Main Logo

Showing posts with label Rivira. Show all posts
Showing posts with label Rivira. Show all posts

Sunday, 12 March 2017

ජාතික ව්‍යාපාරය හා ස්මාට් දේශප්‍රේමී බුද්ධිමත්තු  


මෙම ලිපිය අද (මාර්තු 12)  ඉරිදා රිවිර පුවත්පතට යැවුණු නමුත් පළ නො විණි. ඔවුන් කියන්නේ පුවත්පතෙහි ඉඩ නොමැති බව ය. මේ ලිපියට වඩා වැදගත් ලිපි රාශියක් ම පුවත්පතෙහි පළ වී ඇති අතර ලිපියට එතරම් ඉල්ලූුමක් නැති බව ද පැහැදිලි ය. ලිපියට ඉල්ලුමක් තිබේ නම් පුවත්පත එය පළ කරනු ඇත. ජනමාධ්‍යවේදීහු අපට වඩා ප්‍රබුද්ධයෝ වෙති. ජනමාධ්‍යවලට නොලියා සිටීමට මා කලින් ගත් තීරණය නිවැරදි බව තහවුරු වෙයි. 



ස්මාට්ි දේශප්‍රේමයක් ගැන කියන්නේ දයාන් ජයතිලකය. මා ඔහුගේ නම සඳහන් නොකෙළේ රිවිර නම පළ නොකරාවිය යන උපකල්පනයෙනි. රිවිර ද වෙනත් ජනමාධ්‍ය ද ජාතික ව්‍යාපාරය ද ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය ද ඔහුට ඉමහත් ගෞරවයක් දක්වන බව  පැහැදිලි ය.  ඔවුන්ට  අද අවශ්‍ය වී ඇත්තේ ස්මාට් ජාතික ව්‍යාපාරයක් විය හැකි ය.  නලින් ද සිල්වා

Sunday, 18 January 2015

සුළුතරයේ ආධිපත්‍යය


ජනාධිපතිවරණයේ දී සිංහලයන්, විශේෂයෙන් ම සිංහල බෞද්ධයන් පරාජයක් ලබා ඇත. මෙය 1815 දී ලැබූ පරාජය තරම් දරුණු එකක් නොවුවත් අප සිහියෙන් කටයුතු නොකළහොත් එවැනි මට්ටමකට ඇද වැටීමට ඉඩ ඇත. 1815 දී කේම්බ්‍රිජ් උපාධිධාරී ඩොයිලි ප්‍රධාන ඉංගිරිසි නිලධාරීන්ගේ සටකපටවූ ද බොරුවලින් පිරීගියාවූ ද දේශපාලනයට හසු වී සුද්දන්ට රට භාරදී අපි අමාරුවේ වැටුනෙමු. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අපට සුදු ආණ්ඩුකාරයකු මුළු දිවයිනට ම ලැබිණි. 1817 දී කැප්පෙටිපොළ නිළමේ ඝාතනය කෙරුණු අතර වෙල්ලස්සේ සිංහලයෝ සමූලඝාතනය කරනු ලැබූහ. 2015 දී කළු සුද්දන්ගේ බටහිර දැනුමට, බොරුවලට හා ව්‍යාජ දේශපාලනයට හසු වූ පිරිසක් බොරු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් හා බඩ ගැන මිස රට ජාතිය ආගම ගැන කල්පනා නොකිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අපට නැවතත් සුදු ආණ්ඩුකාරයකු ලැබී ඇත. ඒ එංගලන්ත මහා කොමසාරිස් ය. රනිල් වික්‍රමසිංහ ඔහු වෙනවෙන් අගමැතිකම කරයි. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන අත්සන් කිරීමේ කටයුතුවල නිරත වෙයි. අපි 2017 වන විට ඉංගිරිසින්ගේ දෙමළ ජාතිවාදයට යට වී සිංහලයන් ඝාතනය කිරීමකට ඉඩ දෙමු ද? අද ප්‍රශ්නය බොරු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හා බඩ ද නැත්නම් රට ද යන්න මිස අනෙකක් නො වේ. රට ගැන නොසිතුවහොත් අවසානයේ දී බොරු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයත් බඩත් නැතිවනු ඇත.

පසුගිය දා පැවති ජනාධිපතිවරණයෙන් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ජයගනු ඇතැයි අපි පුරෝකථනය කළෙමු. එය ප්‍රාර්ථනයක් නො වී ය. සිංහල බෞද්ධයන්ගෙන් 60%කට වඩා ඒ මහතාට ඡන්දය දෙනු ඇතැයි අපේ ගණනය විය. එය එක් උපකල්පනයක් මත පදනම් විය. ඒ 2005 දී ජයගත් ජාතිකත්වය, 2009 දී නන්දිකඩාල් කලපුවේ දී තහවුරු වීමෙන් පසුව දුර්වල නො වේ ය යන්න ය. අපි සිංහලයන් විශේෂයෙන් ම සිංහල බෞද්ධයන් කෙරෙහි විශ්වාසය තැබුවෙමු. දෙමළ මුස්ලිම් එක් ඡන්දයක් නැතිව වුවත් ජනගහනයෙන් 75%ක් වූ සිංහලයන්ගෙන් 65%ක් ඡන්දය දෙන්නේ නම් සිංහලයන්ට ජයගත හැකි ය. සිංහලයන්ගෙන් 60%ක් ඡන්දය දෙන්නේ නම් එවිට මුළු ඡන්දයෙන් 45%ක් ලැබෙයි. 25%ක් වූ දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනයාගෙන් 20%ක් ඡන්දය දුන්නේ නම් එවිට ද ජයගත හැකි ය. එහෙත් ඒ එසේ නො වී ය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට දෙමළ ජනයාගේ ඡන්දවලින් ලැබුණේ 20%කට අඩු ප්‍රමාණයකි. මුස්ලිම් ඡන්දවලින් 15%ක්වත් නොලැබිණි. කල්මුණේ ඡන්ද බල ප්‍රදේශයෙහි එය 9%ක් පමණ විය. නැගෙනහිර පළාතේ ඡන්දය දුන් ප්‍රතිශතය ඉතා විශාල විය. සමස්තයක් ලෙස ගතහොත් මුස්ලිම් ජනයා තොග වශයෙන් එකට සිටිමින් තම ජනවාර්ගික අනන්‍යතාව ප්‍රධාන කරුණ බවට පත්කරගනිමින් ඡන්දය දුන්හ. සේරුවිල, හා අම්පාර ඡන්ද බල ප්‍රදේශ අත්හැර උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල අනෙක් ඡන්ද බල ප්‍රදේශ සමග පුත්තලම හා නුවරඑළිය මස්කෙළිය ඡන්ද බල ප්‍රදේශ එකට ගතහොත් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඡන්ද අටලක්‍ෂයකට අධික ප්‍රමාණයකින් පරාජය විය. එහෙත් මුළු රටෙන් ම ඒ මහතා පරාජය වූයේ ඡන්ද හාරලක්‍ෂ හතලිස් පන්දහකින් පමණ ය. සිංහල ඡන්දවලින් 55%ක් පමණ ඒ මහතාට ලැබී ඇති මුත් එය 65%ට අඩු විය. ඒ මහතාට 65%ට වඩා ඡන්ද ලැබුණේ තංගල්ල බල ප්‍රදේශයෙන් පමණකි. එය 65.18%ක් විය. හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්යෙන් ම ඒ මහතාට 63.02% ක ඡන්ද ලැබිණි. ඉහත කී ඇතැම් ගණනයන් දළ වශයෙන් කරන ලද්දේ වුවත් සිදුවූයේ කුමක් ද යන්න පැහැදිලි ය. දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනයා ජනවාර්ගික පදනමකින් ඡන්දය දෙන විට සිංහලයෝ සැලකිය යුතු පිරිසක් ජාතිය අමතක කර ඊනියා යහපාලනයකට, වෙනසකට හා රුපියල් දහදාහකට හා බඩට ඡන්දය දුන්හ.  

නැවතත් දළ ගණනයකට අනුව 2010 දී මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට ඡන්දය දුන් අයගෙන් 85% ට වැඩි පිරිසක් 2015 දී ඡන්දය දුන්හ. ඇතැම් බල ප්‍රදේශවල එය 90%ට වැඩි විය.  අළුත් ඡන්ද යැයි සැලකිය හැකි ඡන්දවලින් නාගරික බල ප්‍රදේශවල ඒ මහතාට ලැබී ඇත්තේ 20%ක පමණ ඡන්ද ප්‍රමාණයකි. ඇතැම් ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල එය 50% දක්වා වැඩි වී ඇත. සමස්තයක් ලෙස ගත්කල දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනයා, නාගරික  ජනයා, අවුරුදු 30ට පමණ අඩු අය, බෞද්ධ නොවන සිංහලයන් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට විරුද්ධ ව ඡන්දය දී ඇත. මේ සියල්ල පහත දැක්වෙන සිතියමෙන් (සන්ඩේ ටයිම්ස් පත්‍රයේ අනුග්‍රහයෙනි) පැහැදිලි වෙයි. මෙහි රතු පාටෙන් ලකුනු කර ඇත්තේ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ජය ලබා ඇති ඡන්ද බල ප්‍රදේශ ය. එය ඊනියා ඊළාම් සිතියමෙන් වෙනස් වන්නේ මාතර, ගාල්ල හා බේරුවල බල පුදේශ ද බස්නාහිර මුහුදුබඩ තීරයේ පාණදුර සිට මීගමුව දක්වා බල ප්‍රදේශ ද කඳුකරයේ ඇතැම් බල ප්‍රදේශ ද පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික්කය ද එකතු වී තිබීමෙන් හා අම්පාර සේරුවිල බල ප්‍රදේශය අත්හැර තිබීමෙනි. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා සුළු ඡන්ද ප්‍රමාණයකින් පැරදුණු පාණදුර ඡන්ද බල ප්‍රදේශයෙහි ද මුස්ලිම් ජනයා සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් සිටින බව අමතක නොකළ යුතු ය. මේ ජනවාර්ගික, නාගරික, යහපාලන හා තරුණ පදනමෙන් බාහිරව ඇතැම් බල ප්‍රදේශවල මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට ඡන්ද අඩුවී නම් එයට හේතුව සංධානයේ ප්‍රාදේශීය නායකයන්ගේ අක්‍රියත්වය හා බලයෙන් මත්වීම ය. ඇතැම් මැති ඇමතිවරන්ගේ ද කළකිරීමට බැසිල් රාජපක්‍ෂ හා නාමල් රාජපක්‍ෂ සාධක බලපා ඇති බව ද පැහැදිලි ය. තැපැල් ඡන්්ද අඩුවීමට රුපියල් දහදහ බලපා ඇතැයි සිතිය හැකි ය. 



සංධානයේ ඇමතිවරුන් ද ඇතුළු ඇතැමුන් දැන් කියනු ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධ ඡන්දවලින් පමණක් දිනිය නොහැකි බව ය. මෙය චන්ද්‍රිකාගේ කාලයේ සිට ම (අනුවේ දශකයේ මුල සිට) වයන පදයකි. එහෙත් දෙමළ ඡන්ද යම් ප්‍රමාණයක් ලැබෙන විට සිංහල ඡන්දවලින් 60%ක් ලබාගත හැකි නම් දිනිය හැකි ය. මෙවර ජනාධිපතිවරණයේ දී සිංහල ඡන්ද විශේෂයෙන් ම බෞද්ධ ඡන්ද වැඩිකර ගැනීමට සංධානය ක්‍රියා කළේ නැත. මාධ්‍ය මෙහෙය වූ ඇමතිවරුන්ට සිංහල ඡන්ද මතක් වූයේ ජනාධිපතිවරණයේ අවසන් සතියෙහි ය. ඒ වන විට ඡන්දදායකයෝ තීරණයකට පැමිණ සිටියහ. තරුණ ඡන්දදායකයන්ට හා නාගරිකයන්ට මුහුණක් නැති එහෙත් මුහුණු පොත ලෙස හැඳින්වෙන ෆේස්බුක් මගින් ගෙන ගිය බොරු ප්‍රචාර තදින් බල පෑවේ ය. ඊනියා තොරතුරු තාක්‍ෂණය හා පරිගණක සාක්‍ෂරතාව වර්ධනය වූයේ පසුගිය ආණ්ඩුව යටතේ වුව ද එය අපේ වහලකු කරගන්නේ කෙසේ ද යන්න තරුණයන්ට කියා දීමට කිසිවෙක් නො සිටියේ ය. නැණසලට ඊනියා ජාත්‍යන්තර තෑගි ලැබුණේ එයින් බටහිර තාක්‍ෂණයට හා දැනුමට යට වූ පිරිසක් බිහිකළ බැවින් ද? නැණසල අවසානයේ දී මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට එරෙහි විය. තරුණ ඡන්ද මෙයට වඩා ලැබිණි නම් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ජයග්‍රහණය කිරීමට තිබිණි. තංගල්ල බල ප්‍රදේශයෙහි ද තරුණයන් (අළුත් ඡන්ද ලෙස උපකල්පනය කරමින්) 50%කට වඩා මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට ඡන්දය දී නැත. කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ දී ජාතිකත්වය වටා ගොනු වූ ශිෂ්‍යයන් වැන්නන් අවුරුදු දහයක දීර්ඝ සප්තවාර්ෂික නිවාඩුවකින් පසු කැලණියට ගිය මට එහි දී දැකගත නොහැකි විය. එය කැලණියේ සුවිශේත්වයක් නො වී ය. 

සිංහලයන් සමස්තයක් ලෙස ජාතිය ගැන නොසිතූ බැවින් අද ශ්‍රී ල නි ප දුර්වල වී ඇත. සිංහලයන්ට කිසි දා උඩින් සැපයූ නායකත්වයක් නො වී ය. ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය ද එහි නායකයෝ ජාතිය ද පසුපස පැමිණියහ. ජනතාව නායකයන්ට නායකත්වය සැපයී ය. චන්ද්‍රිකාගේ කාලයේ ශ්‍රී ල නි ප ප්‍රතිපත්ති වෙනස්කිරීමට ගත් උත්සාහය අසාර්ථක විය. එහෙත් අද සිංහල තරුණ පරම්පරාව බටහිර තාක්‍ෂණයේ හා දැනුමේ දාසයන් බවට පත් වී ඇත. වැඩිහිටියන්ගෙන් කොටසක් බොරු යහපාලනයට හා බඩට යට වී ඇත. ඔවුන්ට නායකයන්ට නායකත්වය සැපයිය නො හැකි ය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ 2005න් පසු ක්‍රමයෙන් ජාතිකත්වය කරා පැමිණි ගමන අද සන්ධිස්ථානයකට පැමිණ ඇත. ජාතිය ඉබාගාතේ යන විට නායකයෝ මංමුළා වෙති. අද කාටත් පාහේ ඇති ප්‍රශ්නය දිවි ගලවා ගැනීම හා ආරක්‍ෂා වීම ය. 

