පොහොට්ටු කතා

පොහොට්ටු කතා

බැසිල් නැවතත් පොහොට්ටු කතාවක් කියල. ඔහු කියල මීළඟ ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් කරන්නෙ පොහොට්ටුවෙ සාමාජිකයෙක්  බවත් තරග කරන්නෙ පොහොට්ටුව ලකුණෙන් බවත්. දුමින්ද දිසානායකත් ඒ වගේ කතා කියනවා. ඔහු කියන්නෙ මීළඟ ජනාධිපති  අපේක්‍ෂක මෛත්‍රිපාල සිරිසේන කියායි. එහෙත් මේ ප්‍රකාශ දෙකේ වෙනසක් තියෙනවා. බැසිල් කියන්නෙ තමන්ගෙ හිතේ තියෙන දෙයක්. දුමින්ද කියන්නෙ තමන්ගෙ තුන්හිතකවත් නැති දෙයක්. එහෙත් ඒ දෙදෙනාට ම ඕනෙ මහින්ද මෛත්‍රිපාල සමගිය කඩාකප්පල් කරන්න.

මාමාගෙන් සංධීය බෑණාගෙන් සහසංධීය

මාමාගෙන් සංධීය බෑණාගෙන් සහසංධීය

අපට අදත් නව ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතෙහි පළමු ව්‍යවස්ථාවෙන් ම නැවතත් ආරම්භ කරන්න සිද්ධ වෙනවා. නව ව්‍යවස්ථාව කිසිසේත් ම ඒකීය රාජ්‍යයක් සඳහා නොවෙයි. මෙය සම වන්නේ සහසන්ධීය රාජ්‍යයකටයි. ඊනියා ඒකීය කතාවක් කියන අතර ම ඔරුමිත්තනාඩුවක් ගැන ද සිංහල මෙන් ම ඉංගිරිසි පිටපත්වල කියනවා. දෙමළ පිටපතේ ද එසේ ම වන්න ඕන. ඒකීය රාජ්‍යයක් ගැන කීව ද පළමුවැනි ව්‍යවස්ථාවෙන් නිර්වචනය කෙරෙන්නේ සංධීය රාජ්‍යයකට එහා ගිය එකක්.  අප කලින් දිනයක ද උපුටා දැක් වූ පළමවුැනි ව්‍යවස්ථාව මෙසේයි.

කොහේ තියෙන ඒකීය රාජ්‍යයක් ද?

කොහේ තියෙන ඒකීය රාජ්‍යයක් ද?

සුමන්තිරන් කියන්නේ නව ව්‍යවස්ථාවෙන් ඒකීය රාජ්‍යය අහෝසි නොවන බවයි. ඔහු කුමක් කීවත් රනිල් කුමක් කීවත් මේ රාජ්‍යය ඒකීය රාජ්‍යයක් නො වෙයි. ඒ කියන්නේ අහෝසි වන්න මෙරට ඒකීය රාජ්‍යයක් නැති බවයි.  දහතුන්වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ශ්‍රෙෂ්ඨාධිකරණයට යොමු කළ අවස්ථාවේ විනිසුරුවන් හතර දෙනකු කියා සිටියේ ඉන් ඒකීය රාජ්‍යය අහෝසි වන බවයි. විනිසුරුවන් හතරදෙනකු කියා සිටියේ ඒකීය රාජ්‍යය එසේ ම තිබෙන බවයි. පාරින්ද රණසිංහ විනිසුරුතුමා තම තීන්දුවෙන් කියා සිටියේ 154(උ)(2) අනුව්‍යවස්ථාව තුනෙන් දෙකක බහුතරයකින් මෙන් ම ජනමත විචාරණයකින් ද සම්මත විය යුතුයි. ඒ අනුව්‍යවස්ථාවෙන් ඒකීය රාජ්‍යය අහෝසි වන බව එතුමාගේ අදහස වුණා. ජනමත විචාරණයක් අවශ්‍ය යැයි එතුමා තීරණය කෙළේ එබැවිනුයි. ජේ ආර් එම අනුව්‍යවස්ථාව ජනමත විචාරණයකට යොමු කෙළේ නැහැ. ඒ වගන්තිය මෙසේයි.