Main Logo

Showing posts with label ජාතිවාදය. Show all posts
Showing posts with label ජාතිවාදය. Show all posts

Sunday, 3 February 2013

ජාතිවාදයද? ආත්මවාදයද?

කලකට ඉහත කුරුණෑගල ප්‍රදේශයේ පිහිටි එක්තරා ගමක කමිස කඩේ යැයි හැඳින්වුනු කඩයක් තිබිනි. නමුත් එහි රෙදිපිළි විකිණීමට තිබුනේ නැත. තිබුනේ සාමාන්‍යයෙන් එදිනෙදා පාවිච්චි කරන සිල්ලර බඩු පමණි. ඒ කඩේ මුදලාලි සිංහල නොවන බව නම් කථාවෙන් හඳුනාගන්නට අපහසු වුනේ නැත. මා දැන් හිතන පරිදි ඔහු මුස්ලිම් ජාතිකයකු විය යුතුය. කඩයට ඒ නම ලැබෙන්නට ඇත්තේ ඔහුගේ මුස්ලිම් නම සිංහලට හුරු කෙරවීමෙන් පසුව විය හැකිය. ඒ කඩය අහල පහල වෙන කඩ නොතිබිනි. එවකට ඒ ගමේ සිංහල බෞද්ධ නොවන පවුලක් සිටියා නම් ඒ මුදලාලිගේ පවුල පමණක් විය යුතු යැයි මම සිතමි. නමුත් ඔහුට එදා ඒ මිනිසුන් ගොඩේ ජීවත් වීමට සිතේ චකිතයක් තිබෙන්නට නැත. ගම්මුන්ට පවා එහි අමුත්තක් නොතිබිනි. මෙවැනි අන්‍ය ජාතික ව්‍යාපාරිකයෝ හා වෘතිකයෝ අදටත් සිංහල ගැමියන් අතර සුහදව ජීවත්වෙති. එපමණක් නොවේ උතුරේ යුද ගිනි ඇවිලෙන සමයේ පවා එහි ගොස් දෙමළ ගම් වැසියන්ගේ උදව් සත්කාර ලබමින් එහි සේවය කල තරුණ සිංහල දොස්තර මහතුන්ද සිටියහ. මේ කොතැනකවත් ජාතිවාදය දකින්නට නැත. ඇත්තේ අහිංසක මිනිස්කම පමණි. පොදුවේ සලකන විට අප රටේ වෙසෙන සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් ගැමියන් බහුතරයක් ජාතිවාදී නොවේ යැයි කීම අතිශෝක්තියක් නොවේ.

නමුත් අප අතර සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම් ජාතිවාදීහු සිටිති. මොවුන් පෙර කී ජාතිවාදී නොවන අයගෙන් වෙනස් වෙන්නේ කෙසේද? ජාතිවාදී බව ඇතැම් අයට සහජයෙන්ම එන ගතියක්ද? නැත්නම් එය යම් ජාතියක හෝ ආගමක ආවේනික ලක්‍ෂණයක්ද? පැහැදිළිවම මේ ප්‍රශ්ණවලට පිළිතුරු විය යුත්තේ නැත යන්නය. මිනිසුන්ගේ ජාතිවාදී බව මතු පිටින් ඇති ගති ලක්‍ෂණයකි. ඇතුලතින් මේ බොහෝ දෙනෙකු අතර දැකිය හැකි පොදු ගුණයක් ඇත. ඔවුන් බොහෝ දෙනෙකු තරඟකාරී ලෙස අනුන් පාගාගෙන ඊර්ෂ්‍යව පෙරදැරි කරගෙන තමන්ගේ ආත්මාභිවෘදිය උදෙසා කටයුතු කරන අයය. පොදුවේ මොවුන් ආත්මවාදීන් යැයි හැඳින්විය හැකිය. සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම්වරුන් අතර ආත්මවාදීහු සිටිති. මොවුන් වැඩි දෙනෙකු සමාජයේ ඉහලට යාමට වලිකමින් තරඟකාරී දිවි පෙවෙතක් ගෙවති. මේ ආත්මවාදීන් අතරින් සමහරෙක් ජාතිවාදී වෙන්නේ ඒ තරඟයේම ප්‍රතිඵලයක් ලෙසිනි. මේ බොහෝ දෙනෙකු නගරබදව වාසය කරති. අනුන් පරයා සමාජයේ ඉහලට යාමට තැත් කරති. මෙරට අවස්ථා කිහිපයකම ජාතිවාදී ප්‍රචන්ඩකාරී ක්‍රියා ඇති වුනේ නගර ආශ්‍රිතව බව අමතක කල නොහැකිය. ඉන් බොහොමයක් තමන් උගතුන් යැයිද සිතති. කෙසේ නමුත් ජාතිවාදීබවට ඇතුලතින් තිබෙන්නේ ආත්මවාදයය. ආත්මවාදීන් සැම දෙනෙකුම ජාතිවාදීන් නොවේ. නමුත් ජාතිවාදීන් පොදුවේ ගත්විට ආත්මවාදීන් යැයි මම සිතමි. ආත්මවාදී බව අපට ලැබෙන්නේ බටහිර සංස්කෘතික ආධිපත්‍යය හරහාය. බටහිර අධ්‍යාපනය එහි ප්‍රධානම ඒජන්තවරයාය.

