Main Logo

Friday, 24 January 2014

The Mahavamsa phobia


According to learned opinion Mahavamsa was written in the fifth century by a Bhikku named Ven. Mahanama. Mahavamsa may not be the most authoritative book on history in the western tradition, but it is definitely the most hated book on history by the Tamil separatists, and in general the anti Sinhala Buddhist activists. Mahavamsa is a history book though not in the tradition of western knowledge after the fifteenth century, where they attempt to separate different disciplines. In the old Sinhala tradition history was not separated from knowledge of other disciplines such as Dhamma. The Samadhi statue in Anuradhapura is mainly for worshipping but it is a work of art as well. This feature was not confined to Sinhala Buddhist culture but could be seen in Hindu temples, and paintings in Vatican. It was only after the Greek Judaic Christian (GJC) Chinthanaya became the dominant Chinthanaya in the sixteenth and seventeenth centuries that an attempt was made to separate disciplines from one another.

The concept of separation of state from religion was introduced in the west after the GJC Chinthanaya became the dominant chinthanaya but all these separations were only in name as the underlying chinthanaya would never allow for such separation. Thus English state is not separated from the Anglican Christian religion and to date the king or the queen of England remains the head of state as well as the church. In all the western countries the state is associated with some denomination of Christianity though the western pundits would not accept it. When the American President takes his oath he keeps his hand on a copy of the Bible and not on a copy of Dhammapada or Quran or Bhagawath Githa. The whole of western knowledge is based on GJC Chinthanaya and that knowledge is Christian from A to Z.

However, the western pundits and of course their imitators here, would claim that the western knowledge is objective and that the state should be separated from religion. They pretend it to be so in the western countries in order to propagate the view that knowledge other than western science, which covers the entire spectrum from Astronomy to Literary Criticism to Political Science to Zoology, is myth. They would demand that the Sri Lankan state should be separated from Buddhism or Buddha Sasana and that in Sri Lanka Buddhism has become the state religion forgetting conveniently that in England Anglican Christianity is the state religion. The western knowledge is basically to maintain the hegemony of Judaic Christian culture, condemning other systems of knowledge as myths.

Mahavamsa is not a pure history book and no Sinhala Buddhist brought up in the tradition of Sinhala Buddhist culture will ever claim that it is only a book of history written attempting to follow the GJC tradition of so called separation of disciplines. However, Mahavamsa is not a book belonging to Thripitaka (the three baskets) and neither could it be considered as the fourth pitaka. However it is an important book in Sinhala Buddhist culture just as much the Jathaka Potha is. There have been other records of history (the Sinhala Buddhists have no problem in admitting that there are other “histories” (not versions of one history) as well). Recently a book called “Vargapurnikava” has surfaced giving a history from the point of view of the Yakshas. Unfortunately these are not reported in the English media and very often I find that English speaking people in Sri Lanka are in the dark with respect to knowledge on Sinhala Buddhist culture. Though there are various histories of Sri Lanka the Mahavamsa history had been  accepted by the learned Bhikkus when the English administrators especially from the civil service turned their attention to Sri Lankan history.

Thus English administrators such as Codrington and Turnour treated Mahavamsa as the book on history of Sri Lanka and most of the historians brought up in the western tradition followed them when studying Sri Lankan history. It is the English who made Mahavamsa a history book and not the Sinhala Buddhists nor Ven Mahanama Thero who wrote the book for the “hudi jana pahan sanvegaya” (serene joy and emotion of the pious as translated by Turnour). The important fact in this regard is that as far as history of Sri Lanka is concerned is that there is no book in Tamil or Sanskrit (Pure Thamilians would object to this reference to Sanskrit) in the Tamil tradition. The only book that is found in Tamil is Yalpanam Vaipava Malai that had been written as the fulfillment of an assignment given by the Dutch to a Tamil Mudaliyar in Jaffna. If there was a history written by the Tamils the English civil servants would not have spared it as the English were pro Vellala in their administration. The English who wanted the Ramanathan family to be the leading family in Sri Lanka would have gladly translated a Tamil history of Sri Lanka if they could find one. The Dutch assigned the Mudaliyar to compile a history of Sri Lanka in order to deprive the Sinhala kings the eastern coast, which had been leased to them by the latter. If the English came across a Tamil history they would have accepted that as the “authentic” history of Sri Lanka as the Tamils led by the English educated Tamils who did not fight against the English were favoured by the colonialists.

The English had no alternative but to consider Mahavamsa history as the history of Sri Lanka as the vast number of inscriptions and archeological evidence seemed to support the contents therein. Of course there are some discrepancies (internal contradictions) regarding the periods of some kings before Devanampiya Tissa but that does not make Mahavamsa a myth. These contradictions can be resolved with the aid of books such as Vargapoornikava and some inscriptions that have been found recently. Mahavamsa has been written relative to Sinhala Buddhist culture and is the viewpoint of Mahavihara. One does not need to hide the fact that the Mahavamsa had been written with the objective of protecting Buddhism of the third council (Sangayana) headed by Moggaliputta Tissa Maha Thera. One could call this particular Buddhism, Ashokan Buddhism if one wishes.

The Mahavamsa has to be read together with the commentaries written by Ven. Buddhaghosha Thera, and they should not be dissociated from each other. Both have been written in Pali originally and Sinhala scholars such as Kumaratunga Munidasa were of the opinion that it was not in the best interests of Sinhala Language to say the least. The Theravada Buddhism of the third council had come under criticism by Madhyamikavada founded by Nagarjunapada after the second century and the Andra Pradesh centre of the tradition of Ashokan Buddhism had declined by the fifth century. It is clear that the Theravadins of Andra Pradesh and Mahavihara in Anuradhapura had wanted to make sure that the Buddhism of the third council prevailed at least in Sri Lanka, and Mahavamsa and the commentaries attributed to Ven. Buddhaghosha Thera were basically the result of that objective. Mahavamsa is in a way, as much as the commentaries, belongs to the combined Andra Pradesh - Mahavihara tradition, these two centers being the strongholds of what may be called Ashokan Buddhism of the ancient world. In that sense one could see a Dravidian tradition in Mahavamsa. It is said that both Mahanama Thera and Buddhaghosha Thera were of Dravidian stock.


The Mahavamsa is the only ancient source in Sri Lanka that refers to Tamil and other Dravidian elements, and if not for these references there is no way to claim any presence of Tamils in the country even on a temporary basis as invaders, scholars etc. Of course, Mahavamsa establishes the Sinhala Buddhist prominence (not dominance) in the country as far as the Ashokan Buddhism is concerned, which cannot be discarded however much one hates that fact. Abhayagiriya was not a Mahayana abode as some seem to believe but unlike Mahavihara it kept its doors open to other Buddhisms as well. Naturally the Mahavihara did not like the Abhayagiriya tradition knowing very well what happened in Andra Pradesh and objected to Theravada as practiced by the Abhyagiriya Bhikkus. The Mahavamsa phobia of the non Sinhala Buddhists is baseless and if at all it is the Sinhala Buddhists who do not entirely subscribe to Ashokan Buddhism who should find fault with this great book that is called the great chronicle in English.   


Nalin De Silva

24-01-2014

Wednesday, 22 January 2014

අහෝ නිවුටන් නොදිටි හිරු බුද


සම්මානිත මහාචාර්ය ඩී එස් සී උපාධිධාරී අශෝක අමරතුංග මහතාගේ ජනවාරි පළමුවැනිදා ලිපියට අපේ අවධානය තවමත් යොමුවෙයි. ඒ මහතාගේ ජනවාරි අටවැනිදා ලිපිය අපි පසුව සළකා බලමු. පළමුවැනිදා ලිපියෙහි ඒ මහතා අවිනිශ්චිතභාවය යන්න සඳහා යොදාගත් ඉංගිරිසි වචනය වූයේ ඉන්කන්සිස්ටන්සි (inconsistency)   යන්න ය. එය හුදු වැරදීමක් නොව ඒ මහතා ඒ වචනවල තේරුම නිසි ලෙස නොදැන යොදාගත්තකි. ඒ බව තහවුරු වන්නේ ඒ මහතා සිද්ධාන්ත යන්න ද යොදාගෙන ඇති ආකාරයෙනි. ඔහු ඒ සඳහා ඉංගිරිසියෙන් කියන්නේ ෆැක්ට්ස් (facts)  යන්න ය. එහෙත්  සිද්ධාන්තය යන්නට පාරිභාෂික ශබ්දමාලාවල යොදා ගන්නේ තියරි (theory) යන්න ය. මලලසේකර ශබ්ද කෝෂයෙහි ද තියරි යන්නට සිද්ධාන්තය, න්‍යාය, මතය, වාදය යන වචන දී ඇත.

ෆැක්ට් යන්නට මලලසේකර ශබ්ද කෝෂය දී ඇත්තේ කරුණ, තතුව, සිද්ධිය, තොරතුරු, දත්තය, යථාව, ඇත්ත යන්න ය. පාරිභාෂික ශබ්දමාලාවල ෆැක්ට් යන්නට පරිසිද්ධිය, සිද්ධිය, සතුට, කරුණ, ප්‍රමිතිය යන්න ය. එහෙත් මේ කිසිවක ෆැක්ට් යන්නට සිද්ධාන්තය යන්න යොදා නොගැනෙයි. අප ශබ්දකෝෂවල හෝ පාරිභාෂික ශබ්දමාලාවල වහළුන් විය යුතු යැයි මම නො කියමි. තියරී යන්න වෙනුවට මා යොදා ගන්නේ ප්‍රවාදය යන්න ය. එය වාදය යන්නට වඩා ප්‍රබල ය. අපේ ප්‍රවාද යන්න ද යොදා ගැනෙන්නේ ඒ අර්ථයෙනි. සියළු ප්‍රවාද අපේ නිර්මාණ වෙයි. ජනප්‍රවාද යනුවෙන් හැඳින්වෙන්න ජනතාව අතින් නිර්මාණය වෙයි. අද ව්‍යවහාරය අනුව විද්‍යාඥයන් ශාස්ත්‍රඥයන් ආදීන් විසින් ප්‍රවාද නිර්මාණය කෙරෙයි. 

