදාහරණයක් වශයෙන් මීට වසර එකසිය හතලිහකට පෙර පානදුරාවාදයත් සමඟ ඇරඹි බෞද්ධ පුනර්ජීවනය ගත හැකිය. එහි පෙරමුන ගත්තේත් අද මෙන්ම කොළඹ නගරය අවට වාසය කල උගත් සිංහල බෞද්ධයින් පිරිසකි. ව්‍යාපාරිකයින් හා දේපළ හිමියන්වූ ඔවුන්ගේ සාමාජයික පසුබිම අද ජීවත්වන මධ්‍යම පංතික සිංහල බෞද්ධයින්ගේ සාමාජයික පසුබිමට සමාන්තර වන්නට ඇත. එකල නගරබද සිංහල බෞද්ධ දෙමව්පියන්ට තිබි ප්‍රශ්ණයක් නම් තම දරුවන්ගේ උත්පත්ති ලියාපදිංචි කිරීම සඳහා ක්‍රිස්තියානි හෝ කතෝලික පල්ලියට යාමට හැර වෙන ක්‍රමයක් නොතිබීමය. නම් ලියා පදිංචි කිරීමේදී පූජකවරු සිංහල බෞද්ධ දරුවන්ට බයිබල් නාම බලෙන් ආදේශ කරන ලදහ. සිංහල බෞද්ධයෝ මේ නීතිය වෙනස් කරන ලෙස ඉංග්‍රීසීන්ට බල කර සිටියහ. ඊට අමතරව වෙසක් පොහෝ දින රජයේ නිවාඩු දිනයක් කරන ලෙසද ඉල්ලා සිටියහ. මේ වනවිට මාතලේ කැරැල්ල නිමවී වසර දසක දෙක තුනකට වඩා නැති බැවින් මොවුන්ට ඉංග්‍රීසින්ගේ දැඩි මර්්ධනයක් එල්ල වෙන්නට ඇතැයි සිතිය හැකිය. නමුත් අද මෙන් එදාත් උගත් මධ්‍යම පංතික සිංහල බෞද්ධයින් බටහිර ආධිපත්‍යය හඳුනා ගත්තේ තමන් පෞද්ගලිකව විඳි ගැහැට තුලිනි. නගරයෙන් පිට ජීවත්වූ අති මහත් සිංහල බහුතරයකට බයිබල් නම් දීම ප්‍රශ්ණයක්වී යැයි සිතිය නොහැකිය. ඉංග්‍රීසි අධ්‍යාපනය නොලද ආණ්ඩුවේ රැකියා බලාපොරොත්තු නොවූ ඔවුන්හට තම දරුවන්ගේ උත්පත්ති ඉංග්‍රීසි රජයේ ලියා පදිංචි කිරීමට අවශ්‍යතාවක් තිබෙන්නට නැත. ධර්මපාලතුමා සාන්ත තෝමස් විදුහලේ සිසුවෙකුව සිටි අවධියේ වෙසක් පොහෝ දින සැමරීම සඳහා නේවාසිකාගාර පාලකයාගේ අණ නොතකා ගෙදර පැන ගිය බව කියවේ. නමුත් ගොවිතැනින් ජීවත්වූ පන්සලේ උගෙනගත් බහුතරයක් සිංහල බෞද්ධයින්ට වෙසක් පොහෝ දින සැමරීමට බාධාවක් තිබුනා යැයි සිතිය නොහැකිය. ඉංග්‍රීසීහු එදා ගම්මුන්ගේ ඉඩම් කොල්ල කමින් ඒ ඉඩම් වල විදේශිකයින් පදිංචි කරමින් ඔවුන්ට නුහුරු භෝග වගා කරමින් ඔවුන්ගේ ජන ජීවිතය උඩු යටිකුරු කරමින් සිටියහ. නූගත් ගැමි සිංහලුන්ට ප්‍රශ්ණයක් වන්නට ඇත්තේ ඉංග්‍රීසීන් මේ රටේ සිටීමමය. නමුත් එකල උගත් සිංහල බෞද්ධයිනුත් අද මෙන්ම ඉංග්‍රීසින්ගේ ආධිපත්‍යය පිළිගෙන ඒ තුල සිංහල බෞද්ධයින්ගේ අයිතිවාසිකම් රැක ගැනීම සඳහා පමණක් සටන් කලහ. එපමණකින්ම බටහිර ආධිපත්‍යය පරාජය නොවිනි. 