පසුගිය දිනවල මොරටු විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු සහ එන්ඩීටී සිසුන් අතර ගැටුමට මූළික හේතුව මේ සිසුන් එකිනෙකා පරයා ඊරිසියා සහගතව සමාජයේ ඉහලට යාමට දරන උත්සාහයේ ප්‍රතිඵලයක් නිසා නොවේද? වසරක් පාසා ඇතිවන මේ ගැටුම් වලින් එළිදැක්වෙන්නේ උගත්යැයි සලකන මේ සිසුන්ගේ ආත්මවාදී බව නොවේද? විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය පුරාම කලා අංශයේ සිසුන් නිතර විද්‍යා අංශවල සිසුන් හා ගැටුම් ඇති කර ගන්නේ මේ හේතුව නිසා නොවේ යැයි කිව හැකිද? ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සහ අනිකුත් එවැනි කණ්ඩායම් විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය තුල දේශපාළන බලය අල්ලාගෙන සිටින්නේ සිසුන්ගේ ආත්මවාදී බව උලුප්පවමින් නොවේද? මෙසේ තරඟවදිනවුන් අතර යම් හෙයකින් හෝ එක ජාතියක් සුවිශේෂ තැනක් ගනු පෙනෙන්නට ලැබනොත් ආත්මවාදීන් ජාතිවාදීන් බවට පෙරලෙන්නේ නිරායාසයෙනි. උදාහරණයක් වශයෙන් නීති විද්‍යාල ප්‍රවේශ විභාගයේ සිදුවී ඇති අයථා කටයුතුවල නීති විරෝධීබව අභිබවා මුස්ලිම් විරෝධයක් මතුවී තිබෙන්නේ ඇතමුන්ගේ ආත්මවාදය ජාතිවාදය බවට පෙරලී ඇති නිසා නොවේද? අනුන්ට නොදී තමන්ම බුක්ති විඳීම ආත්මවාදීන්ගේ ලක්‍ෂණයකි. යමක් සියලු දෙනාටම බුක්ති විඳිය හැකි වන පරිදි ඒ සඳහා ඇති තරඟය සාධාරණය කිරීමට යෑමේදී ඊට විරුද්ධ වීමද ආත්මවාදීන්ගේ ගතියකි. උදාහරණයක් වශයෙන් වෛද්‍ය වරුන් පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල වලට පොදුවේ කැමතිවී පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාල පිහිටුවීමට පමණක් එරෙහි වන්නේ ආත්මවාදීව තමන්ගේ වෘතීමය වරප්‍රසාද රැක ගැනීමට නොවේ යැයි කිව හැකිද? දිස්ත්‍රික් පදනම යටතේ විශ්ව විද්‍යාලවලට ඇතුලත් කර ගැනීමේ ක්‍රමයට දෙමළ ජාති වාදීන් විරුද්ධ වුනේ එමඟින් යාපනයේ සුපිරි පාසල් වලින් පැමිණෙන සිසුන්ට අයථා ලෙස ලබා ගෙන තිබූ වරප්‍රසාද අහිමි වන බැවින් නොවේද?

බටහිර අධ්‍යාපනය ඉහලින් ලදවුන් මෙලෙස ආත්මවාදීන් වීම අරුමයක් නොවේ. අප රටේ බටහිර අධ්‍යාපනය සැකසී ඇත්තේම සමාජයේ ඉහලට යන තරඟය ජය ගැනීමටය. නමුත් උගතුන්ට සමාජයේ ඇති ගෞරවය නිසා ඔවුන්ගේ කෙනෙහිළි කම් පහත් ලෙස සැලකීමට අප සමාජය තවම සූදානම් නැත. නමුත් ඇතැම් උගතුන්ගේ ක්‍රියා කලාප, ඔවුන් විසින් අවඥාවෙන් සලකන ඊනියා වට්ටි අම්මාවරුන්ගේ ක්‍රියා කාලාප වලට වඩා ඉතා පහත් බව කිව යුතුය. මේ උගතුන් ප්‍රසිද්ධියේ තමන් ජාතිවාදී බව නොපෙන්වන්නටද වග බලා ගනිති. ඔවුන්ට බටහිර අධ්‍යාපනය හරහා ඒ සඳහා පුහුණුවක් ලබා දේ. කෙසේ නමුත් ආත්මවාදීන් වන්නේ බටහිර අධ්‍යාපනය ඉහලින් ලදවුන් පමණක් නොවේ. බමුණු කුලයේ අයත් ඒ කුලයට පැන ගැනීමට යත්න දරන අයත් පොදුවේ ආත්මවාදීහු වෙති. යම් යම් කරුණු මත ඉන් සමහර දෙනෙක් ජාති වාදීන් බවට පත්වෙති.

නමුත් අප රටේ සාමාන්‍ය මිනිසුන් බහුතරයක් ආත්මවාදීහු නොවෙති. සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම් වන ඒ බොහෝ දෙනා ගම් බදව වාසය කරති. සාපේක්‍ෂව ගත්විට ඔවුන්ගේ ජීවිත එතරම් තරඟකාරී නොවේ. ඔවුන්ට අනුන් පගාගෙන යන්නට ඇති ඉහල තැනක් නැත. ඒ නිසා ඔවුහු ස්වභාවයෙන්ම ජාතිවාදීන්ද නොවෙති. බටහිර අධ්‍යාපනයක් ලබා බටහිර සංස්කෘතියේ අභාෂය ලබමින් බටහිර ක්‍රමයේ රස්සා කරමින් ජීවත් වන මා වැනි අයට ආත්මවාදී නොවී සිටිය හැක්කේ බුද්ධියෙන් පමණි. ඒ හැරෙන්නට කල හැකි දෙයක් නැත. නමුත් මෙරට සිංහල, දෙමළ හා මුස්ලිම් සහජීවනයක් ගොඩනඟා ගත හැක්කේ අප වැන්නවුන්ට නොව ඇඟෙන්ම ආත්මවාදී නොවන අයටය. අපි ඔවුන්ට සිත්සේ ජීවත්වන්නට ඉඩ දිය යුතුය.