ෆැක්ට් යන්නට සුදුසු එක් සිංහල වචනයක් නැත. එයට හේතුව සිංහලයන්ට ඊනියා ෆැක්ට්ස් නොතිබීම ය. ෆැක්ට් යනු  කිසිසේත් ම සිද්ධාන්තය නම් නො වේ. කාලෝ ෆොන්සේකා මහතා කියා ඇති පරිදි නම් මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ මහතාට අනුව ෆැක්ට් යනු සිංහලෙන් ඉන්ද්‍රිය ගෝචර ප්‍රත්‍යක්‍ෂ වෙයි. මෙහි ඉන්ද්‍රිය යනු පංචෙන්ද්‍රිය බව පැහැදිලි ය. එහෙත් මනස නොමැතිව හුදු පංචෙන්ද්‍රියයන්ගෙන් පමණක් ප්‍රත්‍යක්‍ෂ ඇති නො වෙයි. අනෙක් අතට බටහිර සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයෙහි දී පංචෙන්ද්‍රිය නොමැතිව මනසෙන් පමණක් ප්‍රත්‍යක්‍ෂ ඇති නො වෙයි. අපි ප්‍රත්‍යක්‍ෂ ගැන පසුව තවදුරටත් සාකච්ඡා කරමු. 

එසේ වුවත් දැනට කිවයුතු යුතු දෙයක් වෙයි. ෆැක්ට් යනු තනි සිද්ධියකට හෝ සිද්ධි කිහිපයකට සීමාවෙයි. එය පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර වෙයි. එහෙත් සිද්ධාන්තයක් එසේ නො වේ. එය සිද්ධි රාශියක් තේරුම් කරදීමට යොදා ගැනෙයි. තියරි යන්න සඳහා සිද්ධාන්තය යන්න යොදාගෙන ඇත්තේ එබැවිනි. නටුවෙන් ගිළුහුණු පොල් ගෙඩි පොළොවට වැටීම පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර ප්‍රත්‍යක්‍ෂ වෙයි. කිසිම ප්‍රත්‍යක්‍ෂයක් සංකල්පයකින් ස්වායත්ත නොවන බව සඳහන් කළ යුතු ය. ඉහත සඳහන් උදාහරණයෙහි පොල් ගෙඩිය, පොළොව, වැටීම ආදිය සංකල්ප වෙයි. මේ සංකල්ප ද බොරු ය. එහෙත් ඒ අඩුම තරමෙන් පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර වන බොරු වෙයි. සියළු සංකල්ප බොරු වෙයි.

පොළොවට එසේ පොල් වැටෙන්නේ ගුරුත්වාකර්ෂණ බලය නිසා යැයි නිවුටන් කතාවක් ගෙතුවේ ය. එය, එනම් ගුරුත්වාකර්ෂණ බලය, පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර නො වේ. සම්මානිත (සේවාර්ජිත) මහාචාර්ය අමරතුංග මහතා ගුරුත්වාකර්ෂණ බලය  දැක ඇත් ද? ස්පර්ශ කර ඇත් ද? සිපගෙන ඇත් ද? එහි රසය දන්නේ ද? එහි ශබ්දයක් අසා ඇත් ද? එය නිවුටන්ගේ මනසෙහි ඇතිවුණු මනස්ගාතයක් පමණකි. ගුරුත්වාකර්ෂණ බලය යන්න වියුක්ත ප්‍රයවාදයකි. එය පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර නො වෙයි.    

බටහිර විද්‍යාඥයන් නිර්මාණය කරන ප්‍රවාද පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර නොවන වියුක්ත කතන්දර ය. පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර වන සියළු ප්‍රත්‍යක්‍ෂ බොරු වන අතර පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර නොවන වියුක්ත ප්‍රවාද (කතන්දර) පට්ටපල් බොරු වෙයි. මේ පට්ටපල් බොරු නිර්මාණය වන්නේ ග්‍රීක යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනයෙහි ය. මෙරට ඊනියා විද්‍යාඥයන්ට ඇත්තේ වෙනත් චින්තන ය. එෙ වෙනත් චින්තන ඇති අයට ග්‍රීක යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනයෙහි වියුක්ත කතන්දර හෙවත් බොරු නිර්මාණය කිරීමට නො හැකි ය. මෙරට විද්‍යාඥයන් යැයි කියාගන්නන් අතර හරිහමන් බටහිර විද්‍යාඥයකු නොමැත්තේ එබැවිනි.

අමරතුංග මහතා ඉහත සඳහන් සියල්ල අනන් මනන් යැයි කීමට ඉඩ ඇත. ඒ එකකින්වත් බටහිර විද්‍යාව පට්ටපල් බොරුවක් යැයි ඔප්පු නොවන බව කියනු ඇත. එහෙත් ඉන්ද්‍රිය ගෝචර නොවන වියුක්ත කතන්දර (ප්‍රවාද) පට්ටපල් බොරු නොවන්නේ නම් වෙන කුමක් දැයි අමරතුංග මහතා පවසන්නේ ද? ඒ කෙසේ වෙතත් මා ඉහත සඳහන් දේ සඳහන් කළේ අමරතුංග මහතා එතරම් පරෙස්සමකින් තමන් කියන ලියන දේ හදාරා නොමැති බව පෙන්වීමට ය. අප කලින් ද කියා ඇති පරිදි ඒ මහතා වෙනත් ඊනියා උගතුන් හා විද්‍යුත් මාධ්‍යයෙහි නිවේදක නිවේදිකාවන් මෙන් ම වචනවල තේරුමවත් නොදැන අනෙක් අයට වචනවලින් දමා ගසයි. බොහෝ දෙනා ද වචන ගැන එතරම් තැකීමක් නොකරන බැවින් අමරතුංග මහතා වැන්නන්ට ගැලවී යෑමේ අවස්ථාව උදාවෙයි. 

අමරතුංග මහතාට අනුව කාන්ට් කියන්නේ යම්කිසි විශ්වාසයක් ඔහු (අමරතුංග මහතා) සිද්ධාන්ත යනුවෙන් හඳුන්වන  ෆැක්ට්ස් සමග එකඟ වේ නම් එය දැනුම ලෙස පිළිගැනෙන බව ය. දැනුම යන්නට විවිධ අය විවිධ අර්ථකථන කර ඇත. කාල් පොපර නම් බටහිර විද්‍යාවේ දාර්ශනිකයාට අනුව අසත්‍යකරණයට ලක්කළ හැකි දේ බටහිර විද්‍යාවට අයත්වන අතර අනෙක් සියල්ල මිථ්‍යා ය. මේ සියළු අර්ථකථන අතර අප කාන්ට්ගේ අර්ථකථනය තෝරාගන්නේ ඇයි?  මා දන්නා බුදුදහමට අනුව සියළු දැනුම සංකල්පීය වෙයි. සංකල්පීය දැනුම ශූන්‍ය වෙයි. එනම් පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර ප්‍රත්‍යක්‍ෂ ද ඇතුළු සංකල්පීය දැනුම බොරු වෙයි. මා බුදුදහම අගය කරන්නේ දැනුම නැතිකිරීමට එයින් අනුබලයක් ද ලැබෙන බැවිනි. 

අපි අමරතුංග මහතාගෙන් ඉතා කෙටි සරල ප්‍රශ්නයක් අසමු. කාන්ට්ගේ අර්ථකථනය, අවශ්‍ය නම් කාන්ට්ගේ දැනුම පිළිබඳ නිර්වචනය දැනුමක් ද? ඒ දැනුමක් බව පෙන්වන්නේ කෙසේ ද? ඒ සඳහා අපට කාන්ට්ගේ අර්ථකථනය (නිර්වචනය), යොදාගත නො හැකි ය. එසේ යොදාගැනීම හොරාගෙ අම්මගෙන් පේන ඇහීමකටත් වඩා අන්තවනු ඇත. කාන්ට්ගේ අර්ථකථනය දැනුමක් බව නොපෙන්වා අප අනෙක් ඊනියා විශ්වාස දැනුම් බව පෙන්වීමට කාන්ට්ගේ අර්ථකථනය යොදාගන්නේ කෙසේ ද? කාන්ට්ගේ අර්ථකථනය දැනුමක් නො වේ නම් අප යමක් දැනුමක් බව පෙන්වීමට එය යොදාගන්නේ කෙසේ ද? 

මේ ප්‍රශ්න අපට දිගින් දිගට ම ඇසිය හැකිය. දැනුම යනු කුමක් දැයි නිර්චනය කිරීමට යම් නිර්ණායක ඉදිරිපත් කළ යුතු ය. ඒ නිර්ණායක දැනුමක් ද නැත් ද යන්න තීරණය කිරීමට අප කිනම් නිර්ණායක යොදාගන්නේ ද? අපට ඒ සඳහා කලින් නිර්ණායක ම යොදාගත නොහැක්කේ එවිට දැනුම යන්න කුමක් දැයි තීරණය කරන්නේ ඒ දැනුමෙන් ප්‍රකාශ කෙරෙන නිර්ණායක ම යොදාගෙන බැවිනි. අප වෙනත් නිර්ණායක යොදාගන්නේ නම් එවිට ඒ වෙනත්  නිර්ණායක දැනුම බව තීරණය කරන්නේ කෙසේ දැයි ප්‍රකාශ කළ යුතු වෙයි. දැන් පඹගාලක පැටලී ඇත්තේ කාන්ට් ද අමරතුංග මහතා ද නැත්නම් දෙදෙනාම ද? 