රාජ්‍ය බලය අන්තිමටම පිරිහී තිබුන අවදියේ පවා බටහිර සංස්කෘතිකමය බලපෑම් වලට නිහඬව නමුත් ආත්ම විශ්වාසයකින් යුක්තව ප්‍රතිරෝධයක් දැක්වීමට සිංහලුන්ට ශක්තියක් තිබුනු නමුත් අද ජාතියක් වශයෙන් අපේ සංස්කෘතික ශක්තිය හොඳටම පිරිහී ගොස්ය. අද අපි ඉංග්‍රීසින්ගෙන් තාන්න මාන්න ගැනීම සඳහා එරටටම ගොස් ඔවුන්ගේ බස එලෙසම උච්චාරනය කර ඔවුන්ගේ ප්‍රභූවරුන් අමතමින් රට හෑල්ලු කර කථා කිරීමට පවා කිසිම පැකිලීමක් නොදක්වමු. එහි ප්‍රතිපලයක් වශයෙන් විශේෂයෙන් උගත් මධ්‍යම පංතික සිංහල බෞද්ධයෝ බටහිර ආධිපත්‍යය පිළිගෙන ඒ තුල තම අයිතිවාසිකම් රැක ගැනීම සඳහා පමණක් සටන් කිරීමට සැදී පැහැදී සිටිති. නමුත් අද අප සමාජයේ දැවෙන සමාජයික හා ආර්ථික ප්‍රශ්ණ වලට පිළිතුරු ලැබෙනුයේ බටහිර ආධිපත්‍යය මුලු මනින්ම ප්‍රතික්‍ෂේප කිරීමෙන් පමණි. ඊට හොඳම උදාහරණය කොටි ත්‍රස්තවාදය පරාජය කිරීමය. මෙහිදී සිංහලයිනුත් රජයත් මතවාදීව බටහිර ආධිපත්‍යයට සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතිවිරුද්ධ තැනකට ගෙන ඒමට ජාතික ව්‍යාපාරයට හැකිවිය. විශේෂයෙන් උගත් මධ්‍යම පංතික සිංහල බෞද්ධයින්ගේ පරාජිත මානසිකත්වය වෙනස් කරලීමට එයට හැකිවිනි. එසේ නොවුනේනම් සමහර විට අපි තවමත් කොටින් සමඟ සාකාච්ඡා කරමින් සිටින්නට බොහෝ ඉඩ තිබිනි. ඉදිරියේද අපිට නිදහසේ උසස් ඵල නෙලා ගන්නට ලැබෙන්නේ බටහිර ආධිපත්‍යය මුලු මනින්ම ප්‍රතික්‍ෂේප කර අපේ නිදහස ආරක්‍ෂා කර ගතහොත් පමණි. ඒ සඳහා ජාතියේ නිදහස සහ එහි ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් ජනතාව හා රජය තුල තිබිය යුතුය.
රට ජාතියේ නිදහස ආරක්‍ෂා කිරීමේ වගකීම පැවරී ඇත්තේ රජයටය. අද ඇමරිකානු රජය එරට වැසියන් විසින් අරථ දක්වන නිදහස ආරක්‍ෂා කිරීම සඳහා කැපවී සිටී. ඇමරිකානු රජය ඉරාකය හා ඇෆ්ගනිස්තානය ආක්‍රමණය කලේත් අද සිරියානු කැරලි කරුවන්ට ආධාර කරන්නේත් සෘජුව හෝ වක්‍රව ඇමරිකානු වැසියන්ගේ නිදහස ආරක්‍ෂා කිරීමටය. එරට කුමන පක්‍ෂයක් බලයේ සිටියද ජාතියේ නිදහස සම්බන්ධයෙන් ගන්නා ක්‍රියාමාර්ගය එතරම් වෙනස් නොවේ. ඒ පිළිබඳ විවාදයක් එරට දේශපාලන ක්‍ෂේත්‍රයේ ඇති නොවන තරම්ය. ඇමරිකාවේ රජයත් එහි වැසියනුත් අතර ජාතියේ නිදහස සහ එහි ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් සහ විශ්වාසයක් ඇත. අද රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුව ජාතියේ නිදහස සම්බන්ධයෙන් කැපවෙනු ඇතැයි විශ්වාසයක් සිංහලුන්ට තිබුනද ඉදිරියේ පත්විය හැකි ඕනෑම ආණ්ඩුවක් ගැන එවැනි විශ්වාසයක් ඇති කර ගත නොහැකිය. ජනතාව තම නිදහස පිළිබඳ අවබෝධය සහ විශ්වාසය ගොඩනඟා ගත යුත්තේ එක් එක් ආණ්ඩු හෝ දේශපාලන පක්‍ෂ හෝ පුද්ගලයින් සමඟ නොව රාජ්‍ය බලය සමඟය. ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සිංහල බෞද්ධයින්ගේ නිදහස පිලිඹිබුවෙන ආකාරයට වෙනස් කර ගැනීම රජයත් ජනතාවත් අතර ඒ අවබෝධය සහ විශ්වාසය ගොඩනඟා ගතහැකි එක් මඟකි.

Sunday, 30 September 2012

මුස්ලිම් විරෝධය

ඇමරිකන් ජාතිකයකු විසින් මහමත්තුමාට අපහාස ගෙන දෙන අයුරෙන් නිපදවා ඇතැයි කියන චිත්‍රපටියක් සමබන්ධයෙන් ලෝ පුරා මුස්ලිම් විරෝධතාවක් මතු වී ඇත. ඒ චිත්‍රපටිය කෝරාණයට එකඟ යැයි ඇතැම්හු කියති. එහෙත් මුස්ලිම් බැතිමත්තු එසේ නො කියති. ඒ කෙසේ වෙතත් ලෝ පුරා මෙවැනි විරෝධතාවක් ඇතිවීම නොසලකා හැරිය හැකි නො වේ. විරෝධතාවට සහභාගි වන්නේ සුළු පිරිසක් විය හැකි ය. එහෙත් එයින් කියැවෙන්නේ අනෙක් මුස්ලිම් බැතිමතුන් චිත්‍රපටිය අනුමත කරන බව නො වේ. අපට පෙනී යන ආකාරයට සමස්ත මුස්ලිම් ලෝකය ම මෙන් චිත්‍රපටියට විරුද්ධ ය.