Janaka Wansapura

Saturday, 22 September 2012

ජාතිවාදය, ජාතිවාදී පක්‍ෂ හා මැතිවරණය

පසුගිය දා පැවති පළාත් සභා මැතිවරණයෙන් දෙනු ලැබූ පණිවුඩ කිහිපයකි. උතුරු මැද හා සබරගමු පළාත් සභාවල ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය ප්‍රමුඛ සංධානයට සිංහලයන්ගේ ඡන්දවලින් 60%ට වඩා ලැබී ඇත. එය ජනාධිපතිවරණයේ දී ලබාගත් ඡන්දවලට වඩා යම් ප්‍රමාණයක් අඩු ය. එයට හේතුව ප්‍රාදේශීය නායකයන්ගේ දුර්වලකම් හා ආණ්ඩුවේ දූෂණ හා නාස්තිය ය. එහෙත් තවමත් ජනතාව මහින්ද රාජප’’ක්‍ෂ මහතා කෙරෙහි විශ්වාසය තබා සිටින බව පැහැදිලි ය. ඒ මහතා බණ්ඩාරණායක මහත්ම මහත්මීන්ට ද වඩා මහජනයාට හා ඔවුන්ගේ සිතුම් පැතුම්වලට සමීප ය. චන්ද්‍රිකා හා විජය තම දෙමළ ජාතිවාදී සිංහල බෞද්ධ විරෝධී පවිටු අරමුණු සඳහා ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය ගසාකෑවා මිස ඔවුන්ගෙන් පක්‍ෂයට හෝ රටට හෝ වැඩක් නො සිදුවිය. පළාත් සභා මැතිවරණයෙන් ආණ්ඩුව ඉගෙනගත යුතු පාඩම නම් දූෂණය හා නාස්තිය නැතිකිරීමට වහා ක්‍රියා කළයුතු බව ය. එ ජා පක්‍ෂය ජාතිකත්වය කරා යොමු නොවුණහොත් ඔවුන්ට මැතිවරණ ජයග්‍රහණ කිරීමට නො හැකි ය. එය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ නායකත්වය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් පමණක් නො වේ. එය පක්‍ෂයේ ප්‍රතිපත්ති පිළිබඳ ප්‍රශ්නයකි.

නැගෙනහිර පළාතේ මැතිවරණයේ දී දෙමළ ජාතික සංධානයට මෙන් ම මුස්ලිම් කොංග්‍රසයට ද තිබුණේ ජාතිවාදය ඇවිස්සීමේ ප්‍රතිපත්තිය පමණකි. ඊනියා උගතුන්ට දෙමළ හා මුස්ලිම් ජාතිවාද නොපෙනෙයි. එහෙත් ඉහත සඳහන් පක්‍ෂ දෙකට ඇත්තේ ජාතිවාදය පමණකි. නැගෙනහිර පළාත් සභා මැතිවරණයේ දී තරම් දෙමළ හා මුස්ලිම් ජාතිවාදය යොදාගත් මැතිවරණයක් චෙල්වනායගම්ගෙන් පසුව තිබී නැත. එහෙත් දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනතාව ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ජාතිවාදයෙන් ඉවත්වීම අරඹා ඇත. මෙවර දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනතාවගෙන් යම් ප්‍රමාණයක් සංධානයට ඡන්දය දී ඇති බව පැහැදිලි ය. මෙරට සිටින සියළු ජනකොටස්වල ඡන්දය දිනාගත හැක්කේ සංධානයට හා එ ජා පක්‍ෂයට පමණකි. ඒ
පක්‍ෂ පමණක් රට පුරාම විහි දී ඇත. ඊනියා වාමාංශික යැයි කියාගන්නා පක්‍ෂවලට ජන පදනමක් නැත. ජ වි පෙට ඇත්තේ 3%ක ජන පදනමකි. එය ඉදිරියේ දී තවත් අඩුවනු ඇත. අද ජ වි පෙ ඇතුළු සියළු වාමාංශික පක්‍ෂ හා ඊනියා ලිබරල් මතධාරීහු බටහිරයන්ගේ නියෝජිතයෝ වෙති. ශ්‍රී ල නි පක්‍ෂය බටහිරයන්ගේ නියෝජිතයකු නොවන නමුදු ඔවුන්ට ද තවමත් ජාතික වූ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක් නැත. ශ්‍රී ල නි ප වහාම ජාතික ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියකට යොමු විය යුතු ය. එහෙත් ඔවුන්ගේ නිදහසට කිවයුත්තේ අපට ද තවමත් ජාතික ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක් සකසාගත හැකි වී නැති බව ය. එයට තවමත් හරහට ඇත්තේ ජනතාව බටහිර ක්‍රමයේ ඊනියා සංවර්ධනයක් හා ජීවන රටාවක් බලාපොරොත්තු වීම ය. ජාතික ආර්ථිකයක හා ජීවන ක්‍රමයක කෘෂි රසායනික පොහොර හා බටහිර විද්‍යාව තිබිය හැකි නො වේ. එහෙත් තවමත් මෙරට ඊනියා උගත්තු අග්ගඤ්ඤ සූත්‍රය වෙනුවට ඩාවින්ගේ පර්ණාමවාදය හා මහා පිපිරුම විශ්වාස කරති. ඇතැම් ජාතික චින්තකයෝ ද පුනබ්භවය විශ්වාස නොකරති.