ජනවාරි 8 වැනි දා ජාතිය පාවා දෙනු ලැබිණි. 1833 ව්‍යවස්ථාදායක සභාව ඇරඹි දින සිට ඉංගිරිසින්ගේ අනුග්‍රහය යටතේ සුළුතරයට අවශ්‍ය වූයේ සුළුතරයේ ආධිපත්‍යය පිහිටුවීමට ය. රාමනාදන්ලා අරුණාශලම්ලා පොන්නම්බලම්ලා ඉංගිරිසින්ගේ ආධාරයෙන් ඒ සඳහා වෙහෙස දැරූහ. (විස්තර ප්‍රභාකරන් ඔහුගේ සියලා බාප්පලා හා මස්සිනාලා කෘතිය කියවීමෙන් දැනගත හැකි ය. මේ පොත කියවා ඇත්තේ තරුණයන් ස්වල්පයක් පමණ ය) අද නැවත වරක් සුළුතරයේ ආධිපත්‍යය අප මත පටවා ඇත. සිංහල බෞද්ධ විරෝධීහු ඉහළ තනතුරුවලට පත් කෙරෙති. ජාතිය පාවා දෙනු ලැබුයේ බටහිර බොරුවලට මුළා වූ ද බොරු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් ගැන සිහින මැව්වා වූ බඩ ගැන සිතුවා වූ ද ජාතියේ ඇතැම් කොටස් විසිනි. ජාතිය පාවා දීමෙන් පසු ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයක් ගැන කියනුම කවරේ ද? මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා එහි සභාපති වීමෙන් සංකේතවත් වන්නේ කුමක් ද? බටහිරයන්ගේ දැනුමට අපි යට වීමු. අප සිහියෙන් වැඩ නොකළහොත් රටට 1817 උරුම වනු ඇත. අප අවුරුදු දෙදහස් පන්සියයකට වැඩි කාලයක් පැවතුණේ අපේ දැනුමට පින්සිදු වීමට ය. ඒ දැනුම මත පදනම් ව ජනවාරි 8 වැනි දා පරාජය තාවකාලික පරාජයක් බවට පත්කරමු.    


නලින් ද සිල්වා

2015-01-18

Sunday, 11 January 2015

ඒකීය භාවය ආරක්‍ෂා කරමු


මෙම ලිපිය කියවන විට ඡන්ද ප්‍රතිඵල නිකුත් වී ඇතත් ලිපිය ලියැවෙන්නේ ජනාධිපතිවරණ දිනයෙහි මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ජයග්‍රහණය කරාවිය යන උපකල්පනයෙන් යුක්තව ය. ඒකීය භාවය 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙහි ද සඳහන් වෙයි. එය 1983ට පෙර ම ව්‍යවස්ථාවෙහි විය. හයවැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය නම් පසුව ඇති වූවකි. එහෙත් මෙරට නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරිමේ දී ප්‍රශ්න පැන නගියි. සුද්දා අපට උරුම කර දී ඇති නීති පද්ධතියට අනුව හයවැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය කඩන අය ද කිසිම ප්‍රශ්නයකින් තොරව නිදෑල්ෙැල් පසුවෙති. මේ නීති ක්‍රමය වෙනස් කිරීම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයකට වඩා වැදගත් වෙයි. 

කෙසේ වෙතත් අද සිට ම ක්‍රියාත්මක විය යුත්තේ රටේ ඒකීය භාවය ආරක්‍ෂා කිරීම සඳහා ය. ඇතැම් ඇමතිවරුන්ට හා ඔවුන් විසින් පෝෂණය කෙරී් රජයේ ජනමාධ්‍යයේ මගින් පඬියන්, දේශපාලන විශාරදයන්, විශ්ලේෂකයන් ආදීන් ලෙස ජනතාව ඉදිරියට ගෙනෙනු ලැබුවන්ට අවශ්‍ය දහතුන්වැනි සංශෝධනය මුළුමනින් ම ක්‍රියාත්මක කර එය ද ඉක්මවා යන ඊනියා විසඳුමක් නැති ප්‍රශ්නයකට ලබා දීම ය. ඔවුන්ට හරහට සිටින්නේ ජනාධිපතිතුමා ය. අප ජනාධිපතිතුමාට සහාය දිය යුත්තේ මේ ෆෙඩරල්වාදීන් පරාජය කිරීමට ය. දහතුන හරහා ඔවුන් කරන්නේ සන්ධීය හෙවත් ෆෙඩරල් රාජ්‍යයකට මග පෑදීම ය. 

ඔවුන්ගේ එක් තර්කයක් වූයේ අද විදේශ ප්‍රතිපත්තිය අවුලක් වී ඇති බවත් ඔවුන් සමහරකු පැරීසියේ හා ජෙනීවාහි ලංකා නියෝජිතයන්  ලෙස පෙනී සිටින අවධියෙහි විදේශ ප්‍රතිපත්තියෙහි අවුලක් නොවූ බවත් ය. මෙරට විදේශ ප්‍රතිපත්තියෙහි කිසි අවුලක් නැත. ඊනියා අවුලට හේතුව එංගලන්තයේ හා ඇමරිකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය ය. බටහිරයෝ තවමත් පහළොස්වැනි සියවසේ මෙන් ම ලෝක ආධිපත්‍යය සඳහා කටයුතු කරති.එදා එය ස්පාඤ්ඤයේ හා පෘතුගාලයේ කාර්යභාරය විය. අද එය එංගලන්තය හා ඇමරිකාව කරගෙන යයි. ඔවුහු අද ලෝකය ම අවුල් කරති. ඒ ඔවුන් සිතන පතන අයුරින් මුළු ලෝකය ම සිතවීමට ගොස් ය. පසුගිය දා පැරිස් නුවර බෝම්බ පිපිරුණේ මුස්ලිම් චින්තනය මැඩපැවැත්වීමට බටහිරයන්ගේ ග්‍රීක යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනය ගන්නා උත්සාහය නිසා ය. කිසිමදාක අළුත් යමක් කියා නැති එක් පඬියකු හංටින්ග්ටන් වමාරමින් එය ඊනියා සභ්‍යත්ව ගැටුමක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අර ඇමතිවරුන් විසින් පාලනය කෙරෙන ජනමාධ්‍යයක කියනු මම අසා සිටියෙමි.

බටහිරයෝ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය නැතිකිරීමට හෝ දුර්වල කිරීමට හෝ දෙමළ ජාතිවාදය යොදා ගනිති. දෙමළ ජාතිවාදය ඉංගිරිසින් විසින් ඇතිකරනු ලැබුයේ දහනවවැනි සියවසේ තුන්වැනි දශකයෙහි ය. එහෙත් ආණ්ඩුවේ ඇතැම් ඇමතිවරුන් මෙන් ම ඔවුන්ගේ අනුග්‍රහය ලබන පඬියන් ද සිතනුයේ දෙමළ බෙදුම්වාදය 1948න් හෝ 1956න් හෝ පසුව ඇති වූ බවත් එයට වගකිවයුත්තේ සිංහලයන් බවත් ඒ සියල්ල පිටුපස ඇත්තේ සිංහලයන්ගේ බහුතරවාදී ආධිපත්‍යය බවත් ය. ඔවුන් ජෙනීවාහි දී බටහිරයන්ට අවශ්‍ය අන්දමට දහතුන ක්‍රියාත්මක කරන බවට පොරොන්දු දී ලංකාවට පක්‍ෂව ඡන්දය ලබාගනිති. රට පාවාදෙන එවැනි පොරොන්දු දී ලබන ඊනියා ජයග්‍රහණවලට වඩා රට පාවා නොදී ලබන පරාජය වටියි.

අප විසින් නන්දිකඩාල් කලපුවේ දී පරාජය කෙරුණේ දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පමණ ය. දෙමළ ත්‍රස්තවාදය දෙමළ බෙදුම්වාදයේ ප්‍රතිඵලයකි. දහනවවැනි සියවසේ ඉංගිරිසින් විසින් ඇතිකෙරුණු දෙමළ ජාතිවාදය විකාශය වී විසිවැනි සියවසේ හතළිහේ දශකයේ දෙමළ බෙදුම්වාදය බිහිවිණි. ඉලංකෙයි තමිල් අරඩසු කච්චි (ලංකා දෙමළ රාජ්‍ය පක්‍ෂය –ඊනියා ෆෙඩරල් පක්‍ෂය) දෙමළ බෙදුම්වාදයේ දේශපාලන ප්‍රකාශකයා විය. 1976 වඩුකෙඩෙයි සම්මේලනයේ දී ඒ පක්‍ෂය ව්‍යාජ ෆෙඩරල් නමින් තවදුරටත් පෙනී නොසිට තම සැබෑ අරමුූණ වු වෙන ම රාජ්‍යයක් වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ ය.

ඒ වන විටත් දෙමළ බෙදුම්වාදයේ සන්නද්ධ අංශය බිහි වී තිබිණි. අනෙක් සියළු ත්‍රස්තවාදීන් පරදවා අවසානයේ දී ප්‍රභාකරන් දෙමළ ත්‍රස්තවාදයේ නායකයා විය. දෙමළ බෙදුම්වාදය ද දෙමළ ජාතිවාදය ද ඔහුට අවනත විය. ප්‍රභාකරන් නන්දිකඩාල් කලපුවේ දී ඝාතනය කෙරුණ ද දෙමළ ජාතිවාදය ද දෙමළ බෙදුම්වාදය ද තවමත් ඉංගිරිසින්ගේ අනුග්‍රහයෙන් පවත්වාගෙන යනු ලැබෙයි. බටහිරයන් කුමක් ප්‍රසිද්ධියේ කීව ද ඔවුන්ට අවශ්‍ය දෙමළ ඊළමක් පිහිටුවා සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියට පහර දීමට ය. ඔවුන්ගේ මූලික ඉල්ලීූම දහතුන ය. දහතුන්වැනි සංශෝධනය ඉන්දියාවේ බලපෑම මත ගෙනෙන ලද්දක් වුව ද එය පිටුපස එංගලන්තය හා ඇමරිකාව සිටියේ ය. 

දහතුන දෙන බවට පොරොන්දු වී ජෙනීවාහි ඡන්දය ලබාගැනීම ඊනියා ජයග්‍රහණයක් නොවන්නේ එබැවිනි. දහතුන වෙනුවෙන් ප්‍රසිද්ධියේ හෝ අප්‍රසිද්ධියේ හෝ පෙනී සිටින ඇමතිවරුන් ඔවුන්ගේ අනුග්‍රහය ලබන පඬියන්, ජනමාධ්‍යවේදීන් පරාජය කිරීම ජාතිකවාදීන්ගේ පළමු පියවර විය යුතු ය. ජනතාව ඡන්දය දී ඇත්තේ නිදහස රැකගැනීමට, ඒකියභාවය රැකගැනීමට හා දෙමළ ජාතිවාදය පරාජය කිරීමට බව මොහොතක් මොහොතක් පාසා අවධාරණය කරමු. 

මෙහි දී ප්‍රධාන කරුණක් වනුයේ රාජ්‍ය විද්‍යුත් ජනමාධ්‍ය (විශේෂයෙන් ම රූපවාහිනී) දහතුනට පක්‍ෂ ඇමතිවරුන්ගෙන් හා ඔවුන්ගේ සහචර පඬියන්ගෙන් හා ජනමාධ්‍යවේදින්ගෙන් මුදා ගැනීම ය. බටහිරයන්ගේ කසිකබල් දැනුමට යට නොවන සංස්කෘතික යටත්විජිතවාදය හෙවත් බටහිර යටත්විජිතවාදයේ සංස්කෘතික සංරචකය ගැන මනා අවබෝධයක් ඇති ජනමාධ්‍යවේදීන් රාජ්‍ය විද්‍යුත් ජනමාධ්‍යවලට පත්කළ යුතු ය. අද බටහිරයන් ලෝකය පාලනය කරනුයේ මූලික වශයෙන් ම සංස්කෘතික යටත්විජිතවාදය මගිනි. දැනුම යනු සංස්කෘතියේ ම කොටසකි. අද පාසල්, විශ්වවිද්‍යාල හා ජනමාධ්‍ය ඔස්සේ සිසුන්ට හා ජනතාවට ලැබෙන්නේ බටහිර පට්ටපල් බොරු දැනුම ය. බටහිර විද්‍යාව මූලික කරගත් මේ දැනුම සමාජයීය විද්‍යා මෙන් ම සාහිත්‍යය ඇතුුළු කලාශිල්ප සිසාරා විහිදී යයි. 

බටහිර විද්‍යාව යනු සාර්ථක වූ හිතළු වූ පට්ටපල් බොරු ගොඩක් පමණ ය. එක් රාජ්‍ය විද්‍යුත් ජනමාධ්‍යයක බටහිර සංස්කෘතික යටත්විජිතවාදයට සේවය කරන ගැත්තෙක් ඒ බව පෙන්වීමට මට අවකාශ නො දෙයි. රාජ්‍ය නොවන එහෙත් දෙරණ මත පිහිටි ජනමාධ්‍ය ද ඒ සඳහා අවස්ථාවක් ලබා නො දෙයි. අපට තවමත් යමක් කළ හැක්කේ මුද්‍රිත මාධ්‍යය මගින් පමණකි. අද දැනුම චිසින් අප මෙහෙයවෙන ආකාරය ඊනියා සමාජ මාාධ්‍ය මගින් සිදුවනු අපි පසුගිය දා දුටුවෙමු. මේ සයිබර් අවකාශයේ මාධ්‍යයට ඊනියා සමාජ මාධ්‍ය යන නම තැබුවේ මෙරට පඬියකු නොව බටහිරයකු බව පැහැදිලි ය. ඒ නමෙන් ඊනියා සමාජ මාධ්‍යයට බොරු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වැදගත්කමක් හිමි වෙයි. 

මේ බොරු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මගින් ජනාධිපතිවරණයේ දී ප්‍රචාරය කෙරුණේ බොරු ය. ආණ්ඩුව තොරතුරු තාක්‍ෂණය දියුණු කිරීමට කටයුතු කළේ එය තමන්ට විරුද්ධව යොදා ගැනෙන බව නො දැන ය. කිසිම බටහිර දැනුමක් අවසාන විග්‍රහයේ දී බටහිර යටත්විජිතවාදයේ කිනම් සංරචකයට වුවත් විරුද්ධවන ආණ්ඩුවකට යොදාගත නො හැකි ය. ආණ්ඩුව තොරතුරු තාක්‍ෂණයට අත හිත දිය යුත්තේ මේ කරුණ ගැන ද සැලකිලිමත් වෙමිනි. ඉංගිරිසි හා තොරතුරු තාක්‍ෂණය අපට අවශ්‍ය ආකාරයට ඉගැන්වීම පිලිබඳ සිතා බැලිය යුතු ය. එසේ නොකළහොත් ඒකීයභාවය හා අපේ නිදහස ද නැතිවනු ඇත. එහෙත් ඇතැම් ඇමතිවරුන්ට හා පඬියන්ට මෙවැනි ප්‍රකාශ නොදිරවන බව ද මම දනිමි. 