පසුගිය දා මෙරටට පැමිණි ප්‍රංශ කතුන් දෙදෙනෙක් බුද්ධ රූප සිපගත්හ. එයට සුළු විරෝධයක් මතු වූ විට මෙරට පඬියෝ ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ ගේ හා මරියතුමියගේ ප්‍රතිමා සිපගන්නා කතෝලිකයන්ගේ ඡායාරූප පළ කළහ. ඔවුන් එයින් කීමට අදහස් කළේ ප්‍රධාන ආගමික චරිතවල පිළිම සිපගැනීම බටහිර කතෝලික සංස්කෘතියෙහි අංගයක් බව විය හැකි ය. එහෙත් බෞද්ධ රටක දී එවැනි කරුණු සම්බන්ධයෙන් කතෝලික සංස්කෘතිය අනුව කටයුතු කළ හැකි නො වේ. රෝමයේ දී රෝමන්වරුන් මෙන් ක්‍රියාකළ යුතු යැයි කතාවක් බටහිර රටවල ම වෙයි. බටහිරයන් එයින් කියන්නේ බටහිර රටවල දී ඒ ඒ රටවල සංස්කෘතීන්වලට ගරුකළ යුතු බවත් එහෙත් අනෙක් රටවල දී පොදු බටහිර ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය අනුව කටයුතු කළ යුතු බවත් වීමට විශාල සම්භාවිතාවක් ඇති බව ඔවුන්ගේ හැසිරීමෙන් හෙළිදරවු වෙයි. අදාළ චිත්‍රපටිය නිපදවීම බටහිර ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි ඊනියා භාෂණ නිදහසට එකඟ යැයි පෙන්වීමට ද ඇතැම්හු උත්සාහ දරති. බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතික ආධිපත්‍යයට තමන් අකමැති අන්‍ය සංස්කෘතික, ආගමික, ජාතික කටයුතුවලට පහර දීමට ඊනියා ප්‍රවාද ඔවුන්ගේ පඬියන් විසින් නිර්මාණය කෙරී ඇත.

බටහිර අධ්‍යාපනයක් ලැබූ දන්ත හා වෙනත් මහාචාර්යවරුන්ට හා විශේෂඥයන්ට නොතේරුණ ද බටහිර ක්‍රිස්තියානි නූතනත්වයේ යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය තරම් මානව හිතවාදී නොවන හා අධිපතිවාදී සංස්කෘතියක් මෙලොව තිබී නැත. අද ලෝකයේ සියළු රටවල පාසල්වල හා විශ්වවිද්‍යාලවල ඉගැන්වෙන්නේ ග්‍රීක යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනය මත පදනම් ව යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි නිෂ්පාදනය කෙරුණු දැනුම ය. එතරම් දියුණු නැති බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාව ද දන්ත වෛද්‍ය විද්‍යාව ද ඒ අතර වෙයි. මේ සියළු දැනුම් බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි නිර්මාණය කෙරුණු දැනුම් බව අප කියන්නේ අවුරුදු විසිපහකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ සාධක සහිතව ය. එහෙත් ඒ කිසිවක් කියවා නැති දන්ත වෛද්‍යවරු බටහිර දැනුම යථාර්ථයක් ලෙස සලකති. එක්තරා දන්ත වෛද්‍යවරයකු එක් පුවත්පත් සාකච්ඡාවක දී අසා තිබුණේ තමා ඉදිරිපිට ඇති කෝප්පය යථාර්ථයක් නො වේ ද කියා ය. එය කෙප්පයක් බව කෝප්පය පෙන්වා මේ කුමක් දැයි පැරණි වැද්දකුගෙන් ඇසීමෙන් දන්ත වෛද්‍යවරයාට දත හැකි විය යුතුව තිබිණි. කෝප්පය පොල් ගෙඩිය කෙප්පය ආදිය ඒ ඒ සංස්කෘතිය විසින් විවිධාකාරයෙන් අර්ථ දැක්වෙයි. අඩු තරමෙන් සිදුහත් කුමරු ඇස්කිමෝවරයකු ලෙස ඉපදිණි නම් බුදුවීමට තිබිණි ද යන්නවත් මේ නොදත් දත් දොස්තරවරු කල්පනා කළ යුතු ය. බෝසතාණන් වහන්සේ පස්මහ බැලුම් නොබලා අද එංගලන්තය යැයි කියන ප්‍රදේශයේ උපන්නේ නම් කුමක් සිදුවීමට තිබිණි ද?

ඒ කෙසේ වෙතත් මහමත්තුමාට අපහාස ගෙන දෙන බව කියන චිත්‍රපටියට ඇති වී තිබෙන විරෝධය සියල්ලන්ගේ ම ඇස් ඇරවීමට සමත්විය යුතු ය. ඇතැම් මුස්ලිම් රටවලට බුද්ධ ප්‍රතිමාවක් ගෙන යෑමට ඉඩක් නැතැයි කියැවෙයි. ප්‍රතිමා නිර්මාණය කිරීම ඉස්ලාම් ආගමෙහි මෙන් ම යුදෙව් හා ක්‍රිස්තියානි ආගම්වල ද තහනම් ය. ඒ එසේ වන්නේ ඔවුන්ගේ ආගම්වල (ආබ්‍රහමික ආගම්වල) දෙවියන් වහන්සේ වියුක්ත බැවින් උන්වහන්සේගේ ප්‍රතිමා තැනීමට නොහැකි බැවින් හෝ දෙවියන් එසේ කියා ඇති බැවින් හේ නිසා විය හැකි ය. එසේ වුවත් ක්‍රිස්තියානි රටවලට බුද්ධ ප්‍රතිමා ගෙන යෑමේ තහනමක් නැත. එයට හේතු දෙකක් වෙයි. එකක් නම් අද ලෝකයේ ඇති යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි ආධිපත්‍යයට බලපෑමක් බුද්ධ ප්‍රතිමාවක් ගෙන යෑමෙන් කළ නොහැකි වීම ය. අනෙක් අතට කතෝලික ආගම දෙවියන් වහන්සේගේ පුතා වූ ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේත්, උන්වහන්සේගේ මෑණියන් වූ මරියතුමියගේත් පිළිම තනන පිළිම සම්ප්‍රදායක් බටහිර රටවල ඇතිකර තිබීම ය. එහෙත් ඇතැම් මුස්ලිම් රටවල් බෞද්ධයන්ට ප්‍රතිමා ගෙන යෑමට ඉඩ නොදීම අනුමත කළ නොහැකි ය. බෞද්ධයන් ඒ අයුරෙන් ඉස්ලාම් බැතිමතුන්ට සැලකුවේ නම් මෙරට ඉස්ලාම් ආගමක් නැත. බෞද්ධයන් අරාබි රටවලට යන්නේ බෞද්ධ සංස්කෘතියක් පැතිරවීමට නොව රැකියාවක් කර ආපසු ඒමට ය.