පසුගිය පළාත් සභා මැතිවරණය පැවැත්වූයේ නියඟය හා වර්ජන මධ්‍යයේ ය. ඉසෙඩ් ලකුණු විභාග හා ඊනියා අධ්‍යාපන අරබුදයක් ගැන කියන ලද ආණ්ඩු විරෝධී කතා මධ්‍යයේ ය. තමන් මහා විශාරදයන් යැයි සිතාගෙන සිටින සරසවි ඇදුරන්ගේ උද්ඝොෂණ හා රැළි මධ්‍යයෙහි ය. එහෙත් මේ එකකින්වත් ජනතා මතය වෙනස් කිරීමට නොහැකි වී ඇත. බහුතර ජනතාවට උපාධි නැතිකම නිසාදෝ ඔවුන්ට පුස්සන් හඳුනාගැනීමේ හැකියාව ඇත. සරසවි ඇදුරන් පළාත් සභාමැතිවරණයේ දී තම ඊනියා ජනතාවාදී ප්‍රතිපත්ති වෙනුවෙන් මැතිවරණ ව්‍යාපාරයට සහභාගි නොවූයේ තම තරම තේරුම් ගෙන ඇති නිසා දැයි නො දනිමි. පෙර මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍ර ඇතුළු සරසවි ඇදුරෝ ඊරියගොල්ල මහතාගේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්තිවලට එරෙහිව මැතිවරණ ව්‍යාපාරවල නිරත වූහ. වත්මන් සරසවි ඇදුරන් ඊනියා 6% වෙනුවෙන් මැතිවරණ ව්‍යාපාරයෙහි යෙදුණි නම් ඔවුන්ට අත්වන ඉරණම ඉතා පැහැදිලි ය. මෙරට සරසවිවලට ඇති අධිපතිවාදී බලය නොවන්නට හා විකල්ප අධ්‍යාපන ආයතන නොමැතිවීම නොවන්නට දෙමව්පියන් තම දරුවන් සරසවිවලට නොඑවනු ඇත. සරසවි ඇදුරන්ගේ තරම තවමත් මෙරට ජනතාව හඳුනාාගෙන නැත. ඔවුහු නිර්මාණශීලී නො වෙති. ඔවුන්ගෙන් ඇතැමුන් පුරසාරම් කීවත් විශ්වවි්‍යාලවලට ඇතුළත් වී ඇත්තේ තුන්වැනි වතාවෙහි ය. ආචාර්ය උපාධි නොමැත්තෝ එමට සිටිති. තමන් විශේෂිත පුද්ගලයන් ලෙස සැලකිය යුතු යැයි කරුණු ඉදිරිපත් කරන මහාචාර්යවරයා මෙන් ම ආචාර්ය සමිති සම්මේලනයේ නිලධාරීහු ද දෙවැනි පන්තියේ ඉහළ ශ්‍රේණීයේ උපාධිවත් නැති ආචාර්යවරුන් ගැන දනිති. ජනතාව සරසවි ඇදුරන්ගේ ඉල්ලීම් තුට්ටුවකටවත් ගණන් නොගන්නා බව පැහැදිලි ය. සම්මේලනය ඒ බව ඉක්මණින් වටහාගත යුතු ය .

ශ්‍රී ල නි ප සිංහලයන් විශේෂයෙන් ම සිංහල බෞද්ධයන් අතර තහවුරු වී ඇත. තවමත් ජාතික ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක් නැතිවුවත් ආණ්ඩුවේ චන්ද්‍රිකාවාදීන් විශාල පිරිසක් සිටියත් ශ්‍රි ල නි ප නායකත්වයට යම් ජාතිකත්වයක් ඇත. ත්‍රස්තවාදීන්ට එරෙහිව කරන ලද මානුෂික මෙහෙයුම්වල දී ආණ්ඩුව, විශේෂයෙන් ම ජනාධිපතිතුමා බටහිර හා ඉන්දීය බලපෑම්වලට එරෙහිව ඉන්ද්‍රඛීලයක් සේ නොසැලී සිටියේ ය. අදත් ඒ බලපෑම් ඇත. විශේෂයෙන් ම පළාත් සභාවලට පොලිස් බලතල හා ඉඩම් බලතල දීම සම්බන්ධයෙන් ඒ බලපෑම් ඇත. උතුරු මැද හා සබරගමුව පළාත්වල පමණක් නොව නැගෙනහිර පළාතේ ද සංධානය ජයග්‍රහණය කළේ මේ බලපෑම් මැද ය. දෙමළ ජාතික සංධානය හා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය ඉතා පහත් මට්ටමින් පිළිවෙළින් දෙමළ හා මුස්ලිම් ජාතිවාදය යොදා ගනිද්දීත් සංධානය නැගෙනහිර පළාත් සභාව ද ජයග්‍රහණ්‍ර කළේ ය. එය සියළු විරෝධතා මැද ලත් විශිෂ්ට ජයග්‍රහණයක් විය. ශ්‍රී ල නිප ඇතැම් නායකයන්ගේ වැරදි තීන්දු නොවන්නට සංධානයට ත්‍රිකුණාමළ දිස්ත්‍රික්කය ද ජයග්‍රහණය කරන්නට තිබිණි. පොලිස් හා ඉඩම් බලතල අවශ්‍ය ජාතිවාදී නායකයන්ට මිස සාමාන්‍ය මුස්ලිම් හා දෙමළ ජනයාට නො චේ. ආණ්ඩුවේ වාමාංශික ඇමති ත්‍රිත්වයට හා චන්ද්‍රිකාගේ ඇමතිවරුන්ට ඒ පණිවුඩය නැගෙනහිර පළාතේ ජනයාගෙන් ලැබී ඇත. මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට බටහිරයන්ගේ මෙන් ම ඇතැම් ඇමතිවරුන්ගේ ද බලපෑම්වලට එරෙහිව නැගී සිටීමේ ශක්තිය ඇත. ඒ බලපෑම් හමුවෙහි ජනතාවගෙන් අතිමහත් බහුතරය ඒ මහතා සමග සිටින බව පළාත් සභා මැතිවරණයෙන් කියැවෙයි.

බ්ලේක්ලා ද නවනීදම්පිල්ලෙලා ද මනමෝහන්සිංලාද කරුණානිධිලා ද ආණ්ඩුව හා ජනතාවගෙන් බහුතරය අතර ඇති සම්බන්ධය තේරුම් ගත්තත් නැතත් දෙමළ ජාතික සංධානය හා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය ඒ බව තේරුම් ගත යුතු ය. මෙරට ජාතිවාදය ඇත්තේ ඇතැම් දෙමළ හා මුස්ලිම් නායකයන් අතර ය. සාමාන්‍ය දෙමළ ජනතාව ජාතිවාදය දෙසට තල්ලු කරන්නට උත්සාහ ගත්තේ චෙල්වනායගම් ය. එහෙත් පොන්නම්බලම් රාමනාදන්ගේ කාලයේ සිට ම දෙමළ ජාතිවාදී නායකයෝ සිටියහ. මුස්ලිම් ජනයා ජාතිවාදයට යොමු කළේ අෂ්රොෆ් ය. ඔවුහු බලයට පැමිණීමට හා රට බෙදීම සඳහා ජාතිවාදය යොදාගත්හ. සිංහලයෝ ජාතිවාදී නොවූහ. කතෝලික පෘතුගීසීන්ගෙන් මුස්ලිම් ජනයා ආරක්‍ෂාකර ඔවුන් වත්මන් නැගෙනහිර පළාතේ හා කන්ද උඩරට පදිංචි කළෝ සිංහල බෞද්ධ රජවරු ය. පසුව කතෝලිකයන් ලන්දේසි රෙපරමාදුවරුන්ගෙන ආරක්‍ෂාකර උඩරට පෙදෙස්වල පදිංචි කළෝත් සිංහල බෞද්ධ රජවරු ය. 1506 සිට ම යුරෝපීය ආක්‍රමණවලට විරුද්ධව සටන්කළෝ සිංහලයෝ ය. සංකිලි පමණක් පෘතුගීසීන්ට එරෙහිව සටන් ලර ඇත. එහෙත් ඔහු කතෝලිකයන්ට ද බෞද්ධයන්ට ද අමානුෂික වධහිංසා පැමින වූ කෘර පුද්ගලයෙක් විය.