නලින් ද සිල්වා

2015-01-11

Sunday, 4 January 2015

කැප්පෙටිපොළ නිළමේ හා මහින්ද රාජපක්‍ෂ ජනාධිපතිතුමා


සිංහලයන් කිසිම ජාතියකට හෝ  ජනවර්ගයකට හෝ රටකට හෝ යුද්ධයකින් මුළුමනින් ම යටත් වී නැත. 1506න් පසු පෘතුගීසීන්ට, ලන්දේසීන්ට හෝ ඉංගිරිසින්ට හෝ සිංහලයන් මුළුමනින් ම යටත්කර ගැනීමට නො හැකි විය. එහෙත් අවසානයේ දී ඩොයිලිගේ සටකපට දේශපාලන උපක්‍රමවලට හසු වූ සිංහල නාායකයෝ සිංහල ඉංගිරිසි ගිවිසුමෙන් රටේ පාලනය ඉංගිරිසින්ට භාර කළහ. ඒ ගිවිසුමට අනුව රට කරවිය යුතුව තිබුණේ සිංහල නීතියට අනුව ය. ඉංගිරිසින් බුද්ධාගම හා දේවාගම (වෙනත් වචනවලින් කියන්නේ නම් සිංහල බුද්ධාගම) රැකිය යුතු විය. එහෙත් ඉංගිරිසිහු ඔවුන්ට සුපුරුදු ආකාරයට, ඔවුන්ගේ යහපාලනයට අනුව, ගිවිසුම කැඩූහ. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ කැප්පෙටිපොළ නිළමේතුමාගේ නායකත්වයෙන් කෙරුණු 1817 – 18 ඉංගිරිසි පාලනයට එරෙහි ව සිංහලයන් විසින් කරන ලද ප්‍රථම නිදහස් සටන ය. එය අවසන් වූයේ කැප්පෙටිපොළ නිළමේතුමාගේ හිස ගසා දැමීමෙන් හා ඌව වෙල්ලස්ස ජනයා සමූලඝාතනය කිරීමෙනි. ඉංගිරිසිහු තම යහපාලනයට අනුව එහි අවුරුදු දොළහට වැඩි සියළු පිරිමින් පමණක් නො ව හරක බාන ද ඝාතනය කළේ කෙත්වතු විනාශ කිරීමෙනි. ඒ ප්‍රදේශය සිංහලයන්ගෙන් හිස් වූයේ ඒ ආකාරයට ය. 

බටහිරයන්ට විරුද්ධ ව පමණක් නොව චෝල පාණ්ඩ්‍ය චේරයන්ට ද එරෙහිව අපි සටන්කර ඇත්තෙමු. එහෙත් අප මෙහි දී අවධානය යොමු කරන්නේ අප 1815 දී ඉංගිරිසින්ගේ පුර්ණ යටත්විජිතයක් බවට පත්වීෙීමන් පසුව කරන ලද සටන්වලට ය. මෙරට ලිබරල්වාදී හෝ මාක්ස්වාදී හෝ වෙනත්වාදී වූ අනුකාරක උගතුන්ට යටත්විජිතවාදය ද තේරෙන්නේ බටහිර යටත්විජිතවාදී දැනුමට අනුව ය. බටහිර බුද්ධිමතුන් විසින් නිර්මාණය කෙරී  ඇති යටත්විජිත පිලිබඳ දැනුමෙහි ඇත්තේ ආර්ථිකය හා දේශපාලනය පමණ ය. ඒ දැනුමෙහි බටහිර යටත්විජිතචාදයේ සංස්කෘතික සංරචකය නැත. බටහිර දැනුම අප මත පැටවීම ද යටත්විජිතවාදයෙහි සංස්කෘතික සංරචකයට අයත් ය. එබැවින් බටහිරයන් පොදුවේ ගත්කල තමන් ලෝකය මත පටවන දැනුමෙන් සංස්කෘතික යටත්විජිතවාදය ඉවත්කිරීම පුදුමයක් නො වේ. අප බටහිරයන්ගේ දැනුමට යට වී ප්‍රභාකරන් පැරදවිය නොහැකි යැයි සිතා සිටියේ නම් චන්ද්‍රිකා නෝනාට යාපනයට ගොස් “ප්‍රභාකරන් මහතා” ගැන කතාකිරීමට ඉඩක් නොලැබෙනු ඇත. අප බටහිරයන්ගෙන් ලබාගත යුත්තේ අපට අවශ්‍ය හා අපේ සංස්කෘතියට අවශෝෂණය කළ හැකි දැනුම මිස ඔවුන් අප මත පටවන දැනුම නො වේ. අද බටහිර යටත්විජිතවාදය  මුළුමනින් ම මෙන් රඳා පවතින්නේ බටහිර යටත්විජිතවාදී සංස්කෘතියෙහි යටත්විජිතවාදී දැනුම මත ය. 

අනගාරික ධර්මපාලතුමා ද යටත්විජිත විරෝධී අරගලයෙහි නායකයෙකි. ගුණදාස අමරසේකර මහතා පෙන්වා දී ඇති අන්දමට ධර්මපාලතුමා බෞද්ධ පුනර්ජිවනයක් ගැන කතාකළ උපාසකයෙක් පමණක් නො වී ය. එතුමා කළුසුද්දන් ගැන සඳහන් කළේ ය. මෙරට කළුසුද්දන් හා සුද්දියන් තොග වශයෙන් බිහි වී ඇත්තේ ඉංගිරිසි පාසල් ඇති කිරීමෙන් පසුව ය. එහෙත් පසුව සිංහලෙන් ඉංගිරිසි අධ්‍යාපනයක් ලබාදෙන පාසල්වලින් ද බිහි වී ඇත්තේ කළුසුද්දන් හා කළුසුද්දියන් ය. අද පාසල් විශ්වවිද්‍යාල මෙන් ම ජනමාධ්‍ය සිනමාව කලාව සා හිත්‍ය මගින් ද බිහිකෙරෙන්නේ කළුසුද්දන් හා කළුසුද්දියන් ය. එසේ වුවත් 1817 දී ද මෙරට කළුසුද්දෝ වූහ. ඔවුහු කැප්පෙටිපොළ නිළමේතුමාට ද අපේ නිදහස් සටනට ද විරුද්ධ ව ඉංගිරිසින්ගේ පැත්ත ගත් හ. ඔවුන් ද කැප්පෙට්ටිපොළ ඝාතනය ගැන වග කිව යුතු ය. 1817න් පසුව 1848 දී අපි වීර පුරන්අප්පුගේ හා ගොන්ගාලෙගොඩ බණ්ඩාගේ නායකත්වයෙන් දෙවැනි ප්‍රධාන නිදහස් සටන ආරම්භ කළෙමු. එහෙත් එය ද පරාජය විය. ඉන්පසුව දහනවවැනි සියවසේ අගභාගයේ මෙරට යටත්විජිත විරෝධී සටනට නායකත්වය දුන්නේ ධර්මපාලතුමා ය. එදා සිට අද දක්වා අපේ නිදහස් සටන්වල ප්‍රධාන සංරචකය වී ඇත්තේ සංස්කෘතිය ය. 

පනස්හයේ සිංහල භාෂාව කරළියට පැමිණෙන්නේ ද මේ සංස්කෘතික සංරචකය ප්‍රධාන වීමෙනි. ලිබරල් හා මාක්ස්වාදී අනුකාරකයන්ට යටත්විජිතවාදයෙහි ඇති සංස්කෘතික සංරචකය තේරුම් ගත නොහැකි බැවින් ඔවුහු සිංහල භාෂාව රාජ්‍ය භාෂාව කිරීමට විරුද්ධ වූහ. මේ මාක්ස්වාදීහු පිිලිප් ගුණවර්ධන මහතාගේ වචනවලින් කියන්නේ නම් පුස් කෑ පොත් කියවූවෝ වූහ. දහනවවැනි සියවසේ මුල ව්‍යවස්ථාදායක සභාව පිහිටුවූ දින සිට ඉංගිරිසිහු සිංහල සංස්කෘතියට හිමි තැන අහිමි කිරීම සඳහා ඔවුන් විසින් බිහිකෙරී පෝෂණය කෙරුණු දෙමළ ජාතිවාදය යොදාගත් හ. අද ද යොදා ගනිති. මෙරට දෙමළ ජනයාට දෙමළ වීම නිසා ම පමණක් වූ ප්‍රශ්නයක් නැත. එසේ ප්‍රශ්නයක් තිබේ නම් උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වලට බලය බෙදාදීමෙන් ඒ පළාත්වලින් පිටත සිටින දෙමළ ජනයාගේ ඇතැයි කියන ප්‍රශ්නය විසඳන්නේ කෙසේ ද? ඉංගිරිසින් දෙමළ ජාතිවාදය යොදාගන්නේ සිංහල සංස්කෘතිය නැතිකිරීමට හෝ එසේ කළ නොහැකි නම් දුර්වල කිරීමට ය. ඊළමක් ඇතිකිරීම එහි අවසාන අරමුණ වෙයි. 

අපට නිදහස ලබාගත හැක්කේ දෙමළ ජාතිවාදය පෑරදවීමෙන් පසුව ය. නන්දිකඩාල් කලපුවේ දී දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කෙරිණි ද එය දෙමළ ජාතිවාදයේ එක් කොටසක් පමණකි. අද දෙමළ ජාතිවාදය ක්‍රියාත්මක වන්නේ ලන්ඩනයේ සිට ය. ඉංගිරිසිහු සිංහලයන්ට විරුද්ධ ව දෙමළ ජාතිවාදය පවත්වාගෙන යැම සඳහා එංගලන්තයේ හා වෙනත් බටහිර රටවල සිටින විසිරුණු දෙමළ ජනයා, දෙමළ ජාතික සංධානය, එ ජා ප, ජ විපෙ, ජාතික හෙළ උරුමයේ නායකයන්, චන්ද්‍රිකා නෝනා, බටහිර රාජ්‍ය සංවිධාන (ඊනියා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන), විවිධාකාර පඬියන් කලාකරුවන් සාහිත්‍යකරුවන් ආදීන් යොදා ගනිති. අද මෙරට විදේශ ප්‍රතිපත්තියෙහි අවුලක් ඇතැයි පඬියෝ කියති. එහි කිසිම අවුලක් නැත. දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කිරීම හා බටහිරයන්ගේ බහට අවනත නොවීම පිළිබඳ ව එංගලන්තය ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් අප සමග වෛරයෙන් පසුවෙයි. ඒ හැරෙන්නට වෙනත් කිසිවක් මෙහි නැත. චීනය රුසියාව හා ඉන්දියාව ඇතළු වෙනත් ආසියාතික රටවල් අප්‍රිකානු රටවල් දකුණු ඇමරිකානු රටවල් අප සමග මිත්‍රත්වයෙන් කටයුතු කරයි. එහෙත් බටහිරයන්ට මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට කැප්පටිපොළ නිළමේතුමාට කළ දේ කිරීමට අවශ්‍ය වී ඇත. ඔවුහු තමන්ට අවනත නොවන ශක්තිමත් නායකයන් බලයෙන් පහකිරීමට හා ඇතැම් අවස්ථවල ඝාතනය කිරීමට අරාබි වසන්ත යොදා ගනිති. 

අද බටහිරයන් රනිල් හා චන්ද්‍රිකා මගින් දුර්වල නිවටයකු වූ මෛත්‍රිපාල ඉදිරිපත් කරන්නේ හැකිනම් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පරාජය කර ඔහු දංගෙඩියට යැවීමට ය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා කෙරෙහි වෛරයෙන් පසුවන මෛත්‍රිපාල (වෛරපාල) හා වෙනත් අය සිංගප්පුරු ගියේ හා යන්නේ ඇයි ද යන්න සුප්‍රසිද්ධ රහසකි. මෛත්‍රිපාල තම රචනයෙන් කියන්නේ ඊනියා යුද්ධාපරාධිකරණයක් දේශීය වශයෙන් පිහිටුවන බව ය. ඒ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පමණක් නොව ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා ද හමුදා නිළධාරීන්ද රණවිරුවන් ද ඊනියා යුද්ධාපරාධවලට වරදකරුවන් කර දඬුවම් කිරීමට හා පසුව අවශ්‍ය පරිදි ඇතැමුන් සුද්න්ට භාරකර දංගෙඩියට යැවීම ය. මෛත්‍රිපාල බටහිරයන්ගේ අවශ්‍යතාවට දෙමළ ජාතිවාදයට උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් පාවා දෙනු ඇත. දෙමළ ජා තික සංධානය හා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය මෛත්‍රිපාලට ආධාර කරන්නේ නිකමට නො වේ. ඔවුන් ආණ්ඩුවෙන් ඉල්ලු කලාප බලතල (පොලිස් ඉඩම් ආදී ) නොලැබුණු විට මෛත්‍රිපාල කරා යන්නේ ඔහු ඒවා ලබාදීමට පොරොන්දු වී ඇති බැවිනි. එසේ පොරොන්දු නොවී නම් දෙමළ හා මුස් ලිම් ජාතිවාදී නායකයන් කළ යුතුව තිබුණේ කිසිවකුටවත් ආධාර නොකර සිටීම ය. එහෙත් ඔවුන් එසේ කර නැත. 

මෛත්‍රිපාල එසේ දෙමළ ජාතිවාදයට රට පාවාදෙන විට එයට විරුද්ධව නැගී සිටින සිංහල ජාතිකවාදීන් ලේ විලක ගිල්වා ඝාතනය කෙරෙනු ඇත. එය වැළැක්වීමට ජාතික හෙළ උරුමයේ නායකයන් ක්‍රියා නොකරනු ඇත්තේ ඔවුන් ව්‍යාජ ජාතිකවාදීන් වන බැවිනි. හැරත් ඔවුන් ම කියන ආකාරයට ඔවුන්ට මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා තම මතයට එකඟකර ගැනීමට බැරි වී ඇත. ඔවුන්ට දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පැරද වු මහින්ද මහතා එසේ එකඟ කරගැනීමට නොහැකි නම් ඔවුන් ඊනියා සටන්විරාම ගිවිසුම් ඇතිකළ සුනාමි සහන මණ්ඩල ඇතිකළ රනිල් චන්ද්‍රිකා එකඟ කර ගත හැකි ද? 