මෙය බටහිර දැනුමේ ඇති මූලික ප්‍රශ්නයකි. නිර්වචනවලින් ඇරඹෙන ඕනෑම දැනුම් පද්ධතියක මේ ගැටළුව ඇත. ඒ ගැටළුව අන් කිසිවක් නොව මුල් නිර්වචනයට නිරවචනයක් දෙන්නේ කෙසේ ද? මුල් නිර්වචනයේ නිර්වචනය කුමක් ද? බටහිර ග්‍රීක යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනයේ පටන්ගැන්මක් ඇත. එහෙත් ඒ පටන්ගැන්ම ප්‍රශ්න කරන විට ගැටළු ඇතිවෙයි. එහි දී බටහිර ග්‍රීක යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනය ඉදිරිපත් කරන විසඳුම වනුයේ මුල් හේතුව හෝ මුල් නිර්වචනය හෝ නිර්වචනය නොකරන ලද්දක් සේ සැලකීම ය. බටහිර ග්‍රීක යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනය ඇතුළු ඕනෑම රේඛීය චින්තනයක මේ දුර්වලකම දැකිය හැකි ය. ආබ්‍රහිමික ආගම්වල මැවුම්කරුවාණන් අර්ථ නොදැක්වෙන්නේ ද රේඛීය දැනුම් පද්ධතියක මූල හේතුව තේරුම් කිරීමට, අර්ථදැක්වීමට නොහැකි බැවිනි. එය විශ්වාසයකි.  

උදාහරණයක් ලෙස රේඛීය චින්තනයක් මත පදනම් වූ බටහිර යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි තලයක් සරල රේඛා ඇසුරෙන් හෝ ලක්‍ෂ්‍ය ඇසුරෙන් හෝ නිර්වචනය කළ හැකි ය. එමෙන් ම සරල රේඛාවක් ලක්‍ෂ්‍ය ඇසුරෙන් නිර්වචනය කළ හැකි ය. එහෙත් ලක්‍ෂ්‍යයක් නිර්වචනය කරන්නේ කෙසේ ද? එය සරල රේඛා, තල ආදිය ඇසුරෙන් නිර්වචනය කළ නොහැක්කේ සරල රේඛා හා තල නිර්වචනය කිරීමට ලක්‍ෂ්‍යය යන සංකල්පය යොදාගෙන ඇති බැවිනි. බටහිර  යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතිය මෙහි දී කරන්නේ ලක්‍ෂ්‍යය යන්න අර්ථනොදක්වන ලද සංකල්පයක් ලෙස ඉදිරිපත් කිරීම ය! මා මේ පිළිබඳ ව අපේ ප්‍රවාද ලිපි පෙළ ආරම්භයේ දී ලියා ඇති නමුත් අමරතුංග මහතාට ඒ විෂය වී ඇති බවක් නො පෙනෙයි.     

ඒ කෙසේ වෙතත් අමරතුංග මහතා මගෙන් ඉල්ලන්නේ බටහිර විද්‍යාව පට්ටපල් බොරු බවට ඊනියා ෆැක්ට්ස් ඉදිරිපත් කරන ලෙස ය. අපි දැන් අමරතුංග මහතා කියන මගේ විශ්වාසය සලකමු. ඔහු කියන ආකාරයට ඒ විශ්වාසය අන් කිසිවක් නොව බටහිර විද්‍යාව පට්ටපල් බොරු බව ය. එනම් බටහිර විද්‍යාවේ වියුක්ත ප්‍රවාද (වියුක්ත කතන්දර) පට්ටපල් බොරු බව ය.  ඊනියා ෆැක්ට්ස් යනු පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර ප්‍රත්‍යක්‍ෂ ය. අමරතුංග මහතා ඉල්ලන්නේ බටහිර විද්‍යාවේ වියුක්ත ඉන්ද්‍රිය ගෝචර නොවන කතන්දර (අවශ්‍ය නම් ප්‍රවාද) බොරු බවට ඉන්ද්‍රිය ගෝචර ප්‍රත්‍යක්‍ෂ ඉදිරිපත් කරන ලෙස ය. මෙහි ඉන්ද්‍රිය ගෝචර යන්නෙන් පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර වීම යන්න අදහස් කෙරෙන බව අවධාරණය කළ යුතු ය. 

බටහිර විද්‍යාවේ ප්‍රවාද පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර නො වේ.  දැන් ප්‍රශ්නයක් වෙයි. බටහිර විද්‍යාවේ පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර නොවන ප්‍රවාද බොරු ය යන්න පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර වන ප්‍රත්‍යක්‍ෂ (ඊනියා ෆැක්ට්ස්) සමග එකඟවන බව පෙන්වන්නේ කෙසේ ද? අපට එක් පැත්තකින් ගුරුත්වාකර්ෂණ ප්‍රවාදය වැනි පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර නොවන කතන්දර වෙයි. අනෙක් පැත්තෙන් පොල් ගෙඩි වැටීම වැනි පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර ප්‍රත්‍යක්‍ෂ (ඊනියා ෆැක්ට්ස්) වෙයි. ගුරුත්වාකර්ෂණ ප්‍රවාදය බොරු ය යන්න පොල් ගෙඩි වැටීම වැනි පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර වන ප්‍රත්‍යක්‍ෂ සමග එකඟ වන බව පෙන්වන්න යැයි කාන්ට්ගේ නාමයෙන් අමරතුංග මහතා ඉල්ලා සිටියි. 

පොල් ගෙඩි වැටීම පමණක් නොව සූර්යයා වටා බුධ වැනි ග්‍රහ වස්තූන්ගේ චලිතය ද තේරුම් කෙරෙන්නේ ගුරුත්වාකර්ෂණ ප්‍රවාදය මගිනි. නිවුටන්ගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ ප්‍රවාදයට අනුව සියළු ග්‍රහ වස්තු සූර්යයා වටා අචල ඉලිප්සවල චලනය විය යුතු ය. එහෙත් බුධ ග්‍රහයා එලෙස අචල ඉලිප්සයක චලනය නොවන බව අමරතුංග මහතා දන්නේ දැයි නො දනිමි. කෙසේ වෙතත් බුධ ග්‍රහයා පමණක් නොව කිසිම ග්‍රහ වස්තුවක් සූර්යයා වටා අචල ඉලිප්සවල චලනය නො වෙයි. නිවුටන්ගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ ප්‍රවාදය සත්‍ය නම් ග්‍රහ වස්තු සූර්යයා වටා අචල ඉලිප්සවල චලනය විය යුතු ය. එහෙත් ඒ එසේ නො වේ. බුධ ග්‍රහයා සම්බන්ධයෙන් බටහිර විද්‍යාඥයන් ඒ බව දන්නේ බොහෝ කලක සිට ය. ඉන් කියැවෙන්නේ නිවුටන්ගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ ප්‍රවාදය සත්‍යයක් ය යන්න පචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර ප්‍රත්‍යෂ සමග එකඟ නොවන බව ය. අමරතුංග මහතා ඉන් ලබාගන්නා නිගමනය කුමක් දැයි දැනගනු කැමැත්තෙමි. 


නලින් ද සිල්වා

2014-01-22

Who is interested in human rights?


The “Irida Divaina” of 19th January announced with banner headlines that the mask worn by USA has dropped, and it is very likely that the good translators at the American Embassy in Sri Lanka would have brought it to the notice of the officials in the embassy who are “committed” to human rights. It may be that the embassy is not concerned of news items reported in the Sri Lankan press, especially of the “vernacular” Sinhala as these are mostly read by Sinhala Buddhists. Why should the super power be concerned of what the Sinhala Buddhists think of the American policy? The embassy it appears has ignored the news item, and no media has bothered to ask the spokesperson of the embassy to respond to it. However, it is an important news item for the Sinhala Buddhist human rights violators and the Sri Lankan government.

In essence what the “Irida Divaina” has said was that the American government would withdraw the resolution that is intended to be brought before the Geneva human rights council provided that the Sri Lankan government would implement the following among others. Devolution of all powers including land and police powers as per the thirteenth amendment to the Northern and Eastern Provinces, Release land in the Northern Province, Hold an independent investigation of all officers in the armed forces who have alleged “war crime” charges against them, To allow the NGOs and media to work without any obstacles within the country and To indict the tigers in custody or to release them.

I do not want to analyze these demands, and it is reported that the government has rejected all of them as they should have been. The demands are political and a threat to the national security as the Sri Lankan government has apparently realized. However, what is interesting is that according to the “Irida Divaina” the American government is prepared to drop the charges of human rights violations if the Sri Lankan government accedes to the American demands. These charges on human rights violations would naturally include those on so called war crimes, and what it implies is that the west especially England and USA are using human rights as a political weapon. This is not something unknown, and unlike the “pundits” and enlightened people of various fora we yakkos knew always that human rights are used by the western countries led by England and USA against countries in Asia and Africa, in order to maintain the hegemony of the Judaic Christian culture.