ඉංගිරිසින්ට විරුද්ධව සටන් කළේ සිංහලයන් පමණකි. 1817-18, 1848 නිදහස් සටන් පමණක් නොව ඉන්පසුව ඇති වූ පංචමහා වාද, අනගාරික ධර්මපාලතුමාගේ ව්‍යාපාරය ද සිංහල භාෂා ව්‍යාපාරය ද ඉංගිරිසින්ට එරෙහිව කරන ලද සටන් විය. ඒවා නිදහස් සටන් ලෙස නොපෙනේනේ පෙත්සම් මගින් තමන් ඉංගිරිසින්ටත් වඩා හොඳ ඉංගිරිසින් බව පෙන්වා එමගින් ඉංගිරිසි රජු යටතේ සීමිත බලතල ඉල්ලූ පිරිසක් නිදහස් සටන මෙහෙයවූවන් ලෙස දකින්නන්ට පමණ ය. ඔවුන්ට එසේ දැකීමට පුරුදු කර ඇත්තේ ඉංගිරිසින් ම වීම මෙහි විශේෂත්වය ය. සිංහලයන් අදත් සටන් කරන්නේ බටහිර ක්‍රිස්තියානි නූතනත්වයේ යටත්විජිතවාදයට එරෙහිව ය. විශ්‍රාම ගැනීමෙන් පසු ජාතික ව්‍යාපාරයට එක්වීමට උත්සාහ කරන දන්ත චෛද්‍ය මහාචාර්යවරයකුට නොතේරුණ ද අපි බටහිර නූතනත්වයට මෙන් ඊනියා පශ්චාත්නූතනවාදයට ද එරෙහි වෙමු. අප ආභාසය ලබන්නේ තිථි නැතිව උප්පාද භංගය ගැන කියන ථෙරවාදයෙන් මිස පශ්චාත්නූතනවාදයකින් නො වේ. මේ පුහු මහාචාර්යවරුන් ගැන එතරම් තැකීමක් කිරීමට ද අනවශ්‍ය ය. එහෙත් අප ඔවුන් ගැන ද කතාකරන්නේ ජනතාවට අපේ ස්”ථාවරය පැහැදිලි කිරීම අවශ්‍ය බැවින් ය.

අද මෙරට ඇති සිංහල බෞද්ධ අධිපතිවාදයක් ගැන ඊනියා උගත්තු බටහිරයන්ගේ මත පුනරුච්චාරණය කරමින් කියති. මෙරට ලිබරල් හා මාක්ස්වාදී මත දරන්නන් දන්නේ බටහිර දැනුමට හූමිටි තබමින් ඒ නැවත ප්‍රචාරය කිරීමට ය. පට්ටපල් බොරුවක් වූ බටහිර දැනුම වෙනුවට අපි ආධ්‍යාත්මික ව දැනුම ලබාගැනීමට උත්සාහ කරමු. මෙරට ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධ අධිපතිවාදයක් නොව බටහිර ක්‍රිස්තියානි නූතනත්ව අධිපතිවාදයකි. දෙමළ ජාතිවාදය ද බටහිරයන් විසින් ඇතිකරනු ලැබ පෝෂණය කෙරුණේ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය වැනසීමට ය. නැතිනම් අඩුම තරමෙන් දුර්වල කිරීමට ය. අපි දෙමළ ජාතිවාදයටව ද බටහිර ක්‍රිස්තියානි නූතනත්ව අධිපතිවාදයට ද එරෙහිව සටන් කරමු. සරසවි ඇදුරන්ගේ සටන ද ඊනියා අධ්‍යයනික වසන්තයක් මගින් අරාබි වසන්තයක් ඇතිකිරීම සඳහා ය. ඔවුන් මෙහෙයවනු ලබන්නේ එ ජා ප හා ජ වි පෙ මගිනි. බටහිර නූතනත්වවාදී, පශ්චාත්නූතනවාදී හා පශ්චාත්මාක්ස්වදී අදහස්වලින් මෙහෙයවෙන සරසවි ඇදුරන් වැටුප් වැඩිකිරීම නමැති කැරට් අලය පෙන්වා බොරු 6%ක් ගැන කතාකරමින් වර්ජ’’නවලට මෙහෙයවීම අසීරු කරුණක් නොවන්නේ ඔවුන් උගතුන් විය හැකි නමුදු බුද්ධිමතුන් නොවන බැවිනි. ශ්‍රි ල නි ප එදා ද මුස්ලිම් ජනතාවගේ ඡන්දය දිනාගැනීමට සමත්විය. දෙමළ ජාතිවාදය පසුපස යමින් අෂ්රොෆ් මුස්ලිම් ජාතිවාදයක් ඇති නොකරන්නට ශ්‍රි ල නිප මේ වන විට මුස්ලිම් ජනයා අතරය ම් ප්‍රමාණයකට තහවුරු වීමට තිබිණි. අද සංධානයට දෙමළ ජනයාගේ ද ඡන්දය ලැබෙයි. ඒ සියළු සිංහල විරෝධීන් පළාත්සභාවලට තව තවත් බලය ඉල්ලද්දී ය. පළාත්සභාවලට තවත් බලය අවශ්‍ය නොවන බව නැගෙනහිර පළාතේ ජනතාව ද කියා ඇත. අද කළ යුත්තේ හැකිනම් පළාත්සභා අහෝසි කිරීම ය. අද අවශ්‍ය දේශපාලනඥයන්ට නොව ජනතාවට තම එදිනෙදා කටයුතු කරගත හැකි ආකාරයට පරිපාලන බලතල බෙදාහැරීම ය. එය බටහිර ක්‍රමයේ ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ගම්සභාවලින් නොව වරිග සභා ආකෘතියේ සභාවලින් කරගත යුතු ය.

