නව ව්‍යවස්ථාව ප්‍රතික්‍ෂප කරමු

නව ව්‍යවස්ථාව ප්‍රතික්‍ෂප කරමු

අද රටේ මහත් උනන්දුවක් ඇති වී තිබෙන්නේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීම ගැනයි. විය යුතු පරිදි ම අනෙක් ප්‍රශ්න යටපත් කරගෙන ව්‍යවස්ථා සම්පාදනය කිරීම පෙරට ඇවිත්. මහා සංඝ රත්නය තමන්වහන්සේගේ නිකාය, පාර්ශ්වය ආදියෙහි කාරක සභා යොදා ගනිමින් නව ව්‍යවස්ථාව ප්‍රතික්‍ෂෙප කරනවා. උන්වහන්සේ පොදුවේ ගතහොත් ප්‍රකාශ කරන්නේ නව ව්‍යව්ථාවක් සම්පාදනය කිරීමට ආණ්ඩුවට ජනවරමක් නැති බවත් මේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීමට අවස්ථාවක් නොවන බවත්. උන්වහන්සේ පොදුවේ නැතත් මැතිවරණ නීතිය සංශෝධනය කිරීමට එකඟ වන බව  ප්‍රකාශ කර සිටිනවා.

හතරවැනි වගන්තිය අනතුරේ

හතරවැනි වගන්තිය අනතුරේ

සිංහලයන්ට සැලසුම් කිරීමට තේරෙන්නේ නැහැ. මා හිතන්නේ යක්‍ෂ ජනතාවටත් එකල ඒ දුර්වලකම තිබුණා කියා. සිංහල සංස්කෘතියෙහි වැදගත් සංරචකයක් වන්නේ යක්‍ෂ සංස්කෘතිය. එය අඩුම තරමෙන් අවුරුදු පන්දහක් පමණ පැරණි බව රාජ් සෝමදේව ආදීන්ගේ කැණීම්වලින් තහවුරු වෙනවා. අනුරාධපුර වෙස්සගිරියේත් ඉසුරුමුනියේත් අභයගිරියේත් යක්‍ෂ සංස්කෘතිය දැක ගන්න පුළුවන්. යක්‍ෂ ජනතාව නැටුම් ගැයුම් වැයුම් රස විඳි ජනතාවක්. ඔවුන්ගේ කලා ශිල්ප ඉතාමත් ඉහළ මට්ටමක තිබුණා. පෙරේදා අප රුවන්වැලි සෑ සළ පතළ මළුවේ දී ආටානාටිය සූත්‍රයට සවන් දුන්නා. එය පිරිත් පොතේ තිබෙනවා. එය දෙවරක් සජ්ඣායනය කෙරෙනවා. වරක් වෙස්සගිරියට සම්බන්ධ වෙසමුණි යක්‍ෂ නායකයා කරන ප්‍රකාශයක් ලෙස. දෙවනුව බුදුන් වහන්සේ භික්‍ෂූන් වහන්සේට දේශනා කරන ලද්දක් ලෙස. ආටානාටිය අපේ ඉතිහාසයේ සන්ධිස්ථානයක් සනිටුහන් කරන බව සිතෙනවා. මෙය එක්තරා ආකාරයකින් යක්‍ෂ ජනතාවගේ ඇතැම් නායකයන් හා මහාවිහාරය අතර ඇති වූ ගිවිසුමක් ලෙස සැලකිය හැකි බව කියන්න පුළුවන්. ඒ ගිවිසුම 1815 ගිවිසුමට සමාන බවක් පෙනෙනවා.