The England led west has been using the Tamils, previously the English educated Tamil Vellalas, at present the dispersed Tamils in the west against the Sinhala people, especially the Sinhala Buddhists.  The NGO pundits and the UNP, JVP opposition join the west in this exercise either directly or indirectly. What the west wants is an autonomous Eastern Province and a Northern Province controlled by the dispersed Tamils in the west, and as far as the former is concerned TNA is only a tool in this whole exercise. The TNA or their predecessors were only proxy of the LTTE in the parliament and the role that the west wants the TNA to play in the parliament and the provincial councils is similar. The TNA for all purposes is the proxy of the dispersed Tamils in the west, and the Samapnthan, Wigneswaran and Sumanthiran thrithva (trio) can hold on to the leadership of the party only if they carry out orders from the dispersed Tamils.
The moment that the west and the dispersed Tamils lose faith in the thrithva they will be replaced by another thrithva in the form of Ananthi, Premachandran and Sridharan. The NGO pundits in Sri Lanka have also gradually turning to politics from being good samaritans interested in peace and human rights. They probably know with the west that human rights is beginning to lose all the attractions with the government of Sri Lanka flatly refusing to be fooled by western strategies.

The pundits writing on behalf of NGOs, most of whom are non Sinhala Buddhists, are now agitating again for so called international pressure on the government of Sri Lanka to implement the thirteenth amendment and devolve more and more power to the Northern and Eastern Provinces. The government correctly appears to believe that there is no ethnic problem in the country. The President has said this, may be in different words but it is the general opinion among the Sinhala people, especially among the Sinhala Buddhists as well. It is not that the latter formed its opinion after the government, but a case of the government getting the cue from the public. As we have said often Sinhala nationalism is bottom up and the leaders and opinion leaders take the cue from the masses.

Strictly speaking there are no opinion leaders in the Sinhala society, as the latter are only the mouth pieces or the writing arms of the general public. This is something that the western educated NGO pundits among the Sinhalas, most of whom are non Buddhists fail to grasp. Bandaranaikes had to implement what the Sinhala people wanted and even in the case of Bhikkus they put down the essence of Sinhala Buddhist thinking into words. As far as the Sinhala majority are concerned there is no ethnic problem in the country and Sri Lanka is not a so called multi cultural society. The Sinhala majority consider Sri Lanka as a Sinhala Buddhist country where the others of different culture also live without losing their cultural identity. It is this opinion that the so called opinion leaders echo and not the other way around.

Of course the Sinhala majority may not know the intricacies of cultural domination but they understand it intuitively. Few months ago I had the opportunity to say in public that the western science is “pattapal boru” (blatant lies), and the response I got from the public was revealing. The middle class professionals who have been exposed to western “higher education”, whatever it means, criticized me for what I had to say and the way I said them. However, the so called common man whom I meet in my travels around the country,  was very appreciative of not only what I said but the way I said and somebody (an unknown person) told me I spoke for the “gama”. These people may not have heard of Newton and Einstein and would be considered as uneducated by the so called professionals, but in their hearts they know that western knowledge is oppressive. 

Similarly they know that there is no ethnic problem in the country and we have been a Sinhala Buddhist country for more than two thousand years whether that concept had been formulated or not long time ago. It is not something that Anagarika Dharmapala invented but an idea he borrowed from the Upasaka Upasika (untranslatable words peculiar to Sinhala Buddhist culture)  in the country. There are no multi cultural countries anywhere in the world, England being the supreme example for a Christian country. The English have been so successful in maintaining their Christian culture, not to be confused with the declining of Church attendance on Sundays, that the entire world education is now almost part of the English culture. It is those who are exposed to this education especially in the Advanced Level classes and in the universities who cannot understand that the education that they have received is English Christian and fortunately the ordinary Sinhala people have nothing to learn from them. What the NGO non Sinhala Buddhist pundits who clamor for “international pressure” is that the majority of Sinhala Buddhists, unlike the “educated” are not scared or threatened by such demands. The Sinhala people know their onions when it comes to culture and domination, and unlike the English they have not pushed their culture through the throats of people of other cultures and hence not bothered by the accusations against them by the England led west nor those in Sri Lanka dominated by the west.


Nalin De Silva

22-01-2014


Sunday, 19 January 2014

වස විස, බටහිර විද්‍යාව හා සිංහලකම – 2


සිංහල වෙදකම, ගොවිකම, බටහිර කෘෂිකර්මයේ වස විස ආදිය ගැන අවුරුදු විසිපහකට අධික කාලයක් තිස්සේ මෙරට සාකච්ඡාවට බඳුන් වී ඇති නමුදු එය සමාජයේ පිළිගැනීමකට ලක් නොවීමට ප්‍රධාන හේතුව බටහිර විද්‍යාවේ ආධිපත්‍ය ය. බටහිර විද්‍යාවේ ආධිපත්‍යට එරෙහිව කෙරෙන විවේචනය කිසිවකුගේවත් අවධානයට යොමු නොවිණි යැයි කීම අතිශයෝක්තියක් නො වේ. එහි දී දෙමළ ත්‍රස්තවාදයෙහි බලපෑම ද අධික වූයේ බොහෝ දෙනාට වෙනත් කරුණක් ගැන සිතීමට පවා අවකාශයක් නොවූ බැවිනි. දෙමළ ත්‍රස්තවාදය පැරදවීමේ දී ද අපට එරෙහි වූ ප්‍රධාන කරුණක් වූයේ බටහිර විද්‍යාව ප්‍රමුඛ බටහිර දැනුම ය. බටහිර ඊනියා යුද්ධ විශේෂඥයන් ඇතුළු පඬියෝ කොටි ත්‍රස්තවාදීන් පැරදවීමට නොහැකි යැයි අපට කීවෝ ය. බටහිර දැනුම ඉදිරියේ වැඳ වැටෙන මෙරට සරසවි ඇදුරන් රාජ්‍ය නොවන බැළයන් ඇතුළු සියළු ආකාරවල පුස්සෝ හා නිවටයෝ බටහිර දැනුම් ආධිපත්‍යයේ මහිමයෙන් තම ඊනියා පඬිබවට මුවා වී බටහිර මත පුනරුච්චාරණය කළහ. එහෙත් මොවුන්ගේ හිස් බව ඒත්තු ගන්වමින් වීරෝදාර රණවිරුවෝ ජනාධිපතීතුමාගේ දේශපාලන නායකත්වය හා ආරක්‍ෂක ලේකම්තුමාගේ මගපෙන්වීම යටතේ කොටින් පැරදවූහ. එදා මෙන් ම අද ද පඬියෝ බටහිරයන් කියන ආකාරයට ම ඊනියා  මානව අයිතීන් කඩකිරීම පිළිබඳ කොමිසම් පත්කිරීමට කියා සිටිති. එ ජා පක්‍ෂයේ ලක්‍ෂමන් කිරිඇල්ල කියන්නේ බටහිරයන්ට අවශ්‍ය අන්දමට කොමිසම් පත්නොකිරීම පිළිබඳ ආණ්ඩුව වැරදිකරු කියා ය. ඕනෑම ගොනකුට යුද්ධ කළහැකි යැයි කී අයට මෙහෙයුම්වල දී සිදු වී යැයි කියන වැරදි ගැන ආණ්ඩුවට දොස් කීමට ඇති අයිතිය කුමක් ද? එ ජා පක්‍ෂයට එදා අවශ්‍ය වූයේත් අද අවශ්‍ය වන්නේත් බටහිරයන්ට අවශ්‍ය ආකාරයට උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් දෙමළ ජාතිවාදයට පාවා දීම ය.

රැප් නම් ඇමරිකානු නිලධාරියා මෙරටට පැමිණියේ ඊනියා මානව අයිතිවාසිකම් කඩවීම් පිළිබඳ චෝදනා ගොනු කිරීමට ය. එහෙත් ඔහු කළේ විනිසුරුවකු ලෙස හමුදාව පොකුරු බෝම්බ දැමීම, රසායනික ආයුධ යොදාගැනීම පිළිබඳ හමුදාවට විරුද්ධව තීන්දුවක් දීම ය. රැප් ද රායප්පු ජෝසෆ් හා සවුන්ද්‍රනායගම් බිෂොප්වරුද තීන්දු දෙන්නෙන් හෙළි නොකරණ ඇසින් දුටු සාක්‍ෂි පදනම් කරගනිමිනි. සාක්‍ෂි ඉදිරිපත් නොකර ඔවුහු රටේ ජාතියේ හමුදාවේ රාජ්‍ය නායකයාගේ කීර්ති නාමයන්ට එරෙහිව කටයුතු කරති. අද කළ යුත්තේ ඔවුන්ට අපහාස නීතිය යටතේ චෝදනා ඉදිරිපත් කිරීම ය. එහෙත් නීතිය අපේ නොව බටහිරයන්ගේ ය. එය අපට හරස් වෙයි.  එබැවින් කළ යුත්තේ බටහිරයන්ට බිය නොවී නීතිය (එනම් ඒ දැනුම) අපට අවශ්‍ය ආකාරයට වෙනස් කිරීම ය. ඇතැම් බටහිරයන් කියන්නේ සාක්‍ෂිකරුවන්ගේ ආරක්‍ෂාව සඳහා අවුරුදු විස්සක් යනතුරු නම් හෙළි කළ නොහැකි බව ය. ඒ අනුව නම් පරීක්‍ෂණ පැවැත්විය හැක්කේ අවුරුදු විස්සකට පසුව ය.