Thursday, 18 August 2011

සම්බන්ධන්ලාගේ ජාතිවාදී දේශපාලනය

සම්බන්ධන් යනු අද මෙරට සිටින භයානක ම දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනඥයා වෙයි. අවුරුදු දෙකකට පෙර ඔහුගේ ජාතිවාදී දේශපාලනය කොටි සංවිධානයට බියෙන් සිදුකළ එකකැයි කිසිවකු තර්ක කළ ද අද කොටි සංවිධානයක් නොමැති බැවින් කිසිවකුට එවැන්නක් කිව නො හැකි ය. කොටි සංවිධානය බිහිකරනු ලැබුයේ ඊනියා සිංහල ජාතිවාදියක් නිසා යැයි ඇතැම් පඬියන් තර්ක කළ ද ඒ සියලු තර්ක අවසාන වශයෙන් ගත්කල 1956ට පසුව සිදු වී යැයි කියන ඊනියා සිංහල ජාතිවාදයක් මත පදනම් වෙයි. ඉංගිරිසි වෙනුවට සිංහලය පමණක් රාජ්‍ය භාෂාව කිරීමෙන් ඉංගිරිසි නොදැන සිටි සාමාන්‍ය දෙමළ ජනතාවට කිසිම වරදක් නොවූ බව අපි නැවත නැවතත් අවධාරණය කරමු. කොටි සංවිධානය බිහිකරනු ලැබුයේ ඊනියා සිංහල ජාතිවාදයක් විසින් නොව දහනවවැනි සියවසේ සිට ඉංගිරිසින්ගේ අනුග්‍රහයෙන් මෙරට ක්‍රියාත්මක වන රාමනාදන්, අරුනාශලම්, ජී ජී පොන්නම්බලම්, චෙල්වනායගම් ආදී වෙල්ලාල නායකයන්ගේ දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනය විසිනි. අද ඒ පරපුරේ ම ඒ පෙලැන්තියේ ම තවත් ඉංගිරිසි කතාකරන වෙල්ලාල දෙමළ ජාතිවාදියකු වූ සම්බන්ධන් සැරසෙන්නේ බටහිරයන්ගේ අනුග්‍රහයෙන් අනාගතයේ දී තවත් කොටි සංවිධානයක් බිහිකිරීමට ය. කොටි සංවිධානය බිහිකළ සම්බන්ධන්ලාගේ ගණයේ දේශපාලනඥයන් අදහස් කළේ කොටි සංවිධානය ලවා කොස් ඇට බාවාගැනීමට ය. ඔවුහු ආයුධ ගෙන කොටි සංවිධානයට එකතු නොවූහ. තමන්ගේ සුපුරුදු ජීවන රටාවෙන් ඈත් නොවුණු ඔවුහු කොටින්ට උල්පන්දන් දෙමින් තමන් වෙනුවෙන් ප්‍රභාකරන් හා ත්‍රස්තවාදීන් කඩේ යැවීමට උත්සාහ කළහ. එහෙත් ප්‍රභාකරන් මොවුන් වෙනුවෙන් කඩේ යෑමට සූදානම් නො වී ය. ඔහුගේ සටන වෙල්ලාල නායකයන්ට ද එරෙහි ව කරන ලද සටනක් විය. සාමාන්‍ය දෙමළ ජනතාව පීඩනයට ලක්කෙරුණේ ඊනියා සිංහල ජාතිවාදයකින් නොව වෙල්ලාලයන්ගේ කුලවාදයෙන් හා ප්‍රභූවාදයෙනි. කොටින් අතින් වෙල්ලාල නායකයන් යම් පිරිසක් ඝාතනය කෙරුණේ එබැවිනි. සම්බන්ධන් වැන්නෝ කොටි සංවිධානය ද සුරතල් කළහ. ඔවුන් කියන දෙය කළහ. සම්බන්ධන් කොටින්ගේ පාර්ලිමේන්තු නියෝජිතයා විය. ඔහු ඝාතනය නො කෙරිණි. කොටි සංවිධානයට එකතු නොවුණු සම්බන්ධන් තවත් කොටි සංවිධානයක් බිහිකිරීමට බටහිරයන්ගේ ආධාරයෙන් කටයුතු කරද්දී කොටි සංවිධානය වෙනුවෙන් ජීවිතය පරදුවට තබා කටයුතු කළ කේ පී, දයා මාස්ටර්, කරුණා අම්මාන් ආදීහු අද ආණ්ඩුව සමග එකතු වී දෙමළ ජනයාගේ සුබ සිද්ධිය සඳහා ක්‍රියා කරති. එපමණක් නොව සුසෙයි, තමිල්සෙල්වම් ආදීන්ගේ භාර්යාවෝ ද අද ආණ්ඩුවේ ගුණ වණති.