බෞද්ධ සංස්කෘතීන්හි ජීවත්වන්නවුන්ට හැරෙන්නට වෙනත් සංස්කෘතිවල ජීවත්වන්නවුන්ට තම සංස්කෘතික ආධිපත්‍යය සීමිත ප්‍රදේශයක වුව ද පවත්වාගෙන යෑමේ අවශ්‍යතාවක් ඇත. බෞද්ධයන්ට වී ඇත්තේ එහි අනෙක් පැත්ත ය. බෞද්ධයන්ට අනෙක් ආගම් හා සංස්කෘතීන් ඉවසීමට පුරුදු කළේ බුදුරජාණන් වහන්සේම ය. ඒ අනුව බෞද්ධයෝ සංස්කෘතික ආධිපත්‍යයක් ගැන නො සිතති. කසිකබල් පඬියන් කුමක් කීවත් මෙරට සිංහල බෞද්ධ ආධිපත්‍යයක් නැත. බෞද්ධයන්ගේ ඒ ඉවසන සුළු ගතිය ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් බටහිරයෝ හා ඔවුන්ගේ අතවැස්සෝ මෙරට සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියෙහි විශේෂත්වයවත් පිළිගැනීමට විරුද්ධ වෙති. ඊනියා බහු සංස්කෘතික බහුබූතයක් ගැන කියමින් අප රටේ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියෙහි විශේෂත්වය නැතිකිරීමට ඔවුන් කටයුතු කරන්නේ මෙරට පඬියන් කිහිප දෙනකුගේ සේවය මුදලට ගෙන ය. ඒ අතර ඔවුහු මෙරට යුදෙවු සංස්කෘතික ආධිපත්‍යය දන්ත වෛද්‍ය මහාචාර්යවරුන හා විශේෂඥයන් ද මගින් තහවුරු කර ගනිති.

අද ලෝකයේ බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතිය කඩා වැටෙමින් ඇත. බටහිර විද්‍යාවෙහි වර්ධනයක් දක්නට නැත. බටහිර ඉතා ඉහළින් පිළිගත් ක්‍රිස්තියානි නූතනත්වයේ මහා පඬුවකු වූ තෝමස් කූන් බටහිර විද්‍යාවේ වර්ධනය සුසමාදර්ශ සමග බැඳී ඇති බව කීවේ ය. දන්ත වෛද්‍ය මහාචාර්යවරයකුට අනුව නම් කූන් පශ්චාත්නූතනවාදියෙකි, සාපේක්‍ෂතාවාදියෙකි. ඔහු ඒ එක් අයකුවත් නො වේ. විද්‍යාවේ දර්ශනය සුළුවෙන් වුවත් හැදෑරූ සියල්ලෝම පාහේ ඒ බව දනිති. එහෙත් මහාචාර්යවරයා ඒ බව නො දනියි. ඔහු කූන්ගේ පොතපත කියවා නොමැති බවත් තවත් සුප්‍රසිද්ධ දන්ත වෛද්‍යවරයකු කරන ආකාරයට ම කූන් ගැන කවුරුන් දෝ කී දෙයක් මත පදනම් වී අනුන්ගේ මත ප්‍රකාශ කරන බවත් පැහැදිලි ය. බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි හා නූතනත්වයෙහි අධිපතිවාදී යුගය අවසන් වෙමින් පවතින බවත් එලෙස ම පැහැදිලි ය.

මුස්ලිම් ලෝකයෙහි අද සිදුවෙමින් පවතින්නේ වැටෙන යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියට අභියෝග කිරීමකි. යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියෙහි ඇත්තන් සිතන්නේ ඔවුන් තවමත් ලෝක ආධිපත්‍යය දරණ බව ය. තමන් වැටෙන බව ඔවුහු නො දනිති. ඔවුහු අනෙක් සංස්කෘතීන් පාගති. බෞද්ධයන් බොහෝ විට මේ පෑගීම් අඩත්තට්ටෙම් ඉවසුවත් මුස්ලිම් සංස්කෘතියෙහි ඇත්තෝ එසේ නො ඉවසති. ඔවුහු බෞද්ධයන්ට වඩා එකිනෙකා සමග බැඳීම් ඇතිව වෙසෙති. තම සංස්කෘතියට, ආගමට පහර වදින අවස්ථාවල දී එකතුවෙති. බෞද්ධයන්ට ලොව පුරා විරෝධතා සංවිධානය කිරීමට නොහැකි වුවත් මුස්ලිමුන්ට එසේ කිරීමේ හැකියාව ඇත. තම ආගමික නායකතුමාට අගෞරව කරන අන්දමින් චිත්‍රපටියක් නිෂ්පාදනය කිරීම පිළිබඳ ව අද ඔවුහු බටහිර රටවල ද වෙනත් රටවල ද විරෝධතා රැළි සංවිධානය කරති.