කෙසේ වෙතත් බටහිර විද්‍යාව ද නීතිය ද හමුදා කටයුතු ද ඇතුළු සියළු බටහිර දැනුම් මගින් අද අප පාලනය කෙරෙයි. අපට ඇත්තේ අපේ නොවූ අපේ ම දැනුමකි. මෙරට පැරණි දැනුම ගැන එක් රූපවාහිනී නාලිකාවක් මගින් පැවැත්වූ සාකච්ඡාවක දී එයට සහභාගිවූවකු කියා සිටියේ පැරණි දැනුමේ (බටහිර) විද්‍යාත්මක බව පෙන්විය යුතු බව ය. ඔහුට අනුව කාලෝ ෆොන්සේකා එසේ පෙන්වා දෙන විද්වතෙකි! අපේ වෙදමහත්වරු බොහෝ දෙනෙක් බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාවට බියෙන් පසුවෙති. අද කෘෂි රසායනික කෘෂිකර්මයට පක්‍ෂ ව කතාකරන්නෝ බටහිර විද්‍යාඥයෝ ය. රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරි සංගමයේ සභාපතිට අනුව බටහිර වෛද්‍යවිද්‍යාවේ නැණට ගුණ ටිකක් එකතු කළහොත් පිටිකිරි ද රසායනික පොහොර ද ආදිය නිසා සිදුවන අහේනි වළකාගත හැකි ය. අවාසනාවකට දැනුම ගැන කතාකරන බොහෝ දෙනාට දැනුම පිළිබඳ බටහිර දැනුමවත් (ඥානවිභාගය – එපිස්ටමොලජි) නැත. ඔවුන් වීමංසාවක් ගැන අසාවත් නැත. එහෙත් ඔවුගු දැනුම ගැන පඬි බයිලා කියති. අප බටහිර දැනුම් පද්ධතිය වුවත් බැලිය යුත්තේ අපේ ඇසෙනි. අපි එය සමස්තයක් ලෙස දකිමු. දෙමළ ත්‍රස්තවාදයට විරුද්ධ (නො)දත්  දොස්තරලා ද තමන් හරිහැටි නොදන්නා ගැලීලියෝලා වෙනුවෙන් පෙනී සිටිති. එහෙත් ගැලීලියෝගේ සාපේක්‍ෂතාව මෙන් ම අයින්ස්ටයින්ගේ සාපේක්‍ෂතාව ද වියුක්ත පට්ටපල් බොරු ය. ඒ බව විසිතුන්වැනි දා මහනුවර තැපැල් ශ්‍රවණාගාරයේ දී හෙළිදරවු කරමි. (නො)දත් දොස්තරලාට හැකි නම් මා වැරදි බව පෙන්වා දෙන ලෙස අභියෝග කරමි.

අද අප හමුවේ ඇති ප්‍රධානතම අභියෝගය බටහිර විද්‍යාව ඇතුළු බටහිර දැනුමේ ආධිපත්‍යය පරාජය කිරීම ය. බටහිර දැනුම පහළොස්වැනි සියවසේ සිට නිරමාණය වන්නේ ග්‍රීක යුදෙවු ක්‍රිස්තියානි චින්තනයෙහි ය. හැකි නම් ඒ දැනුමේ යම් යම් දේ අපේ සංස්කෘතියට අවශෝෂණය කිරීම ප්‍රශ්නයක් නො වේ. එහෙත් එය අනුකරණය කිරීම රටට අහිතකර ය. බටහිර දැනුමේ සමස්තයක් ලෙස ගත්කල ඇති ගුණක් නැත. නැණ ද නැත. එබැවින් නැණට ගුණ එකතුකිරීම තකතීරු කතාවකි. අපේ දැනුමෙහි නැණගුණ එකට ගැනෙයි. එහි වෙන් කිරීමක් නැත. සමස්තය සමස්තය ලෙස දැකිය යුතු ය. සමස්තය යනු නිව්ටන්ගේ විද්‍යාවේ කියැවෙන ආකාරයට කොටස්වල එකතුවකි. වකුගඩු බද්ධ කෙරෙන්නේ රථවලට අමතර කොටස් එකතුකරන නිව්ටෝනීය දර්ශනය මත පදනම් වෙමිනි. වකුගඩු රෝගයට සිංහල ප්‍රතිකාර තිබිය දී ආණ්ඩුව බටහිර වෛද්‍යවරුන්ගේ උපදෙස් මත පදනම් වෙමින් රුපියල් කෝටි ගණනින් බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාවට වෙන් කරන්නේ බටහිර දැනුමේ ආධිපත්‍යයට යටවී ය. කෙතරම් කීවත් ආණ්ඩුව අදාළ පෙදෙස්වල වෙදගෙවල් (සායන) පැවැත්වීමට වෙදමහතුන්ට ආධාර නොකරන්නේ බටහිර වෛද්‍ය ආධිපත්‍යයට යට වී ද? කෙසේ වෙතත් කෘෂිරසායනිික වකුගඩු රෝගය නිසා රටට යහපතක් ද සිදු වී ඇත. එය ලෙඩා මළත් බඩ සුද්ද වන ගණයේ එකක් නො වේ. අද ක්‍රමයෙන් ජනතාව බටහිර දැනුමට ඇති බිය නැතිකර ගනිමින් සිටිති. එමෙන් ම මෙරට ඇති දැනුම ලබාගැනීමේ ක්‍රම ගැන බියක් නැතිව බැලීමට පෙළඹෙති. අප කෘෂිරසායනික වකුගඩු රෝගයට හේතු තුනක් දුන්නේ නාථ දෙවියන් නමින් හැඳින්වෙන ප්‍රණියකුගේ ආධාරයෙන් මිස ඊනියා විද්‍යාත්මක පරීක්‍ෂණවලින් නො වේ. මේ පරීක්‍ෂණ ද මොන තරම් බොරු දැයි අප කියා ඇති නමුත් විසිතුන්වැනි දා ද නැවතත් කියමි. අප ඉදිරිපත් කළ හේතු වූයේ ආසනික් (කෘෂිරසායනික නිසා එකතුවන) කිවුල් ජලය හා ආසනික් මිත්‍ර පස ය. මෙරට සිටින බටහිර කසිකබල් විද්‍යාඥයන් ආසනික් ගැන එකඟ නොවන නමුත් අද ඔවුන් බොහෝ දෙනාට පෙරණ බෙදාහැරීම සඳහා වුව ද පානීය ජල ප්‍රශ්නයක් ඇති බව පිළිගැනීමට සිදු වී ඇත. අපේ ම වූ අපේ දැනුමක් මෙන් ම දැනුම නිර්මාණය කිරීමේ (ලබාගැනීමේ) ක්‍රම ද අප සතුව ඇති බව ඊනියා උගතුන්ට කියා දීමට නූගතුන් යැයි කියන්නන් බියක් සැකක් නැතිව ඉදිරිපත්වන දිනය ක්‍රමයෙන් ළඟා වෙයි. 


නලින් ද සිල්වා

2014-01-19

Friday, 17 January 2014

Ranil, Wigneswaran and Rapp




It is clear that Stephen Rapp (the west) is not happy with what Ranil Wickremesinghe is doing to bring down the “Rajapakse regime” (regimaya in Sinhala as Ranil W., and pundits have baptized it).  Ranil W., can roll up the sleeves but after that there is nothing he could do. His talk on taking to streets is nothing but taking the Katunayaka express way to the airport. Rapp and his friends in USA as well as in England seem to be fed up with Ranil W. that they have taken the task of removing the “Rajapakse regime” to themselves. Most probably the west is aware of the fact that Sajith Premadasa, Karu Jayasuriya and some others are way behind Ranil W., in spite of their nationalistic pretentions. On any day Ranil W., will poll more votes than any one of Sajith, Karu J., or Sarath Fonseka. Though Ranil is not a nationalistic person he has more appeal to the UNPers as a leader. Sajith P., and the others in the opposition are only wasting time with their unimportant mini quibbles. Sajith P., has only two options, either follow Thalatha Athukorala to the leadership council or head for political wilderness.

It may be that some westerners want to try their luck at forming a “national government” but there do not appear to be any more vacancies in the ruling alliance. Also the old SLFPers would not tolerate more and more UNPers joining the government as the old timers would have to compete with the new comers at the forthcoming general elections that will be held most probably in 2015, after the Presidential elections. The west that does not tolerate the present government will resort to everything possible to oust it. Rapp is now gradually extending the period of so called violation of human rights beyond the last two weeks of the humanitarian operations as evident from the charges of alleged bomb shelling in a place called St Anthony’s ground in January 2009. Soon they would cover the entire period of human operations with respect to “violations of human rights”.

Rapp and his friends in the west would get the assistance of the dispersed Tamils in their countries, and of course, that of the paid clerks in the NGOs and the paid or volunteer clergy in some Christian and Catholic denominations. They will work through the UN, Geneva, economic sanctions etc., and would attempt to punish the people for keeping the Rajapakse regime in power. The west and the clergy depend on unidentified “eye witnesses” for their bogus allegations and it is said in some quarters that they are prepared to reveal the witnesses only after twenty years. Under the circumstances the government has to prepare for any outcome including an attack by NATO forces. Sri Lanka is now the most hated enemy of the western countries led by England, after some Muslim countries. It is not due to any fault of the foreign policy of the government, as the UNP and the JVP would claim, but due to the fact that the government and the President did not bow down to western pressure to stop humanitarian operations against the LTTE.

It is not necessary to have any investigation into the bogus allegations of violation of “human rights”, and if the west is prepared to identify the “eye witnesses” only after twenty years, the investigations if at all could be postponed until such time. If the west and the clergy fail to identify the “eye witnesses” take action against them for defamation of the armed forces, the country, the state, the leader of the state, by bringing in new legislation if necessary. In the meantime we should commence an inquiry into all the violations of human rights by the Europeans against the citizens of the country since 1506. The forced conversions of the Buddhists and the Hindus by these saviours of human rights to their respective denominations should also be considered as a human rights violation. The forced conversions are interpreted to include that was affected using force as well as offering various kinds of bribes and privileges. Then if the government is interested and has any faith in UN organizations, charges against human rights violations by the western forces could be brought against them at Geneva. Finally the government should take steps to form a strong organization of non western countries in the world, which would corporate among themselves and help each other against the Judaic Christian domination of the world. In short we should attempt to throw out the Judaic Christian “regime” that has brought suffering to the vast majority of the humankind. In this respect a campaign against the hegemony of the western knowledge headed by western science is compulsory as it is through their knowledge more than anything else that the west dominates the world. It is in this background a seminar will be held on 23rd of this month in Kandy on “western science is blatant lies”.