සම්බන්ධන් අද තම දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනය ඔස්සේ ආණ්ඩුවට යම් තර්ජනයක් කරයි. දෙමළ ජාතික සංධානය යනුවෙන් හැඳින්වෙන ඔහුගේ දේශපාලන සංවිධානය කොටින්ගේ පාර්ලිමේන්තු පක්‍ෂය විය. ඉන් අදහස් කරන්නේ එහි සියලු සාමාජිකයන් කොටින් වෙනුවෙන් කඩේ ගිය බව නො වේ. ඇතැම් මන්ත්‍රීවරු පසුව වුව ද කරුණු අවබෝධ කරගත්හ. එහෙත් සම්බන්ධන් ආදීහු එසේ නොවෙති. ඔවුන් අවදි කිරීමට නොහැක්කේ ඔවුන් බොරුවට නිදාගෙන ඇති බැවිනි. ඔහු අද ආණ්ඩුවට තර්ජනය කරයි. තම දේශපාලන පක්‍ෂයේ බෙදුම්වාදී ඉල්ලීම්වලට ප්‍රතිචාර දැක්වීමට ආණ්ඩුවට දින නියම කරයි. යාපනය දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රී ආසන සංඛ්‍යාව අඩුකිරීමට මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා ගත් නීත්‍යානුකූල තීරණය වෙනස්කරවීමට ඔහු උත්සාහ ගනියි. ඔහු ඒ සියල්ල යුක්තියුක්ත කිරීම සඳහා පසුගිය දිනවල පවත්වන ලද පළාත්පාලන මැතිවරණවලින් දෙමළ ජාතික සංධානය ලත් ජයග්‍රහණ යොදා ගනියි. ඒ අතර බීබීසියේ හතරවැනි නාලිකාව වූ චැනල් ෆෝ නම් ජඩමාධ්‍ය ගණිකාව ලංකාවට විරුද්ධව ගෙන යන ව්‍යාපාරයට සහාය දෙයි. ඒ ඔහු මෙන් නොව මානුෂික මෙහෙයුම්වල අවසාන කාලයේ දී කොටින් සමග සිට කොටි ඉතා කෲර ලෙස දෙමළ ජනයා මරා දැමූ ආකාරය සියැසින් දැක චැනල් ෆෝ නාලිකාවේ බොරුව හෙළිකරන ඔහුගේ ම පක්‍ෂයේ හිටපු මන්ත්‍රීවරයකු කියන කරුණු තුට්ටුවකටවත් මායිම් නොකරමිනි. ඉතා පැහැදිලිව සම්බන්ධන් වැන්නන් හා කොටින් සමහ ජීවත් වූ දෙමළ දේශපාලනඥයන් අතර වෙනසක් වෙයි. කොටින් සමග එක්වී ඔවුන් සමග ජීවත් වී ඔවුන් සමග සටන්කළ දේශපාලනඥයෝ (කරුණා අම්මාන් වැන්නෝ) ඔවුන්ට සම්බන්ධන්ලා උගන්වා තිබූ ආකාරයට දෙමළ ජනයාට අසාධාරණයක් වී ඇතැයි පිළිගනිමින් ඒ ඊනියා අසාධාරණයට එරෙහිව වැරදියට එහෙත් අව්‍යාජව කටයුතු කළ අය වූහ. ඔවුහු තම වරද දුටු විට ඒ පිළිගෙන අද ආණ්ඩු සමග එකතු වී කටයුතු කරති. එයට හේතුව ඔවුන් අව්‍ර්‍යාජව දෙමළ ජනයා වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීම ය. වැරදියට වුව ද ඔවුන් ආයුධ ගත්තේ ඔවුන්ට උගන්වා තිබූ ආකාරයට දෙමළ ජනයාට වී ඇතැයි කී අසාධාරණ නැතිකිරීමට ය. අද ඔවුන් දන්නා කරුණ නම් පොලිස් බලතල හෝ ඉඩම් පැවරීමේ බලතල ඉන්දීය ආකෘතිය අනුව පිහිටුවන ලද පළාත්සභාවලට අනවශ්‍ය බව ය. එමෙන් ම ඒ බලතලවලින් කිසි දිනෙක දෙමළ ජනයාට ප්‍රයෝජනයක් නොමැති බවත් ඔවුන් දන්නේ යැයි සිතමි.

එහෙත් සම්බන්ධන්ලා පොලිස් බලතල වෙනුවෙන් උගුර ලේරහ වන තුරු කෑ ගසති. ඔවුන් එසේ කරන්නේ සාමාන්‍ය දෙමළ ජනයා වෙනුවෙන් නොව තමන් වැනි ම වූ දෙමළ ජාතිවාදී ව්‍යාජ දේශපාලනඥයන් වෙනුවෙනි. පොලිස් බලතල අවශ්‍ය වනුයේ අවසාන වශයෙන් ගත්කල මහ ඇමතිවරුන්ට සුළු ඒකාධිපතිවරුන් වීමටත් අවසානයේ දී දෙමළ ඊළමකට පාර කැපීමටත් ය. සම්බන්ධන්ලා කිසි දිනෙක සිංහලයන්ගේ අවශ්‍යතාවලට කන් නොදුන්හ. ඔවුහු අඩුම තරමෙන් සිංහලයන්ට අවශ්‍යතා තිබෙන බවවත් සැලකිල්ලට නොගත්හ. ඔවුන් ඊනියා ජනවාර්ගික ප්‍රශ්නය වීිසඳීම යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ සිංහලයන්ට ඓතිහාසිකව, සංස්කෘතිකව හා ජනඅනුපාතිකව මෙරට හිමි තැන අහිමි කිරීමට ය. එහි දී ඔවුන්ට මෙරට සිටින වැලේ වැල් නැති කසිකබල් මාක්ස්වාදී ලිබරල්වාදී පශ්චාත්තපවාදී ආදී විවිධ වර්ගවල පඬියන්ගේ ද රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල ද සහාය ලැබෙයි. ආණ්ඩුව සිංහල ජනමතයට හා දෙමළ සාමාන්‍ය ජනමතය නියෝජනය කරන කොටින් සමග සිටි දේශපාලනඥයන්ගේ මතයට ගරුකරමින් පොලිස් බලතල ඉඩම් පැවරීමේ බලතල පළාත්සභාවලට නොපැවරිය යුතු ය. අප රට ආණ්ඩු කළ යුත්තේ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලටවත්, වැලේ වැල් නැති කසිකබල් දේශපාලන පක්‍ෂවලවටවත්, පඬියන්ටවත්, චැනල් ෆෝ නාලිකාවටවත්, බටහිරයන්ටවත්, ඉන්දියාවටවත්, සම්බන්ධන් වැනි දෙමළ ජාතිවාදීන්ටවත් අවශ්‍ය ආකාරයට නොවන බව අපි අවධාරණය කරමු. සම්බන්ධන්ලාට කුදගසා ගැනීමට කීම හැර වෙනත් විකල්පයක් ආණ්ඩුවට නැත.