අද ඇමරිකාවට මේ උද්ඝෝෂණ ප්‍රශ්නයක් වී ඇත. ඇමරිකන් ජනාධිපතිවරණයට ද මේ විරෝධතා බලපානු ඇත. ඒ අතර ඇමරිකාව ලෝකයේ අනෙක් රටවලින් තම ගොඩනැගිලි ආදිය ආරක්‍ෂා කර දෙන ලෙස ඉල්ලා ඇත. මේ විරෝධතා වැඩි කලක් පවතිනු ඇතැයි සිතිය නො හැකි ය. ඒ නිසාමත් ඇමරිකාව එයින් පාඩමක් ඉගෙන ගනීවි යැයි සිතිය නො හැකි ය. තම සංස්කෘතියත් ඒ සමග තම ආර්ථික පද්ධතිය වූ ධනවාදයත් කඩා වැටෙන බව බටහිරයෝ අවබෝධ කර නො ගනිති. මේ කඩාවැටීම මාක්ස්වාදයේ කියැවෙන කඩාවැටීම නො වේ. මාක්ස්වාදයේ කියැවෙන ඊනියා කම්කරු පංති විප්ලවය කිසි දිනෙක ඇති නොවන්නකි. පරිසරයට කිසිම සැලකිල්ලක් නොදක්වන පරිසරය විනාශ කරන බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියට ඒ සමග බැඳී ඇති ද්විකෝටික න්‍යායෙහි හිරවුණු දැනුමට, ඔවුන්ගේ ධනපති ආර්ථිකයට හා දේශපාලන පද්ධතීන්ට කිසිම වර්ධනයක් නැත. ඔවුන්ගේ කඩා වැටීමේ දී මුස්ලිම් සංස්කෘතියෙහි නො ඉවසන ගතිය ද බෞද්ධ සංස්කෘතියෙහි දාර්ශනික පදනම ද යම් කාර්යභාරයන් ඉටුකරනු ඇත. මෙරට බොහෝ පඬියන් නොදනිතත් බටහිර විද්‍යාවට සුළු වර්ධනයක් වුවත් ඇත්තේ ඔවුන්ගේ සංස්කෘතියෙන් පිටත ය. බෝර් එසේ තම සංස්කෘතියෙන් පිටතට පැමිණ චීන යිං යැං සංස්කෘතිය මත පදනම් ව ක්වොන්ටම් භෞතිකයෙහි වර්ධනයක් කිරීමට උත්සාහයක් ගත්තෙකි.

මුස්ලිම් විරෝධතාවල ඇති ඇතැම් හිංසාකාරී ක්‍රියා අනුමත කළ හැකි නො වේ. එහෙත් ඔවුන් එතැනට තල්ලු කරනු ලැබූ සංසිද්ධි සම්බන්ධයෙන් විරෝධය පළ නොකර මුස්ලිමුන්ගේ ඇතැම් හිංසාකාරී ක්‍රියා පමණක් හෙළා දැකීම ද අනුමත කළ නො හැකි ය. මෙරට පඬියන් ඊනියා සිංහල බෞද්ධ අධිපතිවාදයකට විරෝධ වන්නේ බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතික ආධිපත්‍යය රැක ගැනීමට ය. අද ලෝකයේත් ලංකාවේත් ඇත්තේ බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතික ආධිපත්‍යය ය. එය පතුරවන්නේ පාසල් හා විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතිය මගින් හා ජනමාධ්‍යය මගිනි. කලින් සඳහන් කෙරුණු දන්ත වෛද්‍ය මහාචාර්යවරයා විශ්‍රාම ගැනීමෙන් පසු ජාතික ව්‍යාපාරයට හේත්තුවන්නේ බටහිර යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතික ආධිපත්‍යය ආරක්‍ෂා කරගනිමිනි. ඔහුට ඇති ජාතිකත්වයක් නැත. ඔහු වැන්නෝ කෙතරම් වංචනිකයන් ද යත් අග්ගඤ්ඤ සූත්‍රයෙහි ඇති දැනුම ඩාවින්ගේ පරිණාමවාදයෙහි ද ඇත යනුවෙන් බොරු කියති. ඔවුන් ගැන සඳහන් කරන්නේ ව්‍යාජ පඬියන් ජාතික ව්‍යාපාරයට රිංගා ගැනීමේ අනතුර පිළිබඳ ජනතාව දැනුම්වත් කිරීමට ය. ඒ කෙසේ වෙතත් අද මුස්ලිම් සංස්කෘතිය විසින් යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියට දැඩි අභියෝගයක් එල්ල කෙරී ඇත. එය තාවකාලික ව යටගියත් යථා කාලයේ දී නැවතත් ඉදිරියට එනු ඇත. පරිසරය රැකීමට බැරි බටහිර යුදෙවු සංස්කෘතියට අනාගතයක් නැත. අද බෞද්ධයන්ට කළ හැක්කේ ආධ්‍යාත්මික ව දැනුම ලබාගැනීමට සූදානම් වෙමින් තම සංස්කෘතියෙහි දැනුම නිර්මාණය කිරීම ය.