අද බටහිරයන් සූදානම්වන්නේ නැවතත් කැප්පටිපොළ නිළමේට දුන් දඬුවම හා සිංහල ජාතිකවාදීන් ඝාතන නැවතත් ඇතිකිරීමට ය. අපි එයට ඉඩ දෙමුද? එසේ නැත්නම් 1815 ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක කිරීමට 2015 දී පියවර ගනිමු ද?



නලින් ද සිල්වා

2015-01-04

Sunday, 28 December 2014

බයියෝ හා ලෝකයෝ


මෙම ජනාධිපතිවරණය ජාතික හා විජාතික බලවේග අතර සටනකි. ජාතිකත්වය හා විජාතිකත්වය අතර සටනකි. රටේ නිදහස තව තවත් වර්ධනය කර ගැනීම හා නිදහස පාවාදී රට බටහිරයන්ගේ පාපන්දුවක් කිරීම අතර සටනකි. බටහිර ගැත්තන් හා අදීනයන් අතර කෙරෙන සටනකි. නිවටකම හා අභිමානය අතර සටනකි. දෙමළ ජාතිවාදය පැරදවීම හා දෙමළ ජාතිවාදයට රට පාවාදීම අතර සටනකි. දහතුන් වැනි සංශෝධනය ඉදිරියට ගෙන යෑම හා පොලිස් බලතල, ඉඩම් බලතල ආදිය ඉවත්කිරීමෙන් එය කප්පාදු කිරීම අතර සටනකි. බයියන් හා ලෝකයන් අතර සටනකි. නන්දිකඩාල් ජයග්‍රහණයෙන් පසු ජනධිපතිතුමා කළ ප්‍රකාශයකට අනුව මෙරට බහුජාතියක් හා සුළුජාතීන් නො මැත. ඇත්තේ රටට ආදරය කරන්නන් හා ආදරය නොකරන්නන් ය.  එය එක්තරා ආකාරයකින් ගත්කල නව සංකල්පයකි. මෙරට බුද්ධිමතුන් යැයි කියන අයට නව සංකල්ප නැත. ඔවුන්ට කළ හැක්කේ බටහිරයන්ගේ දැනුම වැමෑරීම පමණකි. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා මේ අනුකාරකයන් මෙන් නොව අළුත් යමක් මෙරට දැනුමට එකතු කර ඇත. 

දේශප්‍රේමිහු රටට ආදරය කරති. ඔවුහු සිංහලයන් අතර නම් බොහෝ විට ගැමියෝ වෙති. එමෙන් ම ගැමියන්ගෙන් අතිමහත් බහුතරය දේශප්‍රේමීහු වෙති. මේ ගැමියෝ බයියන් නමින් හැඳින්වෙති. ඒ අතර සිංගිරිසියෙන් නම් බයියා යන්නට වෙනත් අර්ථකථනයක් ද ඇත. බයි යනු ඉංගිරිසියෙන් මිළ දී ගැනීම ය. එවිට බයියා යනු සිංගිරිසියෙන් මිළ දී ගනු ලැබීමට හැකි තැනැත්තෙකි. අද ඇතැම්හු මිළට විකිණෙති. ඔවුහු සිංගිරිසියෙන් බයියෝ වෙති. එවැනි බයියන් ගමේ මෙන් ම නගරයේ ද දැකිය හැකි ය. එකී බයියන් මුදලට පමණක් නොව තනතුරුවලට ද ගත හැකි ය. ජනාධිපති ධුරයට තරග කිරීම පවා බයියන් ලබන වාසියකි.

සිංගිරිසි අර්ථයෙන් නොව සාමාන්‍ය අර්ථයෙන් බයියෝ අතිමහත් බහුතරය රටට ආදරය කරති. ඔවුහු බටහිර දැනුමෙන් මුසපත් නො වෙති. ඔවුන්ට බටහිර දැනුම දේවත්වයෙන් ගතයුතු අනුකරණය කළ යුතු දෙයක් නො වේ. බටහිර දැනුම අවශ්‍ය පරිදි තම සංස්කෘතියට අවශෝෂණය කරගැනීමට ඔවුහු දනිති. ඔවුන්ට රත කල්කය විෂබීජ සහිත දෙයක් නො වේ. ඔවුන්ට විෂබීජ සංකල්පය කෙප්පයකි. අමුම අමු බයියකු වූ මට බටහිර විද්‍යාව පට්ටපල් බොරුවකි. බයියන් තමන් මෙරට රටවැසියන් බව පවසන්නේ අභිමානයෙනි. ඔවුන්ට ජාතිකත්වයක් ඇත. ඔවුහු ඊනියා ලෝක පුරවැසියෝ නො වෙති.

ලෝකයා යන්නට සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයෙහි අරථයක් ඇත. එහෙත් මෙහි දී ලෝකයා යන්න යොදා ගන්නේ ඒ සම්මත අර්ථයෙන් ම නො වේ. අපේ ලෝකයා ඊනියා ලෝක පුරවැසියෙකි. ඔහු තමන් ලෝක පුරවැසියකු බව පවසන්නේ ගර්වයෙනි. මෙරට වෑසියන් වූ බයියන් පහත්කොට සැලකීම ඒ ගර්වයෙහි ගැබ් වී ඇත. ලෝකයාට ඇත්තේ ලෝක දැනුමකි. ඔහු ලෝක ආකල්ප ලෝක සංකල්ප, ලෝක ප්‍රවාද, පොදුවේ ලෝක දැනුම අගයයි. එහෙත් මේ ඊනියා ලෝක දැනුම බටහිර දැනුමක් වීමත් ඒ බටහිරයන් විසින් පසුගිය අවුරුදු පන්සියයක පමණ කාලයක නිර්මාණය කරනු ලැබීමත් ඔහුට ප්‍රශ්නයක් නො වේ. ඔහුට පිළිගැනීමක් ලැබෙන්නේ බටහිර දැනුම ලෝක දැනුම බව පිළිගැනීමෙනි. ලෝකයාට බයියා යනු ලිංමැඩියෙකි. ලෝකයාට අනුව බයියෝ අතීතෝන්මාදයෙන් පෙළෙති. ඇතැම් ලෝකයන්ට අනුව මා වැනි ඇතැම් බයියන්ට ඇත්තේ පොඩි මොළ ය. එහෙත් මේ ලොකු මොළ කාරයෝ පොඩි මොළ කරයන් සමග විවාදයට නො එති. මේ ලෝකයෝ බටහිරයන්ට ගැති වෙති. බටහිරයන්ගේ දැනුම ඉදිරියේ දණ නමති. ප්‍රභාකරන් පැරදවිය නොහැකි යැයි කීවෝ ලෝකයෝ ය. ඒ බටහිරයන් අපට දෙන දැනුම යොදා ගනිමිනි.  ඔවුහු එමගින් සිංහලයන් මුළා කළහ. ඒ අතින් ගත්කල ඔවුහු සාමාන්‍ය අර්ථයෙන් ද ලෝකයෝ වෙති. 

අද මෙරට බයියන්ගේ නායකයා මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ය. ඔහු බටහිර දැනුමට පිටින් ගොස් දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පැරදවීමට දේශපාලන නායකත්වය ලබා දුන්නේ ය. අනුවේ දශකයේ ඊනියා යුද්ධයට විරුද්ධව පෝස්ටර ඇළවූ ද ජාතිය යනු මළකඳක් යැයි කිවූ ද, බටහිර පශ්චාත්නූතන දැනුමක් පසුපස ගියා වු ද  මංගල සමරවීර සමග එක් වී රටවැසි පෙරමුණ පිහිටුවා ගෙන ෆෙඩරල් හෙවත් රට බෙදීමේ දේශපාලනයක යෙදුණාවු ද වචනයේ සියළු අර්ථවලින් (පරිසමාප්තාර්ථයෙන්) ලෝකයන් වූ ජාතික හෙළ උරුමයේ නායකයෝ ප්‍රභාකරන්ට විරුද්ධව මාවිල්ආරුවෙන් යුද්ධය ආරම්භ කළේ තමන් යැයි රටට ඒත්තු ගැන්වීමට උත්සාහ කරති. එහෙත් මෙරට බයියෝ ප්‍රභාකරන් පැරදවිය හැකි බවත් පැරදවිය යුතු බවත් හැත්තෑගණන්වල සිට ම දැන සිටියහ. අනෙක් අතට ආරක්‍ෂක ලේකම්තුමා ඊනියා යුද්ධය සඳහා සූදානම් වී ඇත්තේ  2005 සිට ය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා බයියන්ගේ නායකයා පමණක් නොව ජනාධිපතිවරණයේ දී බයියන්ගේ අපේක්‍ෂකයා ද වෙයි. 

එහෙත් ලෝකයන් ගැන කිව හැක්කේ කුමක් ද? ඔවුන්ගේ නායිකාව චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ය. නියෝජ්‍ය නායකයා රනිල් වික්‍රමසිංහ ය. ඔවුහු දෙදෙනාම බටහිරයන්ගේ විශේෂයෙන් ම ඉංගිරිසින්ගේ නියෝජිතයන් වූ ලෝකයෝ වෙති. එහෙත් ලෝකයන්ගේ ජනාධිපතිවරණ අපේක්‍ෂකයා ජනාධිපතිධුරය සඳහා බයියකු වූ (සිංගිරිසි අර්ථයෙන්) මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ය. ලෝකයන් අතර සිටින දුර්වල ම හා නිවට ම අයකු  වූ මෛත්‍රිපාල බටහිරයන්ගේ (ලෝකයන්ගේ) අපේක්‍ෂකයා වී ඇත්තේ චන්ද්‍රිකාට හා බටහිරයන්ට රිසිසේ ඔහු නැටවිය හැකි බැවිනි. ලෝකයන්ට ද සිහින දැකීමට බටහිර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතියක් ඇත. මේ සිතල දුරුත්තේ සිහින පෙනීම අරුමයක් නො වේ. ලෝකයන්ගේ  සිහින ආණ්ඩුවේ පඹ ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල ය. සැබෑ ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා ය. අගමැති රනිල් ය. චම්පිකට ව්‍යවස්ථාවේ නැති වුවත් ඊනියා නියෝජ්‍ය අගමැතිකම ලැබෙනු ඇත. 

අද ලෝකයන්ට අවශ්‍ය කරනුයේ දෙමළ ජාතිවාදයට රට පාවාදුමට ය. මෛත්‍රිපාලගේ ජනාධිපති රචනයෙහි රටේ ආරක්‍ෂාව ගැන නො කියැවෙයි. එහෙත් ඒ වෙනුවට රණවිරුවන්ට එරෙහි ඊනියා යුද්ධාපරාධ ගැන දේශීය යුද්ධාධිකරණයක් පැවැත්වීමට යෝජනා කර ඇත. එය පැහැදිලිව ම බටහිරයන්ගේ අවශ්‍යතාව අනුව කෙරෙන්නකි. එහි දී රණවිරුවන් පමණක් නොව ජනාධිපතිතුමා හා ආරක්‍ෂක ලේකම්තුමා ද වරදකරුවන් කරනු ඇත. ඉන් පසු ඔවුන් බටහිරයන්ට පාවා දෙනු ඇත. මෛත්‍රිපාල හින්දු පුවත්පතට කර ඇති ප්‍රකාශවලින් කියැවෙන්නේ උතුරේ හමුදා කඳවුරු ඉවත්කරන බව ය.  එහෙත් ඒ සියල්ල සිදුවන්නේ සිහින ලෝකයෙහි ය. මෛත්‍රිපාලගේ රචනයට බටහිරයන්ගෙන් ඒ ශ්‍රේණියක් ලැබෙනු ඇත. අද ලෝකයන්ට අවශ්‍ය අවුරුදු දෙකකට නැවතත් 2002 –- 2004 තිබු ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම ය. ඊනියා සටන් විරාම ගිවිසුම ඇතිවූයේ ඒ ආණ්ඩු කාලයෙහි ය. එයට අත්සන් කළේ රනිල් වුවත් චන්ද්‍රිකා ද වගකිව යුතු ය. චන්ද්‍රිකාට ව්‍යවස්ථාවේ 33 (ඊ) වගන්තිය යටතේ අවශ්‍ය නම් ගිවිසුම අවලංගු කිරීමට තිබිණි. එහෙත් ඇය එසේ නො කළා ය. රනිල් හා චන්ද්‍රිකා අතර මතභේද තිබිණ ද, බටහිරයන්ට සේවය කරන ලෝකයන් ලෙස ඔවුහු එකාවන් ව ක්‍රියාකරති. සිහින ආණ්ඩුවේ අපේක්‍ෂාව දහතුනට එහා ගොස් බටහිරයන්ට අවශ්‍ය පරිදි් විසිරුණු දෙමළ ජනයා, එ ජාප, දෙමළ ජාතික සංධානය, චන්ද්‍රිකා, මෛත්‍රිපාල, ජාතික හෙළ උරුමය ජ වි පෙ ආදී පක්‍ෂ හා පුද්ගලයන් යොදාගෙන දෙමළ ජාතිවාදයට රට පාවාදීම ය. නැවතත් දෙමළ ත්‍රස්තවාදය ඇතිකර රට ලේ විලක් බවට පත්කිරීම ය. ඔවුන් අද ඊනියා යහපාලනයක් ගැන කතාකරන්නේ එක් පැත්තකින් ඔවුන්ගේ වහපාලන හා ගහපාලන අතීතය අමතක කරමින් රටේ සැබෑ ප්‍රශ්නය වූ නිදහස පිළිබඳ ප්‍රශ්නය යට ගැසීමට ය. අනෙක පැත්තෙන් මහින්්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඒකාධිපතියකු ලෙස ලොවට හඳුන්වා ආසියාවේ අප්‍රිකාවේ හා දකුණු අමරිකාවේ ශක්තිමත් නායකයන්ට අත්කර දෙන ඉරණම ඒ මහතාට ද අත්කර දීමට බටහිරයන්ට අවශ්‍ය වෙයි. 