As we have said on many occasions it is not the dispersed Tamils who influence the western countries but the latter that use the former against Sri Lanka. The west allowed the dispersed Tamils to form front organizations of the LTTE, while nominally proscribing the terrorist organization, and to “collect” funds to keep the terrorists active with terrorism. In that sense the western countries are also responsible for terrorism by the LTTE in Sri Lanka and this is another aspect that has to be kept in mind by the government when investigating into the violations of human rights of Sri Lankans by the colonial powers.

The strategy of the west to destabilize the country and remove the “Rajapakse regime” is clear. While using the UN organizations to defame the country it also uses the dispersed Tamils to go back to terrorism in the Northern Province. The Eastern Province is not under the control of the Northern Province and Samapnthan though represents the East is not a prominent figure in that province. The Northern Province politics at present is controlled by the dispersed Tamils in the west, who are supported by their governments directly or indirectly. The Tamils in the Northern Province to a certain extent depend on the money sent by the dispersed Tamils, and it is clear that the results of the Northern Province Provincial Council elections held recently were influenced by these funds from the west. The government should give prominence to improve the economy of the Northern Province, and make the Tamils in the province independent of the dispersed Tamils. Until then the TNA will also be dictated by the dispersed Tamils who are not citizens of the country.

The TNA is not a monolithic organization and at present one could observe at least three factions. The Sampanthan, Wigneswaran, Sumanthiran (SWS) faction is the official TNA. However, the dispersed Tamils and the west support the Ananthi, Srithraran, Premachandran (ASP) faction, while Ananda Sangari leads the third faction. Whether Ananthi the wife of a LTTE terrorist leader is rehabilitated or not she will continue to be an important leader of the ASP faction of the TNA, and Wigneswaran the former CJ has to compete with this widow of a terrorist for political power. Rapp and the west do not think much about Wigneswaran just as much they do not have faith in Ranil W., incidentally both are from the same school and from privileged Colombo 3, 5 & 7, and the center of political power has shifted decisively since the days of Senanayakes and Ponnambalams in 1947.

The west is prepared to discard both Ranil W., and Wigneswaran to achieve their objective of displacing the “Rajapkse regime” and would back the ASP faction. The dispersed Tamils want the SWS faction to be replaced by the ASP faction as the leaders of the TNA, and it is in this context that Wigneswaran had to visit Welikada jail with sarees for female terrorists, but Ananthi does not have to visit jails to attract the dispersed Tamils. A no confidence motion against Wigneswaran is not out of order, and Rapp and the west would be most delighted to have Ananthi as the Chief Minister of the Northern Province.



Nalin De Silva

17-01-2014

Wednesday, 15 January 2014

මම බොරු වළෙන් ගොඩ ආවෙමි - මහාචාර්යවරයා තවමත් එ වළෙහි ය

 
 මා බොරු වළක වැටී ඇති බවත් පඹගාලක පැටලී ඇති බවත් ඩී එස් සී උපාධිධාරී සේවාර්ජිත (සම්මානිත) මහාචාර්ය අශෝක අමරතුංග මහතා ග්‍රෙගරියානු දින දර්ශනයට අනුව 2014 නව වසර අරඹමින් විදුසර පුවත්පත මගින් ජනතාවට කියා ඇත. බොරු වළක් ගැන ඒ මහතා සඳහන් කරන බැවින් මේ බොරු වළ කැපුවේ කවුද යන ප්‍රශ්නය ද මතුවෙයි. අංගුලිමාල බුදුන්වහන්සේ අමතමින් මහණ නවතින්න යැයි කීවේ ය. එවිට බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළේ තමන් වහන්සේ නැවතී ඇති බවත් අංගුලිමාල නැවතී නැති බවත් ය. මා අමරතුංග මහතාට කියන්නේ මා ගැලීලියෝ කැපූ බොරු වළෙන් ගොඩ වී දැන් අවුරුදු විසිපහකට වැඩි බවත් ඒ මහතා නම් තමා පාසල් සමයේ වැටුණු බොරු වළේ තවමත් සිටින බවත් ය.

ඉහත සඳහන් කියමන සාදෘශ්‍යයක් (analogy) පමණකි. එය සර්වසාම්‍යයක් නො වේ. එයින් මා බුදුන් වහන්සේ සමග සංසන්දනය කිරීමක්වත් අමරතුංග මහතා අංගුලිමාල සමග සංසන්දනය කිරීමක්වත් සිදුවන්නේ නැත. අමරතුංග මහතාට සාදෘශ්‍ය ගැන වැටහීමක් නැති බව පැහැදිලි ය. කෙසේ වෙතත් අංගුලිමාල නැවතුණේ ය. එහෙත් අමරතුංග මහතා මේ භවයේ දී වළෙන් ගොඩ නොඑනු ඇත. ඔහුට ඒ සඳහා වාසනාවක් නොමැති වීම ගැන මා කුමක් කරන්න ද? තිලෝගුරු බුදුපියාණන් වහන්සේට තිබූ හැකියාවන්ගෙන් අංශු මාත්‍රයක්වත් ගුරුවරයකු ලෙස මට නැත.

අප සාදෘශ්‍යයකින් බලාපොරොත්තු වන්නේ ඒ සාදෘශ්‍යය මුළුමනින් ම සර්වසාම්‍යයක් ලෙස යොදාගැනීම නො වේ. අද මා පළ කරන මතවලට අමරතුංග මහතා වැන්නන් විරුද්ධ වන ආකාරයෙන් එදා ගැලීලියෝ පළකළ මතවලට ද විරුද්ධ වුවෝ සිටියහ. එයින් මා ගැලීලියෝ සමග සංසන්දනය කෙරෙන්නේවත් අමරතුංග මහතා එකල සිටි උගතුන් සමග සංසන්දනය කෙරෙන්නේවත් නැත. ඒ බව කුඩා දරුවෙක් වුව ද දනියි. එබැවින් අමරතුංග මහතා මා ලජජාවක් නැතිව ගැලීලියෝගේ තත්ත්වයට පත්කරගෙන ඇතැයි කියන්නේ ඔහු තවමත් කුඩා දරුවකු දන්නා දෙයවත් නොදන්නා බැවිනි. මට කිසිසේත් ම පට්ටපල් බොරු කියූ ගැලීලියෝගේ තත්ත්වයට පත්වීමට අවශ්‍ය නැත.    

අනෙක් අතට අමරතුංග මහතා සංගත ව කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමට නො දනියි. මා ගැලීලියෝගේ තත්ත්වයට පත්කරගෙන ඇතැයි කියන ඒ මහතා ඒ කටින් ම තමා මා කොපර්නිකස්ගේ වැනි විප්ලවයක් කරන තුරු බල සිටින බවත් එදා කොපර්නිකස්ට විරුද්ධවූවන් එසේ කළේ සාක්‍ෂි සහිත ව ඉදිරිපත් කරන ලද මතයකට බවත් එහෙත් අද තමන් විරුද්ධ වන්නේ මා සාක්‍ෂි රහිතව ඉදිරිපත් කරන මතයකට විරුද්ධව බවත් කියයි. අමරතුංග මහතා සාදෘශ්‍යයක් සර්වසාම්‍යයක් නොවන බව එයින් අවිඥානික ව වුවත් නො කියන්නේ ද? අමරතුංග මහතා කියන ආකාරයට ඔහු වැන්නන් හා කොපර්නිකස්ට විරුද්ධ වූවන් අතර වෙනසක්බ ඇත! අමරතුංග මහතාට තම අසංගත බව නොතේරෙන්නේ ඔහු කිසිදා සංගත වීමට උත්සාහ දරා නැති බැවිනි.

ඒ මහතා අවිනිශ්චිතභාවය හා අසංගතභාවය පටලවා ගෙන ඇති බව අසංගතභාවය යන තේරුම ඇති ඉන්කන්සිස්ටන්සි (inconsistency) යන පදය අවිනිශ්චිතභාවය යන්න සඳහා යොදාගෙන තිබීමෙන් පැහැදිලි වෙයි. අමරතුංග මහතා මෙරට බොහෝ පඬියන්ගෙන් වෙනස් නො වෙයි. ඔහු තම පඬිබව පෙන්වීමට වචනවලින් දමා ගසයි. එහෙත් වචනවලින් කියැවෙන්නේ කුමක් ද යන්න පිළිබඳව ඔහුට නිරවුල් අවබෝධයක් නැත. මෙරට ඊනියා උගතුන් හා ඉලෙක්ට්‍රොනික ජනමාධ්‍යවල නිවේදක නිවේදිකාවන් අතර වෙනසක් නැත. දෙපිරිස ම අවබෝධයක් නොමැතිව වචනවලින් දමා ගසති.