Saturday, 7 January 2012

කැලණිය ආචාර්යවරුන්ගේ වැඩ වර්ජනය

පසුගිය බදාදා කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඇතැම් ඇදුරෝ එක් දිනක් දේශන පැවැත්වීමෙන් වැළකී සිටියහ. එය එහි උපකුලපතිතුමාට හා ආණ්ඩුවට විරුද්ධව කරන ලද්දක් විය. එහෙත් එහි නිමිත්ත මා විය. ඔවුන්ගේ වර්ජනයේ තේමා වූයේ ආණ්ඩුව නීතියට පටහැණිව මට වසර තුනක සේවා දිගුවක් දීම වැරදි බව ප්‍රකාශ කිරීමත් මා පසුගියදා ඇතැම් ආචාර්යවරුන්ට බැණ වැදීම, ඊනියා විභාග අක්‍රමිකතා කිරීම, ගුරුවරුන්ට එරෙහිව ශිෂ්‍යයන් මෙහෙයවීම, ආදිය පිළිබඳ ව උපකුලපතිතුමාට පැමිණිලි කරන ලද මුත් එතුමා ඒ පිළිබඳ කිසිදු පරීක්‍ෂණයක මේවනතුරු නොපැවැත්වී යැයි උපකුලපතිතුමා ට විරුද්ධව චෝදනා කිරීමත් ය. මේ වර්ජනය පිළිබඳ කිවයුතු කරුණු බොහෝ ය. පළමුවෙන් කිවයුත්තේ වැඩවර්ජනය කීරීමට කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ආචාර්ය සංගමය ගත් තීන්දුව ඒ සංගමයේ ව්‍යවස්ථාවට පටහැණි බවය. වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාමාර්ගයක් ගැනීමට පෙර ඒ සංගමය ලියා පදිංචි කර නැති බව රැස්වීමට සහභාගි වූ අය නොදැන සිටින්නට ඇත. (සාමාන්‍යයෙන් වෘත්තීය සමිති කටයුතු ගැන සරසවි ඇදුරන්ට දැනුමක් නැත.) වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාමාර්ගයක් ගැනීම ඕනෑම රැස්වීමක දී කළහැකි කටයුත්තක් නො වේ. ඒ සඳහා ඒ බව දැනුම් දෙමින් රැස්වීමක් කැඳවිය යුතු අතර විශේෂිත ගණ පුරණයක් තිබිය යුතු ය. එහෙත් අදාළ රැස්වීමට සහභාගි වී ඇත්තේ යම්තමින් සාමාජිකත්වයෙන් තුනෙන් එකක් යැයි වාර්තා වෙයි. අපි එය පසෙකින් තබමු. වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමේ දී ආචාර්ය සමිති සම්මේලනය පවා නෛතික හෝ සදාචාරාත්මක හෝ කරුණු ගැන සෑලකිල්ලක් නොදක්වන බව පසුගිය වැටුප් අරගලයේ දී පැහැදිලි විය.

කැලණිය සරසවි ඇදුරන්ගේ වර්ජනය මා සාකච්ඡා කරන්නේ හුදෙක් පෞද්ගලික ප්‍රශ්නයක් ලෙස සලකමින් නො වේ. එය ජාතික ප්‍රශ්නයකි. අද නැවත වරක් ජ වි පෙරමුණෙන් කැඩී ගිය ජනරළ කණ්ඩායම ජනරුල්ලක් කෙසේ වෙතත් සිසු රැල්ලක් හා ඒ ඔස්සේ කසිකබල් මාක්ස්වාදය, ඊනියා පශ්චාත් මාක්ස්වාදය හා පශ්චාත්නූතනවාදය ඇසුරු කරමින් සිසු ඝාතනයක් ඇතිකිරීමට අර අඳින බවත් එයට ජ වි පෙරමුණට හිතවත් ඇදුරන්ගේ ද එ ජා පක්‍ෂයට හිතවත් ඇතැම් ඇදුරන්ගේ ද සහාය ලැබෙන බවත් පැහැදිලි ය. අවුරුදු පනහකට ආසන්න මගේ සරසවි අත්දැකීමෙන් මා දන්නා ප්‍රධාන ම කරුණ අප රටේ විශ්වවිද්‍යාලවල සරසවිය නැති බව ය. එහි ඇත්තේ දුර්ගා දේවිය ය. විශ්වවිද්‍යාල පවත්වාගෙන යන්නේ ආධිපත්‍යය හා බිය පදනම් කරගනිමිනි. පළිගැනීම, බියවැද්දීම, බල අරගල සරසවියගේ කාර්යභාරයන් නො වේ. විශ්වවි්‍යාලවලට ඇතුළත්වන සිසුහු මුළ සිට ම බියෙන් පෙළෙති.

බොහෝ දෙනා බොහෝ විට කතාකරන එහෙත් විසඳුමක් නැති ප්‍රශ්නයක් සේ පෙනෙන නවක වධය ද ආධිපත්‍යය මුල් කරගෙන පැවැත්වෙයි. නවක වධය අද ඊයේ ඇති වුවක් නොව අවුරුදු පනහකටත් පෙර පැවති අමානුෂික වදයකි. එදා අමානුෂික නවක වධයක් නොතිබූ බවට පැරුන්නන් කියන කතා සුරංගනා කතා පමණකි. පේරාදෙණියේ ජයතිලක ශාලාවේ වැසිකිළිවල බඩගෑමට 1963 කණ්ඩායමට ද සිදුවිය. සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියේ ගුරුවරුන්ට, වැඩිහිටියන්ට, ජ්‍යෙෂ්ඨයන්ට ගරුකිරීමක් වෙයි. එහෙත් එය බිය පදනම් කරගත් එකක් නො වේ. නවක වධය යනු සහමුළින් ම ජ්‍යෙෂ්ඨ ශිෂ්‍යයන් නවකයන් තම ආධිපත්‍යය යටතට ගැනීමට යොදාගන්නා ක්‍රියා මාර්ගයක් පමණකි. අද ජ වි පෙ එය දේශපාලන ආයුධයක් ලෙස ද යොදා ගනියි. එහෙත් එහි මුළ ඇත්තේ ආධිපත්‍ය ය. ජ වි පෙ විශ්වවිද්‍යාලයේ තම ආධිපත්‍යය පවත්වාගෙන යෑම සඳහා නවක වධය යොදාගනියි. නවක වධය නැතිකිරීමට නොහැකි වී ඇත්තේ බොහෝ ගුරුවරුන් එක් පැත්කින් ශිෂ්‍යයන්ට, විශේෂයෙන් ම ජ වි පෙට හිතවත් ශිෂ්‍යයන්ට, බියවීම නිසා ය. අනෙක් පැත්තෙන් ජ වි පෙරමුණට හිතවත් ගුරුවරුන් වධකයන් ආරක්‍ෂා කිරීම නිසා ය. විශ්වවිද්‍යාලවල සිසුන්ට බය නැති ගුරුවරුන් ඇත්තේ අතළොස්සක් බව කණාගාටුවෙන් වුව ද සඳහන් කළ යුතු ය. අද සිසුන් ගුරුවරුන්ට පහරදීමට පෙළඹී ඇත්තේ ජ වි පෙ දේශපාලනයෙහි නිරතවන මැර සිසුන් ගුරුවරුන්ට බියක් හෝ ගෞරවයක් හෝ නැති බැවිනි. මේ මැරයන් සමග එකට පුවත්පත් සාකච්ඡා පවත්වා ඇති ආචාරය සංගම් වේ.