අද දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනයා අතර ද දේශප්‍රේමීහු වෙති. ජනාධිපතිවරණය සම්බන්ධයෙන් මුස්ලිම් කොංග්‍රසයට හා දෙමළ ජාතික සංධානයට පැහැදිලි තීරණයක් ගැනීමට තවමත් නොහැකි  වී ඇත්තෙ එබැවිනි. බටහිරයන්ට අවශ්‍ය එහි නායකයන් මෛත්‍රිපාලට පුර්ණ සහයෝගය දෙනු දැකීමට ය. බටහිරයෝ එහි නායකයන් එක මතයකට ගෙන ඒමට සියළු වෙර දරති. මෑත දී අමෙරිකන් තානාපති කාර්යාලයේ දේශපාලන නිලධාරී සන්දීප් ක්‍රොස් වන්නියේ සංචාරය කළේ ඒ සමගිය ඇති කිරීමට ය. අද සිංහල බයියන් සමග දෙමළ හා මුස්ලිම් බයියන් ද එකතු වී ලෝකයන් පැරදවීම සිකුරු නමුත් එයට වඩා ඔබ්බට ගොස් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට 65%ක ඡන්දයක් ලබා දිය යුත්තේ බටහිරයන්ගේ නොනගත අරාබි වසන්ත ආදී සියළු සැලසුම් පරාජය කිරීමට ය.     



නලින් ද සිල්වා

2014-12-28

Sunday, 21 December 2014

යහපාලනයෙන් යටපත් කරන නිදහස


අද යහපාලනයක් ගැන උද්ඝෝෂණය කරන්නන් නිදහස යටපත් කිරීමට උත්සාහ දරණ බව රහසක් නො වේ. ජනවාරියේ පැවැත්වෙන ජනාධිපතිවරණයේ තේමාව වනුයේ නිදහස මිස ඊනියා යහපාලනයක් නො වේ. එහෙත් බටහිර රාජ්‍ය සංවිධාන (ඊනියා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන), ලොකු මොළකාර සරසවි ඇදුරන්, පඬියන්, දෙමළ ජාතික සංධානය, එ ජා ප, චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග, හෙළ උරුමයේ නායකයන් ආදීන් උත්සාහ කරන්නේ ඊනියා යහපාලනය ජනාධිපතිවරණයේ ප්‍රධාන මාතෘකාව බවට පත්කිරීම ය. මොවුහු සියල්ලෝ ම අවසාන විග්‍රහයෙහි දී එංගලන්තය ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් විසින් මෙහෙයවනු ලැබෙති. ඊනියා යුද්ධයට විරුද්ධව පෝස්ටර ඇලවූ ජාතිය මළකඳක් ඒක උස්සාගෙන යන්න බැහැ (අළෙවි කිරීමට බැහැ යන අරුතෙන්) ආදිය කියමින් අනූවේ දශකයේ චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග හා මංගල සමරවීර සමග එකතු වූ හෙළ උරුමයේ නායකයන් නැවතත් චන්ද්‍රිකාගේ හා මංගලගේ තුරුළට ගොස් ඇත. 

එසේ වුවත් ජනතාව ඉවෙන් අවබෝධ කරගෙන ඇත්තේ යහපාලනය නොව රටේ නිදහස ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය බව ය. ඔවුන් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා වටා වැඩි වැඩියෙන් එක් රොක් වන්නේ මේ සත්‍යය අවබෝධ කරගනිමිනි. අප මේ යහපාලන කතාව සම්පුර්ණයෙන් පරාජය කළ යුතු ය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුව මෙතෙක් පැවති ආණ්ඩුවලට වඩා අයහපත් පාලනයක් ගෙන ගොස් නැත. එ ජා පක්‍ෂයට එකල කීවේ උන්ගෙ නෑදෑයන්ගෙ පක්‍ෂය කියා ය. ඩී එස් සේනානායක මහතා තම මරණයෙන් පසුව ඩඩ්ලි සේනානායක මහතාට අගමැතිකම පැවරිය යුතු බව අග්‍රාණ්ඩුකාර සෝලබරි සාමිට කියා තිබිණි. ජෝන් කොතලාවල මහතා එයට දැඩි ලෙස විරුද්ධ විය. බණ්ඩාරනායක මහතාගේ ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරු කිහිප දෙනෙක් ම අල්ලස් දුෂණ කොමිසම හමුවේ වැරදිකරුවො වූහ. ෆීලික්ස් ඩයස් බණ්ඩාරනායක මහතා ඇතැමුනට අනුව තරමක ඒකාධිපතියෙක් විය. ජේ ආර් ජයවර්ධන ආර් ප්‍රේමදාස ආදීහු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීහු නො වුහ.

රටේ නිදහස විජාතික බලවේගවල ආධිපත්‍යය ඉදිරියේ පාවාදීම පිළිබඳ ව මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට කලින් සිටි සියළු ජනාධිපතිවරු වැරදිකරුවෝ වෙති. පඬියන්, මහමොළ කාරයන් යහපාලනයක් ගැන කත ාකරන්නේ රටේ නිදහස අමතක කිරීමට  මිස වෙනත් කරුණකට නො වේ. අද මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ලවා මොවුන් උත්සාහ කරන්නේ දෙමළ ජාතිවාදයට රට පාවා දී මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පරාජය කර දංගෙඩියට යැවීමට ය. එහෙත් ජනතාව එයට ඉඩක් නොදෙන බව පැහැදිලි ය. 

මේ අතර ජ වි පෙ හා එ ජා ප මෙන් ම ජාතික හෙළ උරුමය ද ඊනියා අරාබි වසන්ත ගැන සිහින මවති. ජනවාරි 8 වැනි දා මධ්‍යම රාත්‍රියේ සිට කටුනායක ගුවන් තොටුපළ වසා දැමන බවට මෛත්‍රිපාල සිරිසසේන මහතා තර්ජනය කළේත් කැරුල්ලක් මෙහෙයවන බවට පුරසාරම් දොඩන්නේත් නිකම්ම නො වේ. පසුච ඒ මහතා කීවේ ගුවන්තොටුපළ වසා දමන බව කීමට තරම් තමාගේ මොළය නරක් වී නැති බව කීවේ ය. සිරිසේන මහතාගේ කියුම් ඇසුරෙන් නිගමනවලට පැමිණීම පාඨකයනට භාර ය. 

අද ජනතාවට ඇත්තේ රටේ ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය වූ නිදහස නැවතත් දේශපාලන කරළියට ගෙන ඒම ය. ජනතාව ඉවෙන් දන්නා මේ කරුණ  වේදිකාවේ කතාකරන මාතෘකාව බවට පත්කිරීම ය. දෙමළ තුස්තවාදය පරාජය ලර ඇති නමුත් එංගලන්තය විසින් දෙමළ ජාතිවාදය පවත්වාගෙන යනු ලැබේ. එයට ඉහත කී දොශපාලන පක්‍ෂ මෙන් ම විසිරුණු දෙමළ ජනය ද යොදාගනු ලැබේ. අපට එංගලනතය ප්‍රමුඛ බටහර රටවල් පනවන ආර්ථික සම්බාධකවලට සූදානම් වීමට ඇත. විවිධ අරාබි වසන්ත ඔස්සේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඝාතනය කිරීමට ගන්නා උත්සාහ පරාජය කිරීමට සිදු වී ඇත. එය අද දේශපාලන වේදිකාවේ කතා නොකෙරෙන්නෙ ඊනියා යහපාලන කතාවක් මගින් ඒ යටපත් කර ඇති බැවිනි. 

ජනතාවට වැදගත් වන්නේ දහතුන් වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මිස දහහත්වැන්න හෝ දහඅටවැන්න හෝ නො වේ. පැහැදිලිව ම මෛත්‍රිපාල සිරසේන දෙමළ ජාතික සංධානය සමග ගිවිසුමකට එළඹී ඇත. රනි්ල් වික්‍රමසිංහ උතුරේ හමුදා කඳවුරු ඉවත්කළ යුතු යැයි උපවචාස කළේ ය. අද හෙළ උරුමයේ නායකයන් වීරකේසරී හා වෙනත් දෙමළ පුවත්පත්වලට කියා ඇත්තේ හමුදා කඳවුරු ඉවත් කළ යුතු බව ය.

මේ සියල්ල පිටුපස සිරිසෙන දෙමළ ජාතික සංධානය    සමග ඇතිකරගෙන තිබෙන ගිවිසුම ඇත. මේ ගිවිසුම හෙළිදරවු කරන ලෙස ජනතාව සිරිසේනට බල කළ යුතු ය. ඊනියා යහපාලනය ගෑැන නොව දහතුන ගැන පොදු අපේක්‍ෂකයාගේ ප්‍රතිපත්තිය කුමක් දැයි හෙළිදරවු කළ යුතු ය. ඒ සඳහා බලකිරීම සංධාන රජයේ වගකීම වෙයි. එසේ නොමැතිව ඊනියා යහපාලනයට ජනාථිපතිවරණය කොටු කිරීම රටේ නිදහස නැතිකර ගැනීමකි.

1505 දී නැති වූ සිංහල බෞද්ධ අයීිිතිවාසිකම් තවමත් ආපසු ලැබී නැත. උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල බෞද්ධ සිදාධස්ථාන රුකීමට ඒ අවට දෙමළ බෞද්ධයන් නැති නම් සිංහල බෞද්ධයන් පදිංචි කළ යුතු ය. සිදාධස්ථාන රැකෙන්නේ සඃඟරුවන එහි වැඩවසන්නේ නම් පමණකි. උන්වහන්සේ රැක බ ලාගත හැක්කේ බෞද්ධ දායකයන්ට ය. බෞද්ධ සිදාධස්ධාන රැකගැනීමට ඒ උරුමය පවත්වාගෙන හෑමට බෞද්ධ දායකයන් සිදාධස්ථාන අවට පදිංචි කළ යුතු ය

ජනාධිපතිවරණය ඊනියා යහපාලනයට කොටුකර රටේ නිදහස පාවාදිය යුතු නො වේ. දේශපාලන කරළියේ මාතෘකාව බවට ජනතාව ඉවෙන් වටහාගෙන ඇති රටේ නිදහස පත්කර ගත යුතු ය.



නලින් ද සිල්වා

2014-12-21

Wednesday, 17 December 2014

මෙය ආරම්භය හෝ අවසානය හෝ නොවේ


බොහෝ දෙනා සැලකිල්ලට නොගත්ත ද 2015 ජනධිපතිවරණය පැවැත්වෙන්නේ ශී‍්‍රලනි පක්ෂයේ නිර්මාතෘ බණ්ඩාරනායක මහතා උපන් දිනයෙහි ය. එමෙන් ම ජනවාරි 08 වැනි දා එජාප ආණ්ඩුව විසින් දඹරාවේ රතනසාර හිමියන් අපවත් කළ දිනය ද වෙයි.

උන්වහන්සේ අපවත් වූයේ සිංහල විරෝධී එජාප ආණ්ඩුවේ (සෑම එජාප ආණ්ඩුවක්ම සිංහල විරෝධී වෙයි. එසේ වන්නේ එජාප මූලික වශයෙන් එංගලන්තය ප‍්‍රමුඛ බටහිර රටවල විජාතික බලවේගවල ප‍්‍රධාන නියෝජිතයා වන බැවිනි.) දෙමළ භාෂා විධිවිධාන පනතට එරෙහිව 1968 දී උද්ඝෝෂණ පෙළපාළියකට සහභාගි වන අතර වෙඩි පහරට ගොදුරු වීමෙනි. 

ඒ එජා පක්ෂයේ සිංහල විරෝධී ප‍්‍රතිපත්තියට මෙන්ම ඊනියා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට හා යහපාලනයට උදාහරණයකි. එජාප ආණ්ඩුවල වෙඩි පහරින් මිය ගිය හා මිය යන දේශපේ‍්‍රමීන් ගැන ඊනියා මානවහිතවාදීන්ගේ හද කම්පා නොවන්නේ ඔවුන් ද සිංහල විරෝධීන් වන බැවිනි.

මෙවර පැවැත්තෙන ජනාධිපතිවරණය ද පසුගිය වතාවල මෙන්ම ජාතික හා විජාතික බලවේග අතර කෙරෙන සටනකි. ජාතික හා විජාතික බලවේග අතර සටන පෘතුගි‍්‍රසීන් පැමිණි දිනයේ සිට ම පැවැත්වෙයි. එදා ද විජාතිකයන්ගේ පැත්ත ගත් සිංහලයෝ සිටියහ. 


රනිල් වික‍්‍රමසිංහට 2005(6) දී පෘතුගී‍්‍රසින් පැමිණීමේ පන්සිය වසර සැමරීමේ දොළදුකක් උපන්නේ ඔහුගේ විජාතිකත්වය පිළිබිඹු කරමිනි. ගියවර ජනාධිපතිවරණයෙහි දී විජාතික බලවේගවල නියෝජිතයා වූයේ සුදු කොඩි කතාවේ සරත් ෆොන්සේකා ය. නන්දිකඩාල් සටනෙන් පසුව ඇමෙරිකාවට ගිය ඔහු ආපසු පැමිණියේ වෙනස් පුද්ගලයකු ලෙස ය. ඔහුට විරුද්ධව යුද්ධාපරාධ සම්බන්ධයෙන් ඇමෙරිකන් උසාවියක පවරා තිබූ නඩුවක් අස්කර ගැණුනේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා පමණක් එහි වගඋත්තරකරුවකු ලෙස තබා ගනිමිනි. 


ෆොන්සේකා සුදු කොඩි කතාව ඔස්සේ රාජපක්ෂ මහතාට එරෙහිව ඇසින් නොදුටු සාක්කියක් ගෙතුවේ ය. ඔහු එක් රැුයකින් වීරයෙක් විය. ඔහු ඊනියා පොදු අපේක්ෂකයා විය. ආණ්ඩු විරෝධී ජනමාධ්‍ය ඔහු පුම්බා නැති රැල්ලක් මැව්වේ ය. ඡන්ද ප‍්‍රතිඵල නිකුත් කරන තෙක් ජයග‍්‍රහණය කර තිබුණේ සරත් ෆොන්සේකා ය. එහෙත් ඔහු ඡන්ද දහඅට ලක්ෂයකින් පරාජයට පත්විය.


අද මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන විජාතික බලවේගවල අපේක්ෂකයා වෙයි. ඔහු කාගේ පොදු අපේක්ෂකයා ද යන ප‍්‍රශ්නය යමකුට ඇත්නම් එයට පිළිතුර ඔහු එංගලන්තය ප‍්‍රමුඛ පොදු විජාතික බලවේගවල අපේක්ෂකයා බව ය. දේශීය වශයෙන් පොදු විපක්ෂයක් නැති තැන විපක්ෂයේ දේශීය පොදු අපේක්ෂකයෙක් නැත. එහෙත් මේ නොපොදු විපක්ෂයේ පොදු බව ලැබෙන්නේ ඔවුන්ගේ සිංහල විරෝධී පොදු බව මගිනි. ඒ පොදු බව ඇති කරන්නේ එංගලන්තය හා ඇමෙරිකාව ය. මෙරට සිංහල විරෝධී දෙමළ ජාතිවාදය ඉංගිරිසින්ගේ නිර්මාණයක් බවත් එය පවත්වාගෙන ගියේ හා යන්නේ ඉංගිරිසින් බවත් අපි අවුරුදු විසිපහකට වැඩි කලක් තිස්සේ කියා ඇත්තෙමු.