මෙහි දී පඬියන් ද සම්බන්ධන්ලා ද කියනු ඇත්තේ දෙමළ ජනයාගේ වරම පසුගිය පළාත් පාලන ආයතනවල මැතිවරණවලට අනුව දෙමළ ජනතා සංධානයට හිමි වී ඇති බව ය. දෙමළ ජනයාගේ දේශපාලනය දන්නා කිසිවකු ඒ නිගමනයට නොපැමිණෙනු ඇත. දෙමළ ජනයාගේ දේශපාලනය හා ජාතිකත්වය ක්‍රියාත්මක වන්නේ උඩ සිට පහතට ය. ඔවුහු නායකයන් අනුව කටයුතු කරති. ඔවුන්ට නායකයන් වෙනස්කිරීමට නො හැකි ය. නායකයන් වෙනස් කෙරෙනුයේ තවත් නායකයන් විසින් මිස ජනතාව විසින් නො වේ. යම්කිසි අයූරකින් ප්‍රභාකරන් ජීවත්ව සිටිය දී මැතිවරණයක් තිබිණි නම් ඔවුන් ඡන්දය දෙන්නේ කොටින්ට ය. වෙල්ලාලයන්ගේ පීඩාවට ලක්වුණ ද ඔවුහු වෙල්ලාලයන්ට ම ඡන්දය දෙති. එසේ නොවීමට නම් ඩග්ලස් දේවානන්ද වැනි බලවත් නායකයන් සිටිය යුතු ය. ඩග්ලස් දේවානන්දට කයිට්ස් හා දුපත්වල බලයක් ඇත. එහි නායකයා ඔහු ය. කිලිනොච්චියේ නායකයා තවත් දෙමළ ජාතිවාදී නායකයකු වූ ආනන්ද සංගරී ය. ඔහු හා සම්බන්ධන් අතර ඇති ප්‍රධාන වෙනස සංගරී වඩා සියුම් හා උපක්‍රමශීලී වීම ය. දෙමළ ජනයාගේ ඡන්දය විකල්ප නායකත්වයක් නැතිකමෙන් දෙමළ ජාතිවාදීන්ට දුන් ඡන්දයක් මිස ඊළමක් හෝ බලය බෙදීමක් හෝ සඳහා දුන් ඡන්දයක් නො වේ. අද ආණ්ඩුව කළ යුත්තේ සම්බන්ධන්ලාට විකල්ප නායකත්වයක් උතුරු පළාතේ ඇති කිරීමට කටයුතු කිරීම ය. එය නොකළ හැක්කක් නො වේ. අවශ්‍ය වන්නේ දෙමළ ජනතාවගේ සැබෑ ප්‍රශ්න හඳුනාගත හැකි ඒ වෙනුවෙන් ඉදිරිපත්විය හැකි පිරිසක් නායකත්වයට පුහුණු කිරීම ය. එවිට දෙමළ ජනතාවට නැති ව්‍යාජ ප්‍රශ්නයක් ගැන කතාකරමින් සිංහලයන්ට හිමිතැන අහිමි කිරීමට උත්සාහ කරන සම්බන්ධන්ලාට චැනල් ෆෝ හැරෙන්නට වෙනත් සරණක් නැතිවනු ඇත. සම්බන්ධන් අද මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා යාපනය දිස්ත්‍රික්කයේ මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාව අඩුකිරීමට ගත් ව්‍යවස්ථානුකූල තීන්දුවට විරුද්ධව ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රීය විරෝධයක් මතුකිරීමට උත්සාහ ගනියි. ඔහු කියන ආකාරයට තවමත් ජනතාව යාපනයට පැමිණෙමින් පවතියි. එබැවින් මේ අවස්ථාවේ දී තීරණ ගැනීම නුසුදුසු යැයි ඔහු කියයි. එහෙත් මේ සුදුසු අවස්ථාවක් ගැන ව්‍යවස්ථාවෙහි සඳහන් නො වේ. එසේ සඳහන් ව තිබුණත් ඒ පිළිබඳ තීරණය ගත යුත්තේ සම්බන්ධන් හෝ සංගරී හෝ නො වේ. මොවුන්ගේ වෑයම ඔවුන්ට නැති බලයක් පාර්ලිමේන්තුවේ නියෝජනය කිරීම ය. සම්බන්ධන්ලා රාමනාදන්ලාගේ කාලයේ සිට ම ඉංගිරිසින්ගේ උපකාරයෙන් කළේත් දැන් කිරීමට තැත්කරන්නේත් ඔවුන්ට නැති බලයක් සංඛ්‍යාත්මක ප්‍රයෝග (ජිල්මාට්) ඔස්සේ ව්‍යවස්ථාදායකයේ අත්පත් කරගැනීම ය. සම්බන්ධන් උත්සාහ කරන්නේ ආපසු චෙල්වනායගම් යුගයට ගොස් ප්‍රභාකරන් කෙනකු බිහිකර බෙදුම්වාදී දේශපාලනය නැවත ඇතිකිරීමට ය. එහෙත් ඔහු දැනගත යුතු කරුණ නම් නන්දිකඩාල් කලපුවේ ඒ දේශපාලනය ගිල්වා ඇති බව ය. හමුදා මෙහෙයුම් යනු ද දේශපාලනය මිස අනෙකක් නො වේ. හමුදා මෙහෙයුම්වලින් පරාජය වූ දේශපාලනයටවත් දහතුන්වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ඇතුළු ඒ දේශපාලනයෙහි ඊනියා විසඳුම්වලටවත් ආපසු යා නො හැකි ය. පඬියන්ගේ බසින් කියන්නේ නම් පශ්චාත් යුද සමයෙහි දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනය වලංගු නැත. ඒ පරාජය වී අවසන් ය.