නවක සිසුහු ජ්‍යෙෂ්ඨයන්ට ද ගුරුවරුන්ට ද බිය වෙති. ගුරුවරුන් තමන් විභාගවලින් අසමත් කරතියි යන බිය හා සැකය ජ වි පෙ නොවන ජ්‍යෙෂ්ඨ ශිෂ්‍යයන්ට ද වෙයි. විශ්වවිද්‍යාලවල ජ්‍යෙෂ්ඨයන්ට ඇති බිය ආචාර්ය මණ්ඩලයෙහි ද දැකිය හැකි ය. සිසුහු තමන් තාවකාලික ආචාර්ය මණ්ඩලයට බඳවා ගැනීම සඳහා ගුරුවරුන්ට ඔළුව නමාගෙන සිටිති. ඉන්පසු ස්ථිරවීම සඳහා තව තවත් ඔළුව නමති. ශිෂ්‍යත්ව , නිවාඩු , උසස්වීම් ආදියෙහි දී තමන්ට අවාසියක් සිදුකරාවිය යන බියෙන් ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්යවරු ද තමන්ට වඩා ජ්‍යෙෂ්ඨයන් ට බිය වෙති. එහෙත් ඒ අතර තමන්ට වඩා පහත්යැයි සැලකෙන ජ වි පෙ නොවන ශිෂ්‍යයන්ට හා අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයට තම ආධිපත්‍යය පතුරවති. මේ ගුරුවරු හා අනධ්‍යයන මණ්ඩලය අතර ඇතැම්විට ඇත්තේ උසස් පෙළ විභාගයේ ලබාගත් ලකුණු වල සුළු පරතරයකි. ළකුණක දෙකක එහා මෙහා වීමෙන් කෙනකු මහාචාර්යවරයකු ද බවට ද තවත් අයකු අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයේ භවතකු බවට ද පත්විය හැකි ය. එහෙත් බොහෝ ගුරුවරුන් අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයට සලකන්නේ තම සේවකයන්ට මෙනි. අපි අද සිසුන් ගුරුවරුන්ට කරන පහරදීම් ගැන කතාකරමු. එහෙත් කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ එක්තරා ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්යවරයකු නිබන්ධකයකුගේ අතින් ඇදගෙන යෑමක් පිළිබඳ නඩුවක් අධිකරණයට යොමු වි ඇති බව බොහෝ දෙනා නො දනිති. ඇතැම් මහාචාර්යවරුන් තම ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්ගේ උපාධි සම්බන්ධයෙන් තම ආධිපත්‍යය මත පිහිටා කටයුතු කරන අවස්ථා ඇත. විශේෂයෙන් ම පශ්චාත් උපාධි සම්බන්ධයෙන් ශිෂ්‍යයා ගුරුවරයාගේ මතයට පටහැණි වීමට හෝ ගුරුවරයාගේ ඊර්ෂ්‍යාව තමන් වෙත යොමුකර නොගැනීමට ප්‍රවේසම් විය යුතු ය. අවශ්‍ය නම් මේ නොයෙකුත් වර්ගවල ආධිපත්‍යය සඳහා මට නිදර්ශන සැපයිය හැකි ය.