එහෙත් තවමත් බහුතර සිංහලයන් එය වටහාගෙන ඇති බවක් නොපෙනෙයි. අද වන විට ඇමෙරිකාව එංගලන්තය සමඟ එක් වී ඇති අතර පසුගිය දශක කිහිපයෙහි මේ රටවල් දෙක කැනඩාව, ස්වීඩනය හා නෝර්වේ වැනි රටවල් සිංහලයන්ට විරුද්ධව යොදා ගත්තේ ය. මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන දෙමළ ජාතිවාදය. විසිරුණු දෙමළ ජනයා පරාජය කිරීම, දහතුන් වැනි සංශෝධනය, පොලිස් හා ඉඩම් බලතල, උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් එකතු කිරීම ආදිය ගැන කියන්නේ කුමක් දැයි දැනගනු කැමැත්තෙමු.

ජාතික හෙළ උරුමය මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේනට සහාය දීම හේතුවෙන් ඔහුගේ විජාතිකත්වය අඩු නොවේ. ජාතික හෙළ උරුමයේ අනුගාමිකයන්ට කෙසේ වෙතත් එහි නායකයන්ට කිසි දිනෙක ජාතිකත්වයක් නොතිබිණි. පාසල් වියේ ජවිපෙ ආධාරකරුවන් වූ ඔවුහු ඉතා කෙටි කලක් චින්තන පර්ෂදයට සම්බන්ධ වු සිටියහ. එහෙත් ඔවුහු නොබෝ කලකින් ජාතිය මළකඳක් යැයි කියමින් මංගල සමරවීර සමග රටවැසි පෙරමුණ ගොඩ නගා ගත්තෝ ය. ඔවුහු එකල යුද්ධයට විරුද්ධව ඊනියා සාමය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියහ. එහෙත් නැවතත් ඔවුන් ජාතික දේශපාලනයට පැමිණියේ ජාතිකත්වයට ඉල්ලුමක් ඇතැයි යන පදනමෙන් මිස ජාතිකවාදීන් ලෙස නොවේ. 

අද ඔවුන් විජාතිකත්වයට ආපසු ගොස් ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සිටින තෙක් ඔවුන්ට ජාතිකත්වයේ ධජය නොලැබෙන බව අවබෝධ කර ගනිමිනි. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ බලය හා බලය පමණකි. ඒ සඳහා ඔවුන්ට ප‍්‍රතිපත්ති වෙනස් කිරීම ඇඳුම් මාරුකිරීමට වඩා අසීරු කාරියක් නො වේ. අද එංගලන්තය ප‍්‍රමුඛ විජාතික බලවේගවලට අවශ්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පරාජය කර ඔහු දංගෙඩියට යැවීම ය. ඒ මහතා රාජ්‍යය නායකයාව සිටිනා තෙක් එය කිරීම අපහසු බව ඔවුහු දනිති. එබැවින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා රාජ්‍ය නායකත්වයෙන් පහ කිරීම විජාතික බලවේගවල අවශ්‍යතාවයකි. ඒ සඳහා ඔවුහු අභූත යුද්ධාපරාධිකරණ චෝදනා නගති.

ඇසින් දුටු සාක්ෂිකරුවන් නොමැති වීම ඔවුන්ට ප‍්‍රශ්නයක් නොවේ. ඔවුන් එහි දී යොදා ගන්නේ පඬියන් හා ජඩමාධ්‍යවේදීන් ය. ඒ සියල්ලන්ටම පාහේ මුදලින් හා වෙනත් ක‍්‍රමවලින් ආධාර කිරීමට බටහිරයෝ අමතක නොකරති. බටහිරයනට සිංහලයන්ට එරෙහිව කරන සටනෙහි දී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා එලෙස දංගෙඩියට යැවීම මෙන්ම කිසි දිනෙක බටහිරයන්ට හා දෙමළ ජාතිවාදයට එරෙහිව කිසිම ආකාරයට නැගී සිටිය නොහැකි ජනාධිපතිවරයකු පත්කර ගැනීමේ අවශ්‍යතාව ද වෙයි. ඉතාම දුර්වල අපේක්ෂකයකු වූ මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන ඊනියා පොදු අපේක්ෂකයා වන්නේ මේ සන්දර්භයෙහි ය. එහෙත් මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේනට දිනිය නොහැකි බව ඔවුහු දනිති. 

ඔහු ව්‍යාජ ජාතිකත්ව සළු පිළි පැළඳ ගත්ත ද රනිල් වික‍්‍රමසිංහට තරම්වත් ඡුන්ද නොලැබෙන බව ඔවුහු දනිති. එහෙත් ඔහු හැසිරවීම ඉතාම පහසු බව ද ඔවුහු දනිති. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මගින් බටහිරයෝ මෛතී‍්‍රපාලට ජනාධිපති අපේක්ෂකයා වීමේ වැදගත්කම ලබා දී ඔහු ඊනියා පොදු අපේක්ෂකයා කළහ.

ජවිපෙ මුල දී කියා සිටියේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඉදිරිපත්වන ඡුන්දය නීති විරෝධී වන බැවින් එය වර්ජනය කළ යුතු බවය. ඔවුන්ට වුවමනා වූයේ ඒ මගින් ජනතාව වීදි කැඳවා අරාබි වසන්තයක් ඇතිකර ලේ විලක් නිර්මාණය කිරීම ය. එහෙත් අද ඔවුහු එය තරමක් වෙනස් කර ගායනා කරති. අද ඔවුන් කියන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පරාජය කරන ලෙස ය. ඔවුහු දිනවන්නේ කවුරුන් දැයි නො කියති. 

එයට හේතුව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට වඩා කිසිවකුට ඡන්ද ගැනීමට නොහැකි වීම ය. ඔවුන්ට අද අවශ්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පරාජය කිරීම පමණකි. ඔවුන් එයින් අදහස් කරන්නේ ඒ මහතාට ඡුන්ද සියයට පනහක් ලබා නොදීම ය. එවිට දෙවැනි මනාපය ගණන් කිරීමට සිදුවෙයි. ඒ කාලය අරාජික නොනගත කාලයකි. බටහිරයන්ගේ අවශ්‍යතාව මත ජවිපෙ අරාබි වසන්තය අරඹන්නට යන්නේ මේ නොනගත කාලයෙහි ය. අරාබි වසන්තයෙහි ප‍්‍රතිඵලය ලෙස මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන පඹ ජනාධිපතිවරයා කිරීමේ අවශ්‍යතාව බටහිරයන්ට වෙයි.

එහෙත් ජනතාව විජාතික බලවේගවල සියලූ සැලසුම් පරාජය කර මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට 55% ට වැඩි ඡන්ද ප‍්‍රතිශතයක් ලබා දෙනු ඇත. අපේ වෑයම විය යුත්තේ එය 65% දක්වා වැඩිකිරීම ය. ඒ බටහිරයන්ගේ ඊළඟ සැලසුම ද පරාජය කිරීමට පදනම දමා ගැනීම සඳහා ය. 


ඊනියා ජාත්‍යන්තර අධිකරණය මගින් හෝ ජවිපෙ - එජාප අරාබි වසන්තය මගින් හෝ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඝාතනය කිරීමට නොහැකි වුවත් බටහිරයන් තම වෑයම අත් නොහරිනු ඇත. ආර්ථික සම්බාධක ඔස්සේ රට අස්ථායී කිරීමටත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඒකාධිපතියකු බවට ලෝකය පුරා ජනමතයක් ඇති කිරීමටත් එමගින් ඒ මහතා ඝාතනය කිරීමටත් බටහිරයන් උත්සාහ දරනු ඇත. අද වන විට ද බටහිරයන් ඒ සම්බන්ධයෙන් පියවර කිහිපයක් ගෙන ඇත. විජාතික බලවේගවල ඒ සියලූ උත්සාහයන් පරාජය කළ හැක්කේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ඡුන්ද ප‍්‍රතිශතය හැකිතාක් වැඩිකර අප ජාතියක් ලෙස එක මතයක සිටින බව බටහිරයන්ට දැනගැනීමට සැලැස්වීමෙනි.

නලින් ද සිල්වා

2014-12-17

Sunday, 7 December 2014

මෛත්‍රිපාල චන්ද්‍රිකා එ ජා ප ගිවිසුම කුමක් සඳහා ද


මෛත්‍රදපාල සිරිසේන මහතාට ගිවිසුම් කිහිපයක් අත්සන් කිරීමට සිදු වී ඇත. ඔහු ඊනියා පොදු අපේක්‍ෂකයා වුවත්  පොදු විපක්‍ෂයක් නැත. සිරිසේන මහතාට ජා හෙළ උරුමය, දෙමළ ජාතික සංධානය සමග වෙන වෙන ම ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමට සිදු වී ඇත. ඒ ගිවිසුම් එක් පැත්තකින් ජනතාව නොමග යැවීමට ය. අනෙක් පැත්තෙන් ඊනියා පොදු අපේක්‍ෂක කතාව තහවුරු කිරීම සඳහා ය. පොදු විපක්‍ෂයක් නැති වුවත් පොදු ගිවිසුමක් නැතිවුවත් අවසානයේ දී ක්‍රියාත්මක වනුයේ මෛත්‍රිපාල චන්ද්‍රිකා එ ජාප ගිවිසුමේ කොටස් ය. එම ගිවිසුමට විවිධ පුද්ගලයන් හා සංවිධාන අත්සන් කර ඇති නමුත් ඒ සංවිධාන බොහෝ විට එක පුද්ගල සංවිධාන වෙයි. ඒ සංවිධාන හා පුද්ගලයෝ (සරත් ෆොන්සේකා මහතා ද ඇතුළුව) හුදෙක් ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩ පමණක් වෙති. 

මේ ගිවිසුම අපි ප්‍රධාන ගිවිසුම ලෙස හඳුන්වමු. හෙළ උරුමයට අවශ්‍ය මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පැරදවීම මිස වෙනත් කිසිවක් නො වේ. එම පක්‍ෂයට ජනතා මිතුරෝ සමයෙහි සිට ම ජාතිකත්වයක් නො තිබිනි. ඔවුහු කලක් ජාතිය යනඑ මළ කඳක් යැයි කීවෝ ය. පසුව ඉල්ලුමක් ඇතැයි සිතමින් ජාතිකත්වය වෙනුවෙන් ව්‍යාජ රඟපෑමක යෙදුණහ. අද නැවතත් ඔවුන් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පැරදවීම සඳහා එ ජා ප හා දෙමළ ජාතික සංධානය සමග එකතු වී ඇත. ඉදිරි කාලයේ දී ඔවුන්ගේ ව්‍යාජ රංගනය තව තවත් හෙළිදරවු කරමි. ඔවුන් මංගල සමරවීර වැන්නන් සමග එකතු වී ඇත්තේ අද ඊයේ නො වේ. මට ඔවුන්ගේ අවුරුදු විසිපහකට අධික ද්‍රෝහී ඉතිහාසය පිළිබඳ ව මෙරට වෙනත් කිසිවකුට වඩා අත්දැකීම් ඇත.

ප්‍රධාන ගිවිසුමෙහි සඳහන් යහපාලනය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආදිය ව්‍යාජ කතා පමණ ය. එ ජා ප සමයෙහි තිබී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යහපාලනය ආදිය ගැන සාමාන්‍ය ජනතාවට මනා අවබෝධයක් ඇත. සෝභිත හිමියන්ට ඒ සියල්ල අමතක වී ඇත්නම් සමහර විට ඒ වයස නිසා විය හැකි ය. ඒ කෙසේ වෙතත් අධිකරණයට ගල් ගැසීම්, පාතාලයේ සුනිල් ලා ආදීන් ගෙන ගිය යහපාලනය ගැන දන්නෝ දනිති. අද පාතාලයේ බොහෝ චරිත දක්නට නැත. ඔවුන් පරළොව ගොස් ඇත්නම් ඒ යහපාලනයට එකඟ නොවන්නේ යැයි ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීහු කියත් ද? යහපාලනය ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආදිය පිළිබඳ කතාව සිවල් (සිවිල් නො වේ) සමාජවලට බටහිර රාජ්‍ය සංවිධානවලට නන්නත්තාර වූ වාමාංශිකයන්ට හා ඇතැම් ජඩමාධ්‍යවලට සීමා වී ඇත. මේ ජඩමධ්‍ය නොවන්නට මෙරට අද ඇත්තේ ජේ ආර්, ප්‍රෙමදාස, චන්ද්‍රිකා, රනිල් යුගවල තිබි පාලනයට වඩා යහපත් පාලනයක් බව සැඟවිය නො හැකි ය. 

කෙසේ වෙතත් මේ සියළු ගිවිසුම් බටහිරයන්ගේ අවශ්‍යතා අනුව සකස්වන බව පැහැදිලි ය. මෙරට ප්‍රශ්නය යහපාලනයක් නැතිකම හෝ ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නැතිකම හෝ නොව දෙමළ ජාතිවාදයට රට පාවාදීම ය. ප්‍රශ්නය දහනව වැනි සියවසේ දෙවැනි දශකය කරා දිව යයි. ඒ පිළිබඳ විස්තර ප්‍රභාකරන්, ඔහුගේ සීයලා බාප්පලා හා මස්සිනාලා කෘතියෙහි දැක්වෙයි. හැකිනම් එහි ඇති කරුණුවලට අභියෝග කරන මෙන් යහපාලකයන්ගෙන් හා ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිමි. දෙමළ ජාතිවාදය එංගලන්තයේ නිර්මාණයක් වෙයි. එය පෝෂණය කර හදාවඩා ගත්තෝ ද ඉංගිරිසිහු ය. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ දොශපාලන නායකත්වයෙන් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතාගේ මග පෙන්වීමෙන් හා රණවිරුවන්ගේ කැපකිරීමෙන් දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පැරදවීමට අපි සමත්වීමු. එය හෙළ උරුමයේ වැඩක් නො වේ. ඔවුහු ඊනියා යුද්ධයට විරුද්ධව එකල පෝස්ටර ඇළවුහ. අප අවුරුදු විසිපහකට අධික කාලයක දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කළ හැකි බව හා කළ යුතු බව බොහෝ විට තනියම කියද්දී ඔවුහු අපට විරුද්ධ වුහ. 