කෙසේ වෙතත් කොපර්නිකස් කළ විප්ලවයක් නැත. සූර්ය කේන්ද්‍රවාදය ක්‍රි ව හයවැනි සියවසේ පමණ පළකර ඇති ආර්යභට්ටයන්ගේ කෘතිවල ද දැක්වෙයි. තෙල්මේ නැටුමෙහි නිදර්ශනය වන්නේ පෘථිවිය තමන් වටා භ්‍රමණය වෙමින් තම ගමන් මාර්ගයට ආනත වෙමින් සූර්යයා වටා චලනය වන අන්දම ය. කොපරනිකස් පෝලන්තයේ සිට ඉතාලියට ගෙන ගියේ අපේ රටවල තිබූ දැනුම ය. ඔහු අමරතුංග මහතා කියන ආකාරයට නිරීක්‍ෂණය හා ගණිතය යොදා ගනිමින් ලබාගත් දැනුමක් නැත.

කොපර්නිකස් යොදාගත් ගණිතය කුමක් දැයි හෝ අමරතුංග මහතා කියන ආකාරයට නම් ගැලීලියෝට පෙර දුරේක්‍ෂයක් නොමැතිව කොපර්නිකස් කළ නිරීක්‍ෂණය කුමක් දැයි හෝ උගත් මහාචාර්යතුමා අපට පවසන්නේ ද? පාඨකයා රැවටීම සඳහා කොපර්නිකස් නිරීක්‍ෂණ හා ගණිතය යොදා ගනිමින් පොළොව හිරු වටා ගමන්කරන බව දැනගත්තේ යැයි කීම අමරතුංග මහතාගේ හිතළුවක් නොවේ නම් බටහිරයන්ගේ තවත් පට්ටපල් බොරුවකි. මෙරට ඊනියා උගත්තු තමන් නිසියාකාරව නොදන්නා දේ පාඨකයන්ට කියාපාන්නේ එමගින් පාඨකයන් රැවටේ යැයි සිතා ගෙන ය. කොපර්නිකස් ඊනියා සාක්‍ෂි සහිත ව ඉදිරිපත්කළ දැනුමක් නැත. හැකිනම් ඒ සාක්‍ෂි කවරේදෑයි බයිබල් ක්‍රමයටවත් පොත, පරිච්ඡෙදය හා පිටුව සඳහන්කර ප්‍රකාශ කරන මෙන් අමරතුංග මහතාගෙන් ඉල්ලා සිටිමි.  

අමරතුංග මහතා තෙල්මේ නැටුම  ගැන දන්නේ නම් කොපර්නිකස් සාක්‍ෂි සහිතව ඉදිරිපත් කළ මතයක් ගැන නො කියනු ඇත. ඔහු ගුණදාස අමරසේකර මහතාගේ ගණයේ ජාතික චින්තකයෙකි. ඔවුන් දෙදෙනා ම මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ මහතා මෙන් ම ඊනියා යථාර්ථවාදී සාහිත්‍යයක් ගැන කතා කරන්නේ මෙරට තිබූ කතාකීමේ කලාව ඊනියා යථාර්ථවාදයක කොටුකර ගත නොහැකි බව තේරුම් නොගෙනීමෙනි. ඔවුන් ඊනියා ජාතික චින්තනයක් ගැන කියවන්නේ මෙරට තිබූ දැනුම හෝ දැනුම නිර්මාණය කළ අන්දම හෝ අධ්‍යයනය කිරීමකින් තොරව බව පැහැදිලි ය. පෘථිවියේ චලිතය පිළිබඳ අපේ රටවල තිබූ දැනුම පිළිගැනීමට අමරතුංග මහතා සූදානම් නැත. ඔහු දන්නේ හා පිළිගන්නේ ඔහුට පාසලේ දී කියා දුන් බොරු දැනුම හා ජනප්‍රිය පොත්වල කොපර්නිකස්, ගැලීලියෝ, නිවුටන් ආදීන් ගැන සඳහන් බොරු පමණ ය.

පෘථිවියේ චලිතය පිළිබඳ ව කොපර්නිකස්ට තබා ගැලීලියෝටවත් කිසිම සාක්‍ෂියක් නො තිබිණි. ඒ බව මා කිහිප වරක් ම කියා ඇති නමුත් අමරතුංග මහතා පිළිගන්නේ බටහිරයන්ගෙන් ඔහු ලබාගත් බොරු දැනුම පමණකි. පොළොව ගමන් කරන බවට ගැලීලියෝට තිබූ සාක්‍ෂි කවරේ දැයි අමරතුංග මහතා පවසන්නේ ද? බටහිර ජනප්‍රිය පොත්වල ඒ පිළිබඳ කුමක් කියා ඇත් ද? පාප්වහන්සේ ගැලීලියෝට පොළොව ගමන් කරන්නේ ය යන්න ඉගැන්වීමට ඉඩ නොදුන්නේ ගැලීලියෝට ඒ බව ඔප්පුකිරීමට එකල තිබූ දැනුම් පද්ධතියෙහි, දැනුම් රාමුවෙහි, සාක්‍ෂි නොතිබූ බැවිනි.

පොළොව ගමන් නොකරන බවට නම් සාක්‍ෂි තිබිණි. පාප්වහන්සේ හා එකල සිටි උගත්තු ඒ බව ඔප්පු කළහ. ඔප්පු කිරීම යන්න වැදගත් වන්නේ මෙවැනි කරුණු හේතුකොට ගෙන ය. යමක් ඔප්පු කළ හැක්කේ යම් රාමුවක ය. එකල තිබූ දැනුම් පද්ධතියට, එනම් ඒ රාමුවට අනුව, පොළොව චලනය වන්නේ නම් නටුවෙන් ගිළුහුණු පොල් ගෙඩියක් වැටිය යුත්තේ තරමක අතිශයෝක්තියකින් වුවත් අල්ලපු වත්තේ ය. පොල් ගෙඩිය වැටෙන අතර පොළොව යම් දුරක් චලනය වන්නේ නම් පොල් ගෙඩිය පොල් ගහ මුල වැටීමට නො හැකි ය. එහෙත් පොල් ගෙඩිය වැටෙන්නේ ගහ මුල බැවින් පොළොව චලනය වන්නේ ය යන උපකල්පනය වැරදි විය යුතු ය.

පාසලේ ද ඉගැන්වෙන බටහිර යුක්ලීඩීය ජ්‍යාමිතියෙහි මෙවැනි තර්ක යොදා ගැනෙයි. එය ඇරිස්ටෝටලීය න්‍යායෙන් ලබාගත් තර්ක ක්‍රමයකි. එයට පාරිභාෂික ශබ්දමාලාවෙහි අභූත න්‍යාය (reductio ad absurdum  මෙයට අභූත ඌනිතය යැයි කීවේ නම් මැනවි. න්‍යාය යනු ලොජික් විය යුතු ය) යැයි කියැවෙයි. යම් ප්‍රස්තූතයක් උපකල්පනය කර ඇරිස්ටෝටලීය න්‍යායට අනුව නිගමනවලට පැමිණ ඒ නිගමනයෙහි පරස්පර් ඇති බව පෙන්වීම හා එමගින් උපකල්පනය වැරදි බව පෙන්වීම අභූත න්‍යාය ය. පොළොව චලනය වන්නේ යැයි උපකල්පනය කෙරෙයි. ඉන් ලැබෙන නිගමනයට අනුව පොල් ගෙඩිය ගහ මුල වැටිය නො හැකි ය. එහෙත් පොල් ගෙඩිය වැටෙන්නේ ගහ මුල ය. එහි පරස්පරයක් වෙයි. එබැවින් පොළොව චලනය වන බවට කරන ලද උපකල්පනය වැරදි ය. අමරතුංග මහතාට මේ තර්කය බිඳ පොළොව චලනය වන බව පෙන්විය හැකි ද? අහවලා මෙසේ කියා ඇත වැනි ප්‍රකාශ මෙහි දී නොපිළිගනිමු. අහවලා එසේ කියා ඇත්තේ කිනම් දත්ත, තර්ක මත  දැයි පැහැදිලි කළ යුතු ය.

අමරතුංග මහතා ඇතැම් විට නොදන්නවාට ගැලීලියෝට පෙරත් ඉන් පසුවත් බටහිර විද්‍යාඥයන් යොදාගන්නේ ඇරිස්ටෝටලීය න්‍යාය ය. බටහිර දන්ත වෛද්‍ය විද්‍යාවෙහි වෙනත් න්‍යායක් යොදා ගන්නේ නම් අමරතුංග මහතා ඒ කුමක් දැයි කියන්නේ ද? බටහිර විද්‍යාවට ඇරිස්ටෝටලීය නොවන න්‍යායක් නැත. රිචඩ් ෆයින්මාන් ද පවසා ඇති ආකාරයට බටහිර භෞතික විද්‍යාඥයන්ට ක්වොන්ටම් භෞතිකය නොතේරෙයි (සමීකරණ ලිවීමට හැකිවීම යන්නෙන් තේරුම් ගත් බවක් නො කියැවෙයි). එයට  හේතුව ක්වොන්ටම් භෞතිකය ඇරිස්ටෝටලීය න්‍යායට පටහැණි වීම ය.

ගැලීලියෝට ද ඇරිස්ටෝටලීය නොවන න්‍යායක් නො තිබිණි. එබැවින් ඔහු කළේ රාමුව මාරු කිරීම ය. පොළොව චලනය වන්නේ ය යන්නෙන් බටහිරයන් අදහස් කළේ එය “නිරපේක්‍ෂ” චලිතයෙහි යෙදෙන බව ය. ඔවුහු එකල වෙනත් චලිතයක් නොදැන සිටියහ. කොපර්නිකස්ට පෙරදිගින් ලැබුණු දැනුමට අනුව පොළොව චලනය විය. එය තෙල්මේ නැටුමෙහි දැක්වෙන ආකාරයට සංකීර්ණ චලිතයකි. ඒ සංකීර්ණ චලිතය කාහට, කිනම් නිරීක්‍ෂකයකුට සාපේක්‍ෂ ද? ප්‍රශ්නය වූයේ එතැන ය. බටහිරයන්ට එකල සාපේක්‍ෂ චලිත නො වී ය. ඔවුන්ගේ චලිත “නිරපේක්‍ෂ” විය. කෙටියෙන් කිවහොත් ඔවුන්ට චලිතය යනු චලිතය විය.