මම අහම්බෙන් සරසවි ඇදුරකු බවට පත්වූවෙක් නො වෙමි. වෛද්‍යවරයකු හෝ ඉංජිනේරුවකු හෝ වීමට අසමත්වීම නිසා “ විද්‍යාඥයකු” බවට පත්වූවෙක් ද නො වෙමි. මට ව්‍යවහාරික ගණිතය උගන්වන සරසවි ඇදුරකු වීමට කැමැත්තක් ඇති වූයේ සාමාන්‍ය පෙළ පංතියේ දී ය. මා සරසවියට ඇතුල් වූයේ එකල ප්‍රදානය කෙරුණු ප්‍රදර්ශනයක් ද දිනාගනිමිනි. සරසවි ඇදුරකු වීම මගේ කැමැත්ත මිස අරමුණ නො වීය. මට අවුරුදු දොළහක් පමණ රැකියාවක් නැතිව කල්ගත කිරීමට එක් අතකින් හැකි වූයේ ද සරසවි ඇදුරකු වීම මගේ අරමුණක් නොවීම නිසා ය. මගේ ගෞරවයට පාත්‍රවූ ඇදුරෝ කිහිප දෙනෙක් ම වූහ. එහෙත් ඇතැම් ගුරුවරුන් නිවටයන් බව ශිෂ්‍ය අවධියේ දී ම මම දැන සිටියෙමි. සමාජයේ පවතින ආධිපත්‍යය මෙන් ම සරසවියේ ඇදුුරන්ගේ ආධිපත්‍යය ද මම නො ඉවසිමි. පේරාදෙණියට මා දෙවැනි වර බඳවා නොගැණුනේ ද කෙළඹින් මා අස්කෙරුණේ ද ඇතැම් නිවට එහෙත් බලයක් තිබූ ඇදුරන්ගේ ආධිපත්‍යයට බිය නොවී ඔවුන් සිසුන් වෙත එල්ල කළ ආධිත්‍යයට එරෙහිව කටයුතු ඛළ බැවිනි. අද කැලණියේ සිදුවන්නේ ද එයයි. කොළඹ දී මෙන් ම කැලණියේ දී පේරාදෙණියේ නොතිබූ සාධකයක් ද ක්‍රියාත්මක වෙයි. ඒ මා සාධාරණ වශයෙන් බටහිර දැනුම් ආධිපත්‍යයට විශේෂයෙන් බටහිර විද්‍යාවේ ආධිපත්‍යයට ද විරුද්ධ වීම ය. වසර අවසානයේ දී මම මගේ දික්කරන ලද සේවය අත්හරිමි. එහෙත් ඇතැමුන්ට අවශ්‍ය හැකිනම් එයට කලින් මා අස්කිරීම ය. මා ඇතැම් ගුරුවරුන්ට බැණ වැදී ඇතැයි ආචාර්ය සංගමය කියයි. මේ පිළිබඳ ව ආචාර්ය සංගමය කිසි දිනෙක මගෙන් කරුණු විමසා නැත. ඒ මා සංගමයේ සාමාජිකත්වයක් ද දරද්දී ය. මම විද්‍යා පීඨයේ පීඨාධිපති බවට පත්වීමෙන් පසු අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයට ද සිසුන්ට ද දණ්ඩ නීතිය නො පැමිණවීමි. අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයට ඇතැම් ගුරුවරුන් හුදෙක් තම ලකුණු දෙකේ (තුට්ටු දෙකේ) මහේශාක්‍යභාවය මත පදනම් වී නිකරුණේ චෝදනා කරන විට මම ඒ ගුරුවරුන්ට දොස් කීවෙමි. එක් ශිෂ්‍යයකු එක් ප්‍රශ්න පත්‍රයකට ප්‍රමාද වී පැමිණි විට ඔහුගෙන් ප්‍රශ්න කර ඔහු ප්‍රශ්න පත්‍රය දැක නැති බවට මට ඒත්තු ගිය විට මම ඔහුට පීඨාධිපති ලෙස ඒ පර්ක්‍ෂණයට පෙනී සිටීමට අවසර දුනනෙමි. බොහෝ ගුරුවරු නීතිය සම්බන්ධයෙන් ගොඩ පෙරකදෝරුවෝ පමණක් වෙති. ඔවුන් සිතන්නේ මා විභාග අක්‍රමිකතාවක් කළ බව ය. මේ ඇදුරෝ මට විරුද්ධව උපකුලපතිතුමාට පැමිණිළි කළහ. උපකුලපතිතුමා ඒ චෝදනාව සහ එයට ආදළ තවත් චෝදනාවක් විභාග කිරීමට හිටපු මාහාධිකරණ විනිසරුවකු පත්කිරීමට කටයුතු කළේ සාමාන්‍ය සම්ප්‍රදායට පිටින් ගොස් පාලක සභාව රැස්නොකර පාලක සභා සාමාජිකයන්ගේ කැමැත්ත ලිපිවලින් ද ලබා ගැනීමෙනි. එතුමාට එතරම් හදිසියක් ඒ සම්බන්ධයෙන් වූයේ අර ඇදුරන්ගේ බලාධිපත්‍යය නිසා ය. විභාග පැවැත්වීම පිළිබඳ ඇදුරන් නොදැන සිටි කරුණු මම විභාගයට ඉදිරිපත් කළෙමි. මා චෝදනාවෙන් නිදොස් වූවා පමණක් නොව විනිසූරුතුමා තම වාර්තාවෙන් කියා සිටියේ (මගේ සේවා දිගුව හේතුවෙන්) තනතුරු බලාගෙන සිට ඒ කඩවූවන් එහි දී ක්‍රියාකාරී වී ඇති බව ය. වසර අවසානයේ දී හිස්වන පීඨාධිපති ධුරය සඳහා අද සිදුවන පෙර සූදානමෙන් ඒ වාර්තාව සනාථ වෙයි. මේ ඇදුරෝ වාර්තාව නොපිළිගන්නා බව කියති. එමගින් ඔවුහු ශිෂ්‍යයන්ට ද තමන්ගේ මතයට විරුද්ධව ඉදිරිපත් වන වාර්තා නොපිළිගැනීමට ආදර්ශ සපයති. ගුරුවරයා හිටගෙන මොකක්දෝ කරන විට ගෝලයා දුව දුව ඒ කරන්නේ යැයි කතාවක් වෙයි. තමන් මට එරෙහිව කළ චෝදනාවක් විභාග කිරීමට පත්කරන ලද ඒකපුද්ගල කමිටුව තමන්ට රුචි නොවන තීරණයක් දුන්විට ඇදුරන් කළ යුත්තේ වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාමාර්ගවලට යෑම ද? (මතු සම්බන්ධයි)


.