අද බටහිර රටවල දෙමළ ජාතිවාදය ක්‍රියාත්මක වෙයි. එහි දී එංගලන්තය ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් ඒ රටවල සිටින විසිරුණු දෙමළ ජනයා යොදා ගනියි. ඔවුන්ට දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පැරදවූ, එමෙන් ම ඉදිරි වසර පහ තුළ දෙමළ ජාතිවාදය පරාජය කරන මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පරාජය කිරීමේ අවශ්‍යතාව ඇත. ලෝක දෙමළ සංසදයේ සුරේන්ද්‍රන්ලා මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා දංගෙඩියට යැවීම ගැන කතාකරති. එහෙත් මේ සියල්ල අවුරුදු කිහිපයක් තිස්සේ අපි කියා ඇත්තෙමු. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ජනාධිපතිව සිටින තාක් ඒ මහතා ඊනියා ජාත්‍යන්තර අධිකරණය හමුවට ගෙන යෑමේ අපහසුතාව පෙන්වා දුන් අපි බටහිරයන් ඒ මහතා ජනාධිපතිධුරයෙන් ඉවත්කර දංගෙඩියට යැවීමට කටයුතු කරන බව අපි කීවෙමු. අද සුරේන් සුරෙන්ද්‍රන්ගේ කතාව ගැන ලෝකයට ඇසෙන්නට කතාකරන සියළු දෙනා ම පාහේ සෑම වදට ම කරන පරිදි අපේ පුරෝකථන නොසළකා හැරියහ. ංද ද ඔවුහු අප ඒ බවක් කී බව අමතක කරති. 

සෝභිත හිමියන්ගේ යහපාලන කතා පටන්ගත්තේ සිවල් සමාජවල අවශ්‍යතාවට ය. බටහිරයන්ගේ අවශ්‍යතා අනුව බොහෝ විට ඔවුන්ගේ මුදලින් නඩත්තු වන සිවල් සාමාජිකයෝ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඒකාධිපතියකු ලෙස හැඳින්වීමට උත්සාහ කළහ. සෝභිත හිමියන් ක්‍රියාත්මක වූයේ ඒ පසුබිමෙහි ය. ජේ ආර් ප්‍රේමදාස චන්ද්‍රිකා රනිල් අදීන්ගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ඒ සියල්ලන්ට අමතක විය. ඔවුන්ගේ එකම පැතුම වූයේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ජනාධිපති වීමට නුසුදසු ඒකාධිපතියකු බවට ජනතාව අතර මතයක් ඇති කිරීම ය. අවසානයේ දී ජනාධිපතිවරණයෙන් ඒ මහතා පරාජය කර චන්ද්‍රිකාගේ සහාය ලබන රනිලගේ ආණ්ඩුවක් ඇති කිරීම ය. ඒ පිටුපස සිටින්නේ එංගලන්තය ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් ය. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පරාජය කළ එමෙන් ම දෙමළ ජාතිවාදය පරාජය කිරීමට අධිෂ්ඨාන කරගෙන ඇති මහින්ද රාජප’ක්‍ෂ මහතා පරාජය කර දංගෙඩියට යැවීම ය. 

මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා රුකඩයක් පමණකි. විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම යනු බොරු කතාවක් පමණකි. ඒ මහතා අත්සන් කරන විවිධ ගිවිසුම්වල ඒ පිළිබඳ ඇත්තේ විවිධ කතා ය. හෙළ උරුමයට විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීමට අවශ්‍ය නැත. රනිල්ට හෝ චන්ද්‍රිකාට හෝ අවශ්‍ය නැත. ඊනියා දින සීයේ මාස හයේ කතා ජනතාව නිදි කරවීමේ අරමුණෙන් කියන සූරංගනා කතා පමණකි. ආණ්ඩුවේ අමතිවරු මෙහි දී සිදුවීමට යන්නේ කුමක් දැයි පැහැදිලි කළ යුතුව ඇත. බටහිරට අවශ්‍ය රනිල්ට ව්‍යවස්ථාව යටතේ ම විධායක ජනාධිපති ධුරයේ බලතල පවරා මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා හුදු රුකඩයක් බවට පත්කිරීම ය. ඔවුන්ගේ තක්සේරුව අනුව ව්‍යාජ සිංහල බෞද්ධ ප්‍රතිරුපයක් ඇති සිරිසේන මහතාට රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට වඩා සිංහල බෞද්ධ ඡන්ද ලබාගැනීමේ හැකියාවක් ඇත. ඔවුන්ට අවශ්‍ය ඌරගෙ මාළු උගේ පිටේ තබා කැපීමට ය. 

බොහෝ දෙනා නොදනිතත් මෛත්‍රිපාල සිරසේන මහතා ජනාධිපති වුවහොත් (එය දවල් සිහිනයක් පමණකි) ඔහුර ව්‍යවස්ථාවේ 43 වගනතිය යටතේ පාර්ලිමේන්තුවේ වැඩි පක්‍ෂපාතීත්වයක් ඇතැයි ඔහු සිතන අයකු අගමැති ලෙස පත්කළ හැකි ය. ඒ තැනැත්තට පාර්ලදමේන්තුවේ වැඩි බලයක් තිබේ ද නැද්ද යන්න මෙහි දී ප්‍රශ්නයක් නො වේ. ඒ අනුව රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති ලෙස පත්කෙරෙනු ඇත. ඉන්පසු ව්‍යවස්ථාවේ 37(1) වගන්තිය යටතේ එසේ පත්කරනු ලැබූ අගමැතිවරයා විධායක ජනාධිපති ධුරයේ කාර්යභාර  ඉටුකිරීම  සඳහා පත්කෙරෙනු ඇත. එහි දී අවශ්‍ය වන්නේ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා තමාට විධායක ජනධිපති ධුරයේ කාර්යභාර ඉටුකිරීමට කිනම් හේතුවක් නිසා නොහැකි බව පිළිගැනීම පමණකි. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාට තම නොහැකියාව පිළිගැනීමට සිදුවනු ඇත. ඉන්පසු මෙරට විධායක ජනාධිපතිධුරයේ කාර්යභාර ඉටුකරන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ය. ඔහු බටහිරයන්ගේ දෙමළ ජාතිවාදී ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කරනු ඇත්තේ සටන් විරාම ගිවිසුම අත්සන් කළ පරිදි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංහ මහත්මියගේ ද කැමැත්ත පරිදි ය.      


නලින් ද සිල්වා

2014-12-07

Sunday, 30 November 2014

චන්ද්‍රිකා ද රනිල් ද


බලයට පත්වන්නේ චන්ද්‍රිකා ද රනිල් ද යන්න මනඃකල්පිත ප්‍රශ්නයක් පමණකි. වයස හැටපහ ඉක්මවා ඇති මේ දෙපළගෙන් එක් අයකුටවත් මේ භවයේ දී බලයට පත්විය නො හැකි ය. එහෙත් අප මේ ප්‍රශ්නය අසන්නේ වෙනත් කරුණක් සාකච්ඡා කිරීමට ය. අද ඊනියා පොදු අපේක්‍ෂකයකු ගැන කතාකළ ද පොදු විපක්‍ෂයක් නැති බව පැහැදිලි ය. ජනාධිපතිවරණය සම්බන්ධයෙන් ගත්කල අඩුම තරමෙන් විපක්‍ෂ තුනක් වෙයි. සරත් සිල්වාගේ තර්කය මත පදනම් වන ජ වි පෙරමුණට අනුව මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා  සහභාගිවන ජනාධිපවරණයක් නීති විරා්ධී ය. ඔවුන්ට අවශ්‍ය මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ජනාධිපති ලෙස තුන්වන වරටත් තේරී පත්වීමෙන් පසු නීති විරෝධී ජනාධිපතිවරයකුට විරුද්ධ ව ජනතාව වීදීවලට කැඳවා ලේ හැළුණු සටන් ඔස්සේ ඔවුන්ගේ තකතීරු විප්ලවය ජයගැනීම ය. බටහිර රටවල ද ආධාරය ද ඇතිව අරාබි වසන්තයක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඔවුහු බලාපොරොත්තු වෙති. අවුරුදු පනහක් බලා සිටි විප්ලවය ජනවාරි 8 වැනි දාට සාක්‍ෂාත් කරගත හැකි යෑයි ඔවුහු සිතති. ජ ව ි පෙ නායකයන් වයසට ගියත් ඔවුන්ගේ ළදරු වලිකුලප්පුව සුව වී නැත. ඊනියා විප්ලවය මගින් සිදුවන්නේ තවත් තරුණයන් පිරිසකුගේ ජීවිත නැතිවීම පමණ ය. 

දෙවැනි විපක්‍ෂය වනුයේ චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගගේ විපක්‍ෂය ය. එයට පිවිතුරු හෙටක් සංවිධානයේ පූජ්‍ය අතුරෙලියේ රතන හිමියන්ගේ ද සහාය ලැබෙන බව පැහැදිලි ය. යම් අයුරකින් ජාතික හෙළ උරුමය එයට ආධාර කළහොත් එය එම පක්‍ෂයේ අවසානය වනු ඇත. චන්ද්‍රිකා විපක්‍ෂය දේශපාලන බල ව්‍යාපෘතියක් ලෙස රඳා පවතින්නේ ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ සිටින්නේ යැයි කියන චන්ද්‍රිකා හිතවතුන් මත ය. මේ හිතවතුන් ඇත්නම් ඔවුහු ජාතිකමතවාදීහු නො වෙති. දැනට ආණ්ඩුවෙන් මෛත්‍රිපාල සිරිසේන සමග ගොස් සිටින රාජිත සේනාරත්න ඒ සඳහා හොඳ උදාහරණයකි. සිංහල විරෝධියකු වූ රාජිත සේනාරත්න තමා ජාතිවාදියකු නොවේ යැයි පවසයි. මේ අය ජාතිවාදීන් ලෙස හඳුන්වන්නේ දෙමළ ජාතිවාදියට හා මුස්ලිම් ජාතිවාදයට විරුද්ධවන්නන් ය. රාජිත සේනාරත්න කලක් කුමාර් රුපසිංහගේ ජනවේගය කණ්ඩායමේ විය. මාක්ස්වාදය කටගාගත් මේ පිරිස් සඟ වෙද ගුරු ගොවි බලවේගයට අයත් නො වෙති. මොවුන්ගෙන් ඇතැමෙක් මංගල සමරවීර මෙන් සුදු නෙළුම් තවලම් ආදී ව්‍යාපාරවල නිරතවූවෝ වෙති. ඔවුන්ට ජාතිකත්වයක් නැත. ඔවුහු විජාතික බලවේග නියෝජනය කරති. 

චන්ද්‍රිකාගේ විපක්‍ෂය ද අවසාන වශයෙන් ගත්කල එංගලන්තය ප්‍රමුඛ බටහිර රටවලින් මෙහෙයවනු ලැබෙයි. අනූවේ දශකයේ මුල චන්ද්‍රිකා එංිගලන්තයේ සිට ආනයනය කරනු ලැබුයේ ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ ජාතිකත්ව ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කර දෙමළ ජාතිවාදයට   උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් පාවාදීමට ය. එහි දී රාජිත සේනාරත්න වැන්නෝ විශාල කාර්යභාරයක් ඉටුකළහ. එහෙත් බටහිර අවශ්‍යතා පරිදි ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂයේ ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කිරීමට චන්ද්‍රිකාට නොහැකි විය. අවසානයේ දී ඇය රනිල් සමහ එකතු වී ප්‍රභාකරන් සමග ඊනියා සටන් විරාම ගිවිසුමක් අත්සන් කළා ය. ගිවිසුම අත්සන් කළේ රනිල් බව සැබෑ ය. එහෙත් චන්ද්‍රිකාට අවශ්‍ය නම් ගිවිසුම බල රහිත කිරීමට තිබිණි. මෙරට අද ක්‍රියාත්මක වන ව්‍යවස්ථාවේ 33 (ඉ) වගන්තිය අනුව යුද්ධය හා සාමය ප්‍රකාශ කළ හැක්කේ ජනාධිපතිට ය. ව්‍යවස්ථාව අනුව සාම ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමට රනිල්ට බලයක් නොතිබුණු අතර චන්ද්‍රිකාට ඒ ගිවිසුම අහොසි කිරීමට නීත්‍යානුකුල බලය තිබිණි. එහෙත් ඇය එසේ නො කළා ය. බටහිරයන්ගේ පදයට නටන්නියක වූ ද සිංහල විරෝධියකු වූ ද චන්ද්‍රිකා ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක කළා ය. චන්ද්‍රිකා විපක්‍ෂයේ ප්‍රතිපත්ති එසේ ය. අද පූජ්‍ය අතුරළියේ රතන හිමියන් චන්ද්‍රිකා විපක්‍ෂය සමග එකතුවීම පුදුමයක් නො වේ. අනූවේ දශකයේ  මුල මංගල සමරවීර සමග එකතු වී රටවැසි පෙරමුණ අටවාගත් ජනතා මිතුරන්ට හා අනුප්‍රාප්තිකයන්ට අනූහතර මැතිවරණයේ දී මාතර ගොස් පැල් බැඳගෙන මංගල සමරවීරට ආධාර කිරීම ප්‍රශ්නයක් නො වී ය. 

චන්ද්‍රිකා විපක්‍ෂයේ ප්‍රකාශිත අරමුණ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපති කර දින සියයක් ඇතුළත චන්ද්‍රිකා විධායක අගමැති ධුරයට පත්වීම ය. එහෙත් සැබෑ අරමුණ  චන්ද්‍රිකා විධායක ජනාධිපතිනිය බවට පත්කිරීම ය. ව්‍යවස්ථාවෙන් ඒ සඳහා ඉඩකඩ ඇත. 37 (1) වගන්තියට අනුව විධායක ජනාධිපතිට තම කාර්යයන් ඉටුකිරීමට නොහැකි අවස්ථාවක ජනාධිපති ධුරයේ වැඩ කිරීමට අගමැති පත්කළ හැකි ය. අවුරුදු එකොළහක් තිස්සේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහොසි නොකළ චන්ද්‍රිකා මේ හදිසියේ දින සියයක් ඇතුළත ඒ ධුරය අහොසි කර විධායක අගමැති ධුරයකට  පත්වෙව් යැයි සිතිය නො හැකි ය. අද විපක්‍ෂයේ කිසිවකුටවත් විධායක ජනාධිපති ධුරය අහොසි කිරීමේ අවශ්‍යතාවක් නැත. එසේ අහොසි කිරීම යනු අහොසි කර්මයක් පමණකි. අද රනිල්ටත් චන්ද්‍රිකාටත් අවශ්‍ය මෛත්‍රිපාල සිරිසේන දඩමීමා කර ගනිමින් විධායක ජනාධිපති ධුරයට පත්වීම ය. ඒ බව තුන්වැනි විපක්‍ෂය වූ රනිල්ගේ විපක්‍ෂය සිරිකොතේ දී හෙළිදරවු කළේ ය.