එහෙත් පෙරදිග සාපේක්‍ෂ චලිත විය. පොළොවේ සිටින අපට සාපේක්‍ෂව සූර්යයා චලනය වෙයි. අපේ පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර දැනුම, ප්‍රත්‍යක්‍ෂය, එයයි. එහෙත් ආධ්‍යාත්මික ව දියුණු තත්ත්වයකට පත්වූවනට පොළොව ගමන් කරන බව ද පෙනිණි. ඒ ඇසට පෙනුණක් නොව මනසට පෙනුණකි. මනස ඉන්ද්‍රියයක් ලෙස නොසලකන, මනස දියුණු නොවුණු ගැලීලියෝ ඇතුළු බටහිර බුද්ධිමතුනට ඒ චලිතය නො පෙනිණි. ගැලීලියෝ පංචෙන්ද්‍රියන්ට ගෝචර නොවන සංකල්පයක් ලෙස සාපේක්‍ෂ චලිතය බටහිරයන්ට ඉදිරිපත් කළේ ය. එය මනසට පෙනුණු චලිතයක් නො වී ය. ගැලීලියෝගේ සාපේක්‍ෂ චලිතය  වියුක්ත විය. වියුක්තය පට්ටපල් බොරුවකි. මෙය තවදුරටත් පසුව සාකච්ඡා කරමු.

අමරතුංග මහතා නගන සියළු ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දිය හැකි ය. ඒ මහතා කරන ආකාරයෙන් හුදු ප්‍රකාශ නිකුත් කිරීම මට නුහුරු ය. මා ප්‍රකාශ කරන දේ හැකිතාක් දුරට පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ ගැනීම මගේ ප්‍රතිපත්තිය වෙයි. බටහිර විද්‍යාව පට්ටපල් බොරුවක් බව දැනටමත් පෙන්වා දී ඇත. එහි දී බටහිර විද්‍යාව යොදා ගැනීමට කිසිසේත් ම අවශ්‍ය නො වී ය. බටහිර විද්‍යාවේ ඇති ප්‍රවාද වියුක්ත ය. ඒ පංචෙන්ද්‍රියයන්ට ගෝචර නොවන හුදු කතන්දර පමණක් වෙයි. ගුරුත්වාකර්ෂණය යනු අත්හරින ලද වස්තු පොළොවට වැටෙන්නේ ඇයි ද යන ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දීමට නිවුටන් ගෙතූ පංචෙන්ද්‍රිය ගෝචර ප්‍රත්‍යක්‍ෂයක් නොවන වියුක්ත කතාවක් පමණකි. අමරතුංග මහතාට පිළිතුරු දෙමින් මේ සියල්ල පැහැදිලි කරන රැස්වීමක් මේ මස විසිතුන්වැනි දා සවස 2.30ට මහනුවර තැපැල් ශ්‍රවණාගාරයේ දී පැවැත්වෙයි. චින්තන පර්ෂදයෙන් සංවිධානය කෙරෙන, පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමියන් මුලසුන හොබවන එයට සහභාගි වන ලෙස අමරතුංග මහතාට ආරාධනය කරමි.


නලින් ද සිල්වා

2014-01-15

Prosecute the prosecutors



Enough is enough. Stephen Rapp the prosecutor came to Sri Lanka as an official of the USA. He visited the Northern Province with the ambassador in Sri Lanka for USA and gave a judgment. It was a case of the prosecutor becoming the judge, aptly described by the Sinhala saying “naduth hamuduruvange baduth hamuduruvange”. The embassy of USA in Sri Lanka tweeted that Sri Lanka forces had used cluster bombs and also engaged in chemical warfare. In fact they had identified St. Anthony’s ground in Pudumathalan, as the place where people had died as a result of shelling by the Sri Lankan armed forces in January 2009. The Bishops Rayappu Joseph of Mannar and Saundranayagam of Jaffna had told the Americans of chemical warfare and cluster bombings. This reminds one of allegations of chemical warfare by the Americans and the English before they attacked Iraq. The governments of England and USA lied to their own people in order to attack the civilians in Iraq.

The USA and England have lied to the world throughout history in order to attack other countries and maintain their Anglo Saxon Christian hegemony for centuries. Thus the charges of chemical warfare, cluster bombings, shelling of civilians against Sri Lanka does not come as a surprise and the only question that has to be answered is why it took so many years for the Americans and the Bishops to come out with the charges. If somebody had thought about it before May 2009 the USA could have attacked Sri Lanka on the pretext of the armed forces engaging in chemical warfare. If Sri Lanka had resorted to chemical warfare, cluster bombings etc., surely the Catholic Bishops would have come to know of it then, and they would not have refrained informing the west of these horrendous acts of Sri Lanka. Then why did the LTTE keep silent during that period? It is clearly a fabrication and it is known that the Sri Lankan armed forces were not in the vicinity of St. Anthony’s ground area during that particular time in January 2009.

All knowledge is created by people and in the case of charges against Sri Lanka there is a further dimension. We have been saying for years that the west is determined to take revenge against the President and the Defense secretary for defeating their ally and pet LTTE. They wanted the President to stop the operations and applied pressure to the government. The president was not in the country during the last few days of the operations, and it was known that the west wanted to send a ship to rescue Prabhakaran and his cohorts. Now more than four years after the event, the minister DEW Gunasekera has come with the information on how USA, England had given telephone calls to the government to stop the humanitarian operations, and how the President resisted all those demands. The interesting fact is that all these charges on violation of human rights of the civilians began after the defeat of the LTTE.

It is clear that these stories on human rights have only one objective. That is to remove the “Rajapakse Regime” in the words of the pundits and Ranil Wickremesinghe, and send the Rajapakse brothers Mahinda and Gotabhaya to the guillotine. We have been telling this from 2009 and by the time of the Presidential elections in 2010 we had suggested that Sarath Fonseka in spite of his services rendered to the Sri Lanka Army, should be arrested for his “sudu kodi kathava” (white flag story), the first step in war crime charges. Though Sarath Fonseka was the commander of the Army towards the end of the humanitarian operations his name is never mentioned in connection with “war crimes” by the west.

The west never thought that the LTTE would be defeated, and they had thought by applying pressure to the government, they could rescue Prabhakaran, and work towards establishing an Eelam in exile during the last week of the operations. Had they knew that the LTTE would be defeated, the west would have brought charges on “war crimes” during the operations, and as in Iraq would have attacked Sri Lanka on bogus charges. The war experts never thought that the LTTE would be defeated and we were spared of drones without pilots. The pundits never believed us when we said that the LTTE could be defeated by the Sri Lankan armed forces, and what they lacked was a determined political leadership, which was finally provided by the President Rajapkse.

Now the story tellers are working overtime to avenge the Sri Lankan government with the objective of a “regime change” and sending the two Rajapakses to the guillotine. The visits by Navi Pillais, Stephen Rapps and others are for reciting stories with the assistance of some clergy from the Catholic and Christian churches. We could expect economic sanctions and other “punishments” for keeping the SLFP led UPFA in power, but unlike few “educated” ignoramus in Colombo, Kandy and few other towns who are grouped into various “enlightened” fora, the vast majority of the Sinhalas do not consider these threats of punishment for worth of two cents, and would not allow a “regime change” to the dismay of the England led west, Ranil Wickremesinghe and the educated ignoramus. We should expect more stories in time to come and should not be much concerned with what England and USA are up to in Geneva. All that we have to do is to defeat their resolutions if possible with the assistance of non western countries and pave the way for a strong organization of non western countries. We should never try to appease the west or India by promising to implement the thirteenth amendment or inquiring into the so called violations of human rights of the civilians during the humanitarian operations. Rapp has now extended these “violations” to January 2009 and soon they would be talking of the entire period of operations against the LTTE not confining themselves to the last two weeks. They are so desperate for a “regime change”, which Ranil Wicktemesinghe with his dry English humor finds it difficult to deliver, and the west would be directly involved in achieving their objective. Rapp is only the forerunner of the change of policy by the west.

Though we should never agree to any investigation internal or external (so called international) investigation on “violation of human rights” we need some other investigation by a committee consisting mainly of Sinhala educated people including Maha Sangha. The educated ignoramus should be shunned out from this committee as they would be only the mouthpieces of the western theorists. (Incidentally a seminar on “western science is pattapal boru – blatant lies” will be held on 23rd January in Kandy where leading members of some enlightened fora reside) . The committee should come out with a report on what action should be taken regarding the story tellers on human rights violations. The two Bishops, Rapps and others should not be allowed to escape with these “war crime” stories without providing evidence. They hide behind anonymous eye witnesses, and the prosecutors take the easy path of becoming the judges themselves. We know that one of the Bishops gave the statue of Holy Mary in Madhu to the terrorists depriving the Sinhala Catholics the opportunity of going on pilgrimage to Madhu and praying there. Defamation of individuals is a punishable offense even under the Roman Dutch Law, and when it comes to the defamation of a country, a nation and the leader of state, the law as handed over to us by the colonials seems to be silent. The prosecutors should be forced to come out with a list of so called eye witnesses and they should not be able to say that the information would be provided after twenty years. What is at stake is the honour of the nation, the state, the armed forces and the Commander in Chief, and if the law lags behind in these matters, it is necessary to bring in legislation to punish the self appointed punishers. Let us prosecute the prosecutors.


  
Nalin De Silva


15-01-2014