එහි දී තිස්ස අත්තනායක මෛත්‍රිපාල සිරිසේනට කියා සිටියේ පැය විසිහතරක් ඇතුළත රනිල් ජනාධිපති කළ යුතු බව ය. ඒ සඳහා 37 (1) ව්‍යවස්ථාව යොදාගත යුතු බවත් ඔහු පැවසී ය. මෛත්‍රිපාල සිරිසේනට ඒ අනුව නියම වී ඇත්තේ දිවුරුම් දී පැය විසිහතරක් ඇතුළත 43 (3) ව්‍යවස්ථාව අනුව රනිල් හෝ චන්ද්‍රිකා හෝ අහමැති ලෙස පත්කර ඉන්පසු 37(1) ව්‍යවස්ථාව අනුව ඒ පත්කරන ලද අගමැතිට විධායක ජනාධිපති ධුරයේ වැඩ කටයුතු කරගෙන යැමට බලතල පවරා දී ගෙදර යෑම ය!

මෙහි දී මතක තබාගත යුතු කරුණ නම් තිස්ස අත්තනායකගේ බළලා මල්ලෙන් එළියට පැනීමට අනුව රනිල්ටත් ඒ අනුසාරයෙන් චන්ද්‍රිකාටත් අවශ්‍ය විධායක ජනාධිපති වීම මිස අන් කිසිවක් නොවන බව ය. ඉහත සඳහන් විපක්‍ෂ තුනෙන් කුමකට අනුව කටයුතු සිදුවුවත් එසේ සිදුවන්නේ බටහිරයන්ගේ අනුග්‍රහයෙනි. බටහිර රටවල ඇති විධායක ජනාධිපති ධූරය මෙහි දී අහොසි කිරීමට බටහිරයන්ට ඇති වුවමනාවක් නැත. ඊනියා යහපාලනය හා ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නය විසඳීම ගැන ඇමරිකාවෙන් හෝ එංගලන්තයෙන් හෝ ඉගෙන ගත හැකි පාඩමක් නැත. මේ එක රටකවත් කලු ජනයාගේ ප්‍රශ්නය විසඳී නැත. අද ඇමරිකාවේ ෆර්ගියුසන් සිද්ධි පිළිබඳ බැං කි මූන් කොමිසමක් පත් නොකරන්නේ ඇයි.

රනිල් මෙන් ම චන්ද්‍රිකා ද මාක්ස්වාදය කටගාගත් අනුර දිසානායක ද සිංහල ජාතිකත්ව විරෝධීහු වෙති. අද ඔවුන්ට අවශ්‍ය වී ඇත්තේ විධායක ජනාධිපති ධුරය අහොසි කිරීමටවත් ඊනියා යහපාලනයක් ඇති කිරීමටවත් නො වේ. ඔවුන්ගේ පක්‍ෂවල අභ්‍යන්තර යහපාලනයක් තිබේ ද? අද ඔවුන්ට අවශ්‍ය වී ඇත්තේ බටහිරයන්ගේ අනුග්‍රහය ලබමින් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පරාජයට පත්කර ලෝක දෙමළ සංසදය යොදාගනිමින් ඒ මහතා ඊනීියා යුද්ධාපරාධ සම්බන්ධයෙන් ජාත්‍යන්තර අධිකරණය නමින් හැඳින්වෙන ගුබ්බෑයමට යවා මරණිය දණ්ඩනය පැනවීම ය. අද විපක්‍ෂයට අවශ්‍ය රනිල් හෝ චන්ද්‍රිකා හෝ විධායක ජනාධිපති ධුරයට පත්කර දෙමළ ජාතිවාදයට රට පාවාදීම ය. එහෙත් ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු එකක්වත් ඉටු නොවනු ඇත. ඇතැම් විට මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ඊනියා පොදු අපේක්‍ෂක නොවීමට ද ඉඩ ඇත. එයට හේතුව පොදු විපක්‍ෂයක් නො වීම ය.  මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා සියයට පනස්පහකට වැඩි ඡන්දයක් ලබා දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පැරදවු ආකාරයට බටහිර ක්‍රියාත්මක වන දෙමළ ජාතිවාදය පැරදවීම බටහිරයන්ට හෝ ඔවුන්ගේ ලාංකික ඒජන්තයන්ට හෝ නැචැත්විය නො හැකි ය.


නලින් ද සිල්වා

2014-11-30

Sunday, 23 November 2014

දෙමළ ජාතිවාදය පැරදවීම


මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ තුන්වැනි වාරයේ දී ඉටුවිය යුතු ප්‍රධාන කරුණු දෙකක් වෙයි. පළමුවෙන් ම දෙමළ ජාතිවාදය පැරදවිය යුතු වෙයි. දෙමළ ත්‍රස්තවාදය නන්දිකඩාල්හද දී පරාජය කෙරුණු නමුත් එංගලන්තයේ ඇමරිකාවේ හා බටහිර රටවල වාසය කරන විසිරුණු දෙමළ ජනයා මගින් අදටත් දෙමළ ජාතිවාදය මෙරට ආණ්ඩුවට හා සිංහලයන්ට එරෙහි ව ක්‍රියාත්මක වෙයි. ඒ පරාජය කළ යුතු වෙයි. එමෙන් ම ඒ පරාජය කළ හැකි වෙයි. ඒ සඳහා අප ආර්ථික වශයෙන් ද දැනුම (සංස්කෘතික) වශයෙන් ද දේශපාලන වශයෙන් ද ශක්තිමත් විය යුතු ය. 

බටහිරයන් අපට එරෙහිව ආර්ථික සම්බාධක පණවනු ඇත. අපට එයට සූදානම් විය හැක්කේ ආර්ථික ව ශක්තිමත් වීමෙන් පමණ ය. දේශපාලන වශයෙන් අපට ශක්තිමත් විය හැක්කේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අඩු තරමෙන් තවත් වසර දහයක් පවත්වාගෙන යාමෙන් හා ශක්තිමත් දේශපාලනඥයකු විධායක ජනාධිපති බවට පත්කර ගැනීමෙනි. අද ඒ සඳහා සිටින ශක්තිමත් ම බටහිරට නොනැමෙන පුද්ගලයා මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ය. අපට එංගලන්තය හා ඇමරිකාව ඇතුළු බටහිර රටවලට පණිවුඩයක් දිය හැක්කේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට වලංගු ඡන්දයෙන් 55% ට වැඩි ඡන්දයක් ලබා දීමෙනි. දුර්වල දේශපාලනඥයකු විධායක ජනාධිපති ධුරයට පත්කර ගැනීමෙන් හෝ විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීමෙන් හෝ අපට දෙමළ ජාතිවාදය පරාජය කළ නො හැකි ය. දුර්වලයා සැම විට ම බටහිරයන්ගේ පදයට නටන ඉත්තෙකි.

දැනුම වශයෙන් ගත්කල අද සිංහලයන්ට විරුද්ධ ව ඇති චෝදනා සියල්ලට ම පිළිතුරු දීමට අප සමත් විය යුතු ය. ඒ සම්බන්ධයෙන් අප විසින් ද ලියන ලද පොත්පත් ලිපි ප්‍රමාණය ඉතා අධික ය. දෙමළ ජාතිවාදීන් නගන සියලු ප්‍රශ්නවලට අපි පිළිතුරු දී ඇත්තෙමු. අපට එංගලන්තයත් ඇමරිකාවත් අනෙක් රටවලුත් පරාජය කළ හැකි ය. එමගින් දෙමළ ජාතිවාදය ද පරාජය කළ හැකි ය. ඒ කළ යුතු දෙයකි. 

අද විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහොසි කළ යුතු යැයි කියන්නෝ මූලික වශයෙන් බටහිරයන්ට හා දෙමළ ජාතිවාදයට සේවය කරති. ඔවුන් තමන් එසේ නො වේ යැයි කීමට ඉඩ ඇත. ජාතික හෙළ උරුමය හෝ ඉන් කොටසක් හෝ නැවතත් මංගල සමරවීර සමග එක වේදිකාවේ පෙනී සිටීම ගැන අපි පුදුම නො වෙමු. 1994 දී ද ඔවුහු ජනතා මිතුරෝ හෝ වෙනත් සංවිධානයක හෝ නමින් පෙනී සිටිමින් මංගල සමරවීර සමග එකට ජාතිකත්වයට එරෙහි ව වැඩ කළහ. එදවස පැවති මහා මැතිවරණයේ දී මංගල සමරවිරට ආධාර කළහ. මේ සම්බන්ධයෙන් තවත් දේ කීමට ඇතත් එය පසුවට කල් දමමි.  

මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට තම තෙවැනි වාරයේ දී ආර්ථික ය තව තවත් ශක්තිමත් කිරීමට සිදුවනු ඇත. ඒ ඔහුගෙන් බලාපොරොත්තුවන දෙවැනි කරුණ ය. ආර්ථික සංවර්ධනය බටහිර අච්චුවට පමණක් සීමා නොවිය යුතු ය. එය දේශීය මගක් ද ගත යුතු ය. අපේ ගොවිකම දියුණු කිරීමෙන් අපට කෘෂිරසායන භාවිතයෙන් ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ඉවත් විය හැකි ය. එමගින් වස විසෙන් ද අපට වෙන් විය හැකි ය. දේශීය වෙදකම දියුණු කිරීමෙන් අපට බටහිර වෛද්‍ය ක්‍රමය සඳහා වියදම් වන මුදල් රුපියල් කෝටි ගණනින් ඉතිරි කරගත හැකි ය. 

එ ජ නි සංධානයේ ප්‍රතිපත්ති ඉහත සඳහන් ආකාරයෙන් සකස් කරගත යුතු වෙයි. අද බටහිරයෝ අප පාලනය කරති. අපට නිදහසක් තිබිණි ද එය සීමිත නිදහසකි. බටහිරයෝ  විසිරුණු දෙමළ ජනයා මගින් අපට බලපෑම් කරති. ඔවුහු බටහිර සිටින කොටින් ද ඇතුලු දෙමළ ජාතිවාදීන්ට ආධාර කරති. පසුගිය දා යුරෝපා සංගමය කොටි සංවිධානයේ තහනම ඉවත් කළ අතර අපට ආර්ථික තහංචියක් පැණවී ය. ඒ අපේ මාළු මිළදී නොගෙනීමට තීරණය කිරීමෙනි. ඉදිරියේ දී අප තව තවත් එවැනි ක්‍රියා බලාපොරොත්තු විය යුතු ය.

යුරෝපා සංගමයට අපේ අභ්‍යන්තර ප්‍රශ්නයකට අත පෙවීමට අයිතියක් නැත. ඔවුන් කර ඇත්තේ ඔවුන්ගේ ආධිපත්‍යය අප මත පැටවීමකි. අප එහි දී ක්‍රියාකළ යුතුව තිබුණේ කෙසේ ද? ප්‍රභාකරන් සමග සටන් විරාම ගිවිසුමක් අත්සන් කළ, තොප්පිගල යනු කැලෑවක් පමණක් යැයි කියමින් අපේ හමුදාවන් සමච්චලයට ලක්කළ රනිල් වික්‍රමසිංහ හදිසියේ ම දේශප්‍රේමියකු වී ආණ්ඩුව යුරෝපා සංගමයට එරෙහිව කටයුතු නොකළේ ඇයි දැයි අසයි. ඔහු ඉන් නොනැවතී යුරෝපා සංගමයට ලිපියක් ද යවා ඇත. රනිල් වික්‍රමසිංහ මේ කරන්නේ කුමක් ද?

ඒ ඔහුට හුරු පුරුදු කාර්යයකි. එනම් රට හා සිංහලයන් පාවා දීමකි. යුරෝපා සංගමයට අපේ රටේ අභ්‍යන්තර කරුණුවලට මැදිහත් වීමට කිසිම අයිතියක් නැත. ඔවුන් තමන්ගේ සමිති සමාගම්වල අපට විරුද්ධව විවිධ යෝජනා සම්මත කරගන්නා විට අප කළ යුත්තේ ඒ සඳහා මැදිහත් වීම නො ව ඔවුන් මුළුමනින් ම නොසලකා හැරීම ය. ආණ්ඩුව කළ යුතු පරිද්දෙන් යුරෝපා සංගමය නොසලකා හැර රටේ හා ජනතාවගේ ස්වෛරීභාවය රැකගත්තේ ය. යුරෝපා සංගමයට අපේ ප්‍රශ්නවලට මැදිහත්වීමට අයිතියක් නැති බව ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කළේ ය. 

එහෙත් රනිල් වික්‍රමසිංහ කළේ කුමක් ද? ඔහු ඊනියා දේශප්‍රේමීත්වයක් අටවාගෙන විපක්‍ෂ නායක ධුරය ද යොදා ගනිමින් සුපුරුදු අන්දමින් රට පාවාදීමට පියවර ගත්තේ ය. ඔහු තම ලිපිය මගින් යුරෝපා සංගමයට අප රටේ කරුණුවලට මැදිහත්වීමට අයිතියක් ඇති බව පිළිගත්තේ ය. ඔහුගේ දේශප්‍රෙමයේ නිරුවත දිස්වන්නට පටන් ගත්තේ ය. ඔහුගේ පක්‍ෂයෙන් කවුරුන් ඉදිරිපත් වුවත්  ඒ තැනැත්තා ද බටහිරයන්ට හා දෙමළ ජාතිවාදයට රට පාවාදෙනු ඇත.

ජනාධිපතිවරණය ද ජාතික බලවේග හා විජාතික බලවේග අතර සටනකි. එහි දී ජාතික හෙළ උරුමය  විජාතික බලවේගවලට යට වුව ද ජාතිකත්වයේ අති විශාල බහුතරය ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා සමග ජාතිකත්වය පැත්තේ ය. ජාතික හෙළ උරුමයට වුව ද එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයෙන් ඉවත්වීමට තරම් ශක්තියක් නැත. ඔවුන් කර ඇත්තේ ඇමති ධුර අත්හැරීම පමණකි. ජාතික හෙළ උරුමයට පැවැත්මක් ඇත්තේ සංධානය තුළ පමණකි. සංධානයෙන් පිටවූ විගස ඔවුන් දේශපාලන පක්‍ෂයක් ලෙස දිය වී යනු ඇත. සංධානයේ පක්‍ෂයක් ලෙස සිටිමින් ගන්නා මනාප ඒ ඒ පක්‍ෂවලට ලැබෙන මනාප නොවන බව ජ වි පෙරමුණ ද ජාතික නිදහස් පෙරමුණ ද දනියි. ජාතික හෙළ උරුමය ද ඒ පාඩම හැකි ඉක්මනින් ඉගෙන නොගතහොත් මින් පසු අත්හැරීමට ඇමතිධුර නොව මන්ත්‍රීධුර ද නැතිවනු ඇත.   


නලින් ද සිල්වා

2014